Chapter 29

1856 Words

MAX Kinabukasan ay hindi ako nakapasok sa trabaho dahil maga ang paa ko. Hindi naman ako pwedeng maglinis ng paika-ika ako. Yamot na tiningnan ko ang sandal na nakatabi sa may gilid. Bakit kasi iyon pa ang pinasuot sa akin? Pwede namang flats na lang dahil maghaba naman ang gown na suot ko. Kinatatakutan kong madapa sa harap ng maraming tao pero pakiramdam ko mas nakakahiya na nakita ni Warren at nang babaeng iyon ang pagkatapilok ko. Kahit talaga bayaran ako ng malaki sa susunod, hindi na ako papayag. Nakakahiya lang. Okay lang naman na iniwan ako ni Warren, pero iyong may lumapit sa akin at pagsabihan ako ng kung ano-ano gayong hindi naman niya ako kilala, siguro iyon ang nag-trigger sa akin. Masasabi ko na magkaibigan nga kami ni Warren dahil palagi niya akong kinukulit at hinayaan k

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD