Lost In Love Confessions

Chapter 2

Mukhang isinumpa na yata ako ng tadhana. I haven't seen my crush for the whole damn day. Masiyado na kasi itong busy sa sarili niyang buhay. Hindi na rin kami halos nag-uusap dahil, palagi kasing nakaaligid ang higad na bruhildang si Iwyn. Minsan, naiisip kong paano kaya kong umamin rin ako kay  tulad ng ginawa ng pag-amin ni Iwyn sa kaniya, when we are in grade 8? Mas mapapansin niya kaya ako?

Napabuntong hininga ako at bumagsak ang mga balikat na naupo ako sa may bench ng soccer field, habang nakatunghay sa dalawang tao na masayang nag-papractice para sa gaganaping reportings bukas.

"Tch! Ako dapat ang kapartner niya at hindi siya!"

Honestly, kanina ko pa sila sinusubaybayan. Gusto ko kasing makasiguro na hindi hinaharot ng higad na bruhildang iyon si Keo.

"Kung bakit ba kasi ba nilagnat si Jamila? Nakakainis naman!"

Kahit naman may pagka-grr! 'Yong ugali ng kaibigan kong iyon, hindi pa rin gugustuhin na Hindi siya makasama at makaasaran sa loob ng isang araw ko dito sa university.

"Ooops! I see someone who is jealous while looking at them.." Ipinikit ko ang aking mata nang maramdaman ko siyang umupo sa aking gilid. Sa aking pag-dilat, agad nanlaki ang mga mata ko at agad siyang naitulak. Ilapit ba naman ang mukha niya sa akin? Paano kung mahalikan niya ako ng wala sa oras?

"A-Ano na naman ba ang kailangan mo..at palagi mo akong sinusundan kung saan ako magpunta?!"

I don't get myself, sa tuwing narito siya o 'di kaya naman, natatanaw ng aking napakagandang mga mata, nagpupuyos na sa galit ang buo kong kalamnan. At higit sa lahat, mas lalo pa kapag magbibitiw siya ng mga salita.

Isinandal niya rin ang likod at saka bumuntong hiningang tinignan ako. Umiwas agad ako ng tingin. Liningon ko ang dalawa na Hindi magkanda-ugaga sa kakatawa. Kanina pa sila ganiyan, ah? Reporting ba talaga ang pinag-uusapan nila? Nakakainis! Kung bakit nga ba kasi..Hindi nalang si Iwyn ang ipares sa college student?

"I was looking for a girl who is now sitting here while watching her loveones' smiling--laughing with other girl." Sandali na naman kaming nagkatinginan bago ibalik sa dalawa ang paningin. "And..I think..she badly need someone who can listen to her?" I sighed and looked at the sky.

Dapit hapon na. Hinayaan kami ng ilang subject teachers namin na mag-practice para sa gaganaping reportings. Malapit na rin ang uwian, kaya hinayaan ko nalang na maubos ang oras sa kanilang dalawa.

"I may be known as a bully..but I can changed it if he noticed me--my feelings for him."

Nabigla ako ng hawakan niya ang baba ko at ipihit ako paharap sa kaniya. His darked eyes staring at my eyes. I can see the concerned and hurt--do he feel the same way too? He sighed at smiled to me. A weak smile.

"Maybe? He just wanted to distance his self away from you?" Kumunot ang noo ko. "I am a man, also." Dagdag pa niya saka inialis ang kamay sa akin.

"Bakit naman siya didistansiya? Hindi niya nga alam na may gusto ako sa kaniya, eh!" Ngumuso ako nang marinig ko siyang tawanan niya ako. "Ya! Bakit ka ba tumatawa?!" Hinampas ko siya pero, dahil nga ninja at joker siya, nakailag ito at tumayo.

"You sounds like you haven't experience having a boyfriend--sa hitsura mong 'yan? Wala ka pa nagiging boyfriend? Impossible!"

Umirap ako at padabog na pinag-krus ang mga braso at dtuwid na naupo sa may benches.

"Alam kong maganda ako. Literal na 'yon sa lahi namin, but hindi naman porket maganda ako, e kakailanganing may kasintahan ako?" Taas ang isang kilay kong tanong.

Nagkibit balikat iti at ngumiwi. 'It depends." Aniya pa.

Umawang ang labi ko at napabuntong hiningang inirapan siya. "Depends on what?" I asked, curiously.

For the other time, he laughing again. And I don't the reason either. Mukhang nababaliw ata?

"It depends if someone's likes you." Doon ay palahaw na siyang tumawa habang minsan pang itinuturo ang aking sarili.

Muli siyang naupo at humalakhak. Mas lalo pa akong ngumuso at sinamaan siya ng tingin. Tumigil lang siya ng marealize siguro na hindi ako natutuwa--but in my mind..nasisiyahan ako.

I hope that someday I can make him smile nor laugh if I am the reason..Keo.

Napangiti ako at tinignan siya. Wala naman sigurong masama kung makipag-kwentuhan sa kaniya ngayon?

"I told you..si Keo lang ang gusto ko noon pa man..paano ako magkakaroon ng boyfriend, kung hindi ko naman sila gusto?"

Noon ko pa lamang napansin ang oras nang magdilim na. Nagpaalam ako sa aking nakasama sa hapon na uuwi na. Ang buong akala ko pa nga ay yayayain niya akong ihatid patungo sa labas ng university, dahil doon naghihintay si Manong sa aming magkakapatid, ngunit Hindi. Basta nalang siyang umalis matapos magpaalam.

Huli na rin bago ko pa malaman na nakaalis na pala ang dalawa sa kanilang pwesto kanina. Bagsak ang balikat na naglakad ako palabas ng university.

Pangiti-ngiti pa ako habang nag-lalakad. I realized na may mabuti rin pala siyang naidulot sa hapon ko. Pero sana..sana gano'n rin si Keo.

I hope that someday, he noticed me..the way I do noticed him. I wish he liked me too. I'll wait for him. Alam kong balang araw, ang lahat ng paghihirap kong hindi umamin sa kaniya, magiging isang masayang ala-ala sa aming dalawa.

Kinagabihan, Hindi maalis ang ngiti sa labi ko habang kasabay na kumakain ang buo kong pamilya sa hapag. Hindi na nga halos mawala ang ngiti ko habang kinukwento kay Mommy 'yong reporting na haganapin sa gymnasium.

"Talaga?! So, ikaw pala ang makakapares ng kaklase ko kung gano'n?" Hindi na nga ako magtataka kung sabihin niya ito ngayon. Uminom ako ng melon juice na si Mommy mismo ang nag-timpla.

"I'm sure..hahanga na naman ang mga Dean ng bawat school kapag, siya na naman ang magiging representative sa darating na Debate." Nginitian ko si kuya Black nang magsalita ito.

"Good for you, Yannie hija. Ikaw ang bunsong Hirai na susunod sa yapak ng iyong Ina."

"Naku, Daddy! baka kiligin na naman si Mommy.."nagtawanan kaming Lima at tinapos na ang pagkain.

Hindi ko Alam kung bakit sobrang masigla ako kinabukasan. Halos magulat pa nga si Mommy dahil maaga pa akong magising sa kaniya. Tinulungan ko rin itong maghanda nang almusal. Matapos niyon ay umakyat ako sa aking kwarto upang maligo.

Si Mommy na ang nagpuyod sa aking mahaba at maalong buhok. Tinalian niya iyon na aabot sa tuktok upang maging dahilan, para mas lalo pa akong magmukhang maganda. Lol. Maganda naman talaga kasi ako.

"Thankyou for always doing this, Mommy! I love you po!" Yumakap ako sa aking Ina.

Naging matiwasay ang agahan namin, hanggang sa ihatid na kami sa university, kung saan kami nag-aaral.

Hindi ko Alam kung bakit sobrang naeexcite akong pumasok ngayon. Kasasabi  pa lang naman ni Ate Alira na nag-text ang Friend niyang Hindi pa rin makapapasok si Jamila dahil tumaas pa daw ang lagnat nito. Nasa Hauston's Hospital siya, kaya sasama ako mamaya kay ate para dumalaw.

"Maging mabait ka, bunso, ah? Wala si Jamila--'

"Of course naman, ate!" Tumawa sila parehas ni kuya saka ako niyakap.

"You always make us proud. We loved you, Little sis."

Kinuha ko muna sa locker ang naiwan kong bag kahapon. Marahan ko na iyong isinara, Hindi tulad kahapon. Ngunit gano'n nalang ang gulat ko ng biglang bumungad sa akin ang hitsura ng taong kasama ko lang kahapon. Napahawak ako sa aking dibdib at naghabol ng hininga.

"I've been looking for you..ang tagal mo." Napa-'ohh' nalang ako dahil sa sinabi niya.

Sinabayan niya ako maglakad patungo sa highschool building. Hindi na ako nakararamdam ng galit gayong kasama ko siya ngayon.

"So..college ka na pala?" Hindi makapaniwalang tanong ko. Kaya pala medyo naiiba ang uniporme niya sa mga highschool na  schoolmates ko. Tumango siya.

"I've been taking an Medicine..We are the family of doctors." Nakangiti, puno ng sinseridad niyang sabi.

"Same as my sister! She has been taking medicine, too." Nahinto kami sa mismong tapat ng room. Nahihiyang itunuro ko ang silid.

Nalaglag sa ere ang panga ko ng bigla siyang pumasok. Agad akong sumunod sa kaniya, ngunit mas lalo akong nagulat ng magpakilala ito sa aming lahat. Naroon sa gilid si Miss Jaye na nakangiti habang nakatingin sa lalaking iyon.

"I'm Vash Stephen Agustin-Hauston. I don't like crazy girl, but I love spoiled brat lady." Napangiwi ako sa paraan niya nang pagpapakilala.

Dumiretso ako sa aking upuan at naupo doon. Ipinagdikit ko ang aking hita at pinanood siyang sagutin ang mga tanong ng mga kaklase ko. Siyempre, Hindi mawawala ang epal na si Iwyn.

