4
1988 Words
"Papag-aralin naman kita, e..." Aniya.
Umasim ang mukha ko. Kaya kung tustusan ang mga pangangailangan ko! May kaonti akong ipon, at kahit nagigipit ako ngayon, inipon ko talaga ang malaking porsyento ng sweldo ko para sa pag-aaral ko ngayong taon. Mag-ge'grade 10 na dapat ako kaso tumigil ako dahil sa paglalayas ko noon. At ngayon na dala ko lahat ng records ko, sa tingin ko kaya ko namang mag-isa. Sa loob ng walong buwang pamamasukan bilang janitress, sapat na iyon para makapasok ako sa isang public highschool. Yong pagkain at kung ano-ano pang mga kailangan ko, igagapang ko! Kaya bakit ayaw niyang tumigil diyan sa gusto niyang mangyari sa buhay ko? Pagkatapos pag naibigay niya na lahat, doon niya na ako sisingilin?
Pagkatapos ano nang mangyayari sa akin kapag nakuha niya na ang gusto niya?
"Amy, matuto kang sumunod... Tinitiis ko na nga lang na wag kang patungan dahil alam kong hindi ka pa handa. At hindi pa hinog ang pang-unawa mo. Pero sana, matuto kang sumunod. Hindi naman kita sasaktan." Aniya na bumubulong sa puno ng tenga ko.
Humahagod ang dulo ng ilong niya sa leeg ko. Parang inaamoy ako. At ramdam ko na rin ang bigat ng katawan niya sa likod ko. Parang bato sa tigas.
Pero lahat ng yon walang epekto sa akin. Nandidiri ako. Kung akala niya nagugustuhan ko yon... Alamin niya muna.
Dahil sa mga ginagawa niya, ibang pakiramdam ang binibigay niya.
Nanlaki ang mga mata ko at napaawang ang mga labi dahil sa bigla niyang paggiling sa likod ko. Kahit may sout akong jacket parang biglang nawalan ng saysay. May nararamdaman akong kakaiba. Parang matigas na lamang kumikiskis at sumusundot.
Ngumiwi ako at nanlabo ang mga mata. Kung tama ang hula ko... Ang dungis-dungis ko na.
"Sabi ko naman sa'yo di'ba? Nagtitiis lang ako. Nasa puder kita, kahit kailan ko gustuhin pwede kitang... Kantutin." Bulong niya sa huling sinabi.
Kinilabutan ako at nagpapasag. Anong ginagawa niya?! Putangina! Ayaw niyang tumigil diyan sa pag-atras-abante niya't paggiling.
"T-t-tama na po..." Nahihirapng ani ko. Dala nang pagkakadiin ko sa pader at sa kabang nararamdaman ko kaya lahat ng mga salitang lumalabas sa bibig ko ay pinaghihirapan ko.
Humalakhak siya na naging dahilan kung bakit nagsitindigan ang mga balahibo ko sa batok. Tumatama ang hininga niya roon.
Natatakot ako Mama...
"Hm... Sandali lang Amy. Alam kong pagod ka, sandali na lang 'to. Hmmm, ang sarap-sarap mo. Ang hirap magtiis."
Napangawa ako dahil sa umaandar niya na namang kamanyakan. Ang sakit-sakit ng mga mata, ilong at lalamunan ko. Nagkasabay lahat.
"Puke..." Natatawang wika niya at bumilis ang atras-abante sa likod ko, ang sakit na rin ng likod ko mula sa malakas na pagkakahampas ng katawan niya doon. Parang magkakapasa ako roon. Kung hindi lang matibay ang pagkakakontrol ko sa tapat baka panay ang untog ko.
Dumaosdos ang kamay niyang isa patungo sa gilid ng isa kong hita. Umimpit ako dahil sa kaba... Ayan na naman siya, manghihipo. Mama... Tulong!
Humahagod, aakyat, bababa... Katulad nang katawan niyang nasa likod ko. At sa kamay niyang ang sarap-sarap baliin.
Napaiyak ako nang parang nagbubukas lang ng 1 liter softdrinks ang kamay niyang pumasok sa pinakaloob ng hita ko. Sa singit banda. Umaakyat na ang hagod nito. Kaya doble-doble na naman ang kaba ko.
"Amy... Hmm. Ugh!" Aniya at mas mahihina na naman ang hampas niya sa likod. Tatlong sundot, dalawang segundong giling.
Pinakawalan ko ang hangin sa aking lalamunan, parang nawalan na nang saysay ang pag-iyak ko. Naisip kong wala namang nagagawa iyon. Kaso kahit anong pigil ko ngayon, nagkukusang magsihulog ang mga luha ko.
Tumigil sa paghagod ang kanyang kamay. Hindi ko alam ano'ng mararamdaman dahil kahit nawala na yon, yong matigas na laman naman sa likod. Ramdam na ramdam ko pa rin. Napapikit na lang ako. Masakit na talaga!
Ikinabigla ko kung paano niyang nasingit ang kamay niya sa tapat ng sout kong shorts. Nanlaki ang mga mata ko sapagkat alam kong may gagawin siyang mas grabi pa sa kasalukuyan niyang ginagawa.
Ginalaw ko ang katawan, kaso ang hirap. Diin na diin ako roon.
Lumabas ang impit na iyak ko nang narinig ang pagkalas ng sout kong shorts. Napahagulgol ako't napasigaw. Anong nangyayari?
Putangina! Mahahawakan niya ako... Ayaw ko! Tama na! Hirap na hirap na akong huminga! Kailan ba matatapos 'tong paghihirap ko?!
"K-kuya..." Iyak ko.
"Ssshhh, magugustuhan mo 'to, promise." Aniya at gumiling na naman.
Bigla niyang sinapo nang bou ang iniingatan kong p********e. Napaiyak ako. Ano bang nangyayari?
Mama... Tulong! Mama!
Tinuhod niya ang pagitan ng mga hita't binti ko. Sa lakas niya ay napabukas ako ng wala sa oras. Ang sout kong shorts biglang humigpit ang kapit sa bawat poste ng mga hita ko.
Sa labas ng sout kong panty, bigla niyang kiniskis ang kamay niya mula sa itaas patungong ilalim. Mas lumakas ang iyak ko. At mas lumakas ang loob kong magpapasag kaso hindi ako makagalaw!
Nanghina ako, natulala sa pader na nasa tapat ako. Napaiyak na lang ako nang mahina. Nawalan nang pakiramdam. Kahit sandali pinilit ko ang sariling wag makaramdam.
"Cute naman ng p***y mo, Amy." Ngisi niya, ramdam ko ang pagtama ng hininga niya sa tuktok ng ulo ko. Napapikit na lang ako at mahinang umiyak.
Mabagal ang hagod ng kamay niya sa ibabaw ng sout kong panty. Ngunit napadilat ako. Nanlalaki ang mga mata nang may sinundot siya sa itaas ng p********e ko. Isa pang sundot at para akong kinuryente't nawalan ng lakas. Nanghina talaga ang mga tuhod ko. Ano yon?
"Huli ko na ang kiliti mo, Amy." Sumundot siyang muli at parang nanlamig ang bou kong p********e, parang mentol. At napakapit ako sa pader.
Putangina! B-bakit... Bakit may nararamdaman akong kakaiba?
Napahinga lang ako nang inalis niya na ang kanyang kamay, kaso panandalian lang pala iyon dahil bigla niyang siningit sa itaas ng sout kong panty. Wala pa akong lakas kaya hindi ko magawan ng paraan.
Nalaglag na lang ang butil ng luha ko. Ang hapdi-hapdi na ng mga mata ko ngunit wala akong magawa.
Naramdaman kong binuklat niya ang labi ng pagkakababae ko at biglang may kinapa sa pinakaitaas Sinundot niya nang isang beses...
"Aaah!" Napaihi ako at nauntog sa pader dahil sa pagbigay ng mga tuhod ko. Dumilim ang paligid... At hinimatay ako!
Napahawak ako sa noo ko nang maalimpungatan ako. Ang sakit! Parang hinampas sa sobrang sakit. Nagkabukol pa...
Bumangon ako kahit na nakapikit pa ang mga mata, pero wala pang limang minuto ay naalala ko ang nangyari ilang oras pa lang ang nakalilipas.
Bumigat ang hininga ko at diniin pa ang pagkakapikit. Sinarado ko naman ang dalawang binti ko sa hindi malamang pakiramdam.