"Do you have a girlfriend, Mr. Vash?" Nginitian niyang liningon si Iwyn.

"I don't have, but there was a girl in my heart. I am willing to wait for her. Even if I need to gived up everything.. just for her to love me back." Tagos sa puso ko habang pinapakinggan iyon.

'And I am sure..that girl will give up everything for you too.'

Samu't-sari ang naging reaksiyon sa loob ng klase. Ang iba pa ay panay ang papuri sa kaniya, habang ang mga lalaki naman ay hindi sumasang-ayon sa sinabi niya.

Natukoy ko na kung sino ang aking makakapareha para sa darating na reporting sa biyernes. Siya lang rin pala. Naupo siya ngayon sa silya ni Jamila habang panay ang panunukso ko tungkol sa babaeng pag-aalayan niya ng buhay niya. Hahaha.

"Sino ba kasi 'yong girl?" Kanina ko pa itinatanong ito sa kaniya.

"She's somewhere that no one could  see." Mahina akong tumawa at ginaya ang sinabi niya.

"Aish! You brat! Stop copying me!" Mahina man, ngunit napipikon na aniya. Isinuko ko ang parehong kamay at nagpipigil ng tawa na bumaling sa  harapan.

Naroon ang dalawa na ngayon nakaassign na mag-report. Sobrang lapad ng ngiti ni Iwyn habang pinipilit ang sarili na mag-dikit sila ni Keo. Napasinghal ako at bumaling kay Keo. Pormal lang itong nakatayo sa harapan habang nakapasok sa magkabilang bulsa ang kamay. Bumilis ang kabog nang dibdib ko nang magtama ang aming paningin. Hindi ko maigawang Iiwas ang paningin ko dahil huli na. Ilang beses akong lumunok. Sinubukan kong hindi magpakita ng anuman reaksiyon. Ngumiti siya sa akin ngunit, hindi iyon umabot sa tunay na ngiti. Ngiting may kulang. Iniwas niya ang paningin at bumaling sa aking katabi. Tinignan ko si Vash na halata ang pag-ka-walang pake sa pagtingin ni Keo.

Nagsimula na ang report nila. It's all about the secret feelings . Ewan ko ba kung bakit iyon ang napili nilang topic.

"Some of you guys, choosing the family, friends, dreams, and etcetera." Napairap ako pero nakinig pa rin. "But..me and Keo choose the 'secret feelings' as our topic."

"Start from having a crush on someone...We all know naman kung gaano tayo natatakot na umamin sa nararamdaman natin sa isang tao, dahil halos lahat naman tayo..natatakot sa rejection, Hindi ba? That's why Keo will discuss to us on how the secret feelings goes."

Itinungkod ko ang isang braso habang sapo ang pisngi na bumaling ako Kay Keo. Nginitian niya pa muna si Iwyn, saka humarap sa amin.

"I am going to tell you some big signs that the person is secretly in-love with you, and hopefully, you will recognize these signs within your own relationship."

"The way that they look at you--A sign that someone is falling in love with you is through their eye contact. When you see someone who is looking nor staring at you it means a lot from them. Hindi lang isang laro o pusta ang pagtagpo ng inyong mga mata--maaari mo rin makita doon, kung Anong nararamdaman niya para sa'yo.."

'The way his eyes met mine, all I can see is love.'

" ..they want to take care of you--If someone rushes to take care of you, whether you are ill or have heard some bad news, this is a great sign that they love you." Napatango si Miss sa sinabi naman ni Iwyn.

"We all know have difference of secretly falling for some one..love has no boundaries--like what Mr. Vash said 'earlier'..he don't have any girlfriend, right?"

Liningon ako ni Keo. Alinlangan man, ngunit napatango ako. Hindi niya inalis ang paningin, hanggang sa magpatuly siya sa sasabihin.

"Mr. Vash is a good example of secretly falling--like me..Gano'n rin ang gagawin ko. Iiwan ko ang lahat para sa kaniya. Palagi ko siyang susundan, lalo na kapag ang lugar na pupuntahan niya ay delikado, ipakikilala ko siya sa magulang ko--kahit hindi niya alam, and last..I'll respect her decision about us."

Napaiwas nalang ako ng tingin dahil sa sinabi niya. Is he really that serious about having a relationship with Iwyn? How about me? Ako ang naunang nagkagusto, ako ang unang nagparamdaman sa kaniya kahit Hindi ako umamin, I do every stupid things..para lang magkaroon naman siya ng clue sa feelings ko para sa kaniya. Pero..matatalo lang ako dahil sa umamin si Iwyn sa kaniya? f**k!

"Because for me..love can wait..let the destiny control you both--because, if you are really meant for each other, no matter how flaws and imferpection you both have--you'll need to accept it." Nagsimulang magsipalakpakan ang mga hunghang naming kaklase, na manghang-mangha sa sinabi niya. "Let the secret feelings stayed in your own--and let it go...when you are ready to confessed."