Ano y-yon? Hindi ko maintindihan.
"Gising ka na..."
Napadilat ako't napalayo at muntik pang nahulog sa kabila kung hindi niya nahila ang kamay at paa ko.
Kinilabutan ako sa hawak niya. Hindi ko maintindihan. Bakit iba ang dala no'n?
Ngumisi siya at hinila ako sa gitna.
"Welcome to my room." Aniya, pagkatapos akong bitawan.
Nilibot ko ang paningin sa paligid. Maganda, sobrang linis. Kombinasyon nang gray at puti.
Hindi ko makuha kung bakit nagustuhan ko ang silid niya gayong muhing-muhi ako sa bou niyang pagkatao. Siguro nga gumana ang kagustuhan ko sa mga bagay, pero sa kanya... Hanggang ngayon puro sama lang ng loob ang nararamdaman ko.
"I'm Judas..."
Napalingon ako at tinitigan ko lang siya. Ngumisi siya at napasilip sa ibaba ko. Naitikom ko nang mariin ang hita't binti ko dahil sa kung makatingin siya roo'y parang may kakaiba roon gayong wala naman.
"Nalilibugan ka na, ano?" Tanong niya.
Nalaglag ang panga ko. Hindi makapaniwala sa bagong bastos na salitang lumabas sa bibig niya.
"Tinubuan ka na nang kamalayan?" Nakataas kilay na wika niya.
Humapdi ang tiyan ko dahil parang may mga halimaw doon na nagwawala. Ang sakit. Namimilipit. Hindi dahil sa anong klasing sakit, kundi dahil talagang nasusuka ako sa mga pinagsasabi niya.
"I'm a Public Lawyer... By means, I can give you a better life. You choose, study in an exclusive private school or wherever you want. Babayaran kita... Umoo ka lang." Aniya.
Napaluha na naman ako. Judas... Bagay na bagay ang pangalan na 'to sa ganitong klasing lalaki.
"Ba-bakit ba----"
"Have you ever seen your whole in a full lenght mirror? Bakit di mo alam?" Nakakunot noong tanong niya.
"Sa tingin niyo po kailangan ko pa yon? Iisipin ko pa po ba yon? Marami na po akong pro----"
"That's why I'm giving you an easy access..." Nalulungkot niyang wika.
Nilamukos ko nang mahigpit ang kumot na nasa kama. Bakit ba hindi niya maintindihan?! Putangina! Putangina niya!
"A-ayaw----"
"Bakit ang hirap mong mapa----"
"Kasi nga importante sa akin ang virginity ko!!" Sumabog na ako sa sobrang inis. Napaiyak ako, napahagulgol nang kaonti. Ang hirap niya ring paintindihin!
Bakit sa panahon ngayon ang dali-dali na lang para sa ibang tao ang bilhin ang dangal? Na para bang normal na bagay na lang yon?
Ngumisi siya... Naglakad papalapit sa akin, napaatras ako. Tama lang para mahawakan ko ang dulo ng kama.
"Gusto mo ba talagang malaman?" Nakatuko ang mga kamay niya sa kama habang dinudukwang ako. Hindi naman ako makakilos.
"Gusto mo?" Ulit niya at mas lalo pang dumungaw.
Kumuwala ang kaonting impit sa iyak ko. Nagkahalo-halo na ang sama ng loob... Sobrang bigat na ng dibdib ko gayon din ang siguradong pamamaga ng mga mata ko...
"Malibog akong tao... Magkakaiba ang mga tao, Amy. Hindi lahat ng iniisip mo ay tama... Hindi lahat ng gusto mo masusunod. At hindi lahat ng tao mababait."
Kumunot ang noo ko at umayos nang upo. Kailangan kong magiging matatag... At matapang.
"Sinabi niyo na pong hindi lahat na gusto ko ay masusunod. Ibig ding sabihin no'n na lahat din ng gusto niyo ay hindi pwedeng laging masusunod... Kaya i-ito... A-ayaw ko po----"
Naputol ang dapat na mga sasabihin ko nang lumubog ang tuhod niya sa kama at sa isang iglap ang lapit-lapit na naman niya sa akin. Napaatras ako, tulad nang kung paano akong nabibigla.
Mas kinabahan pa ako roon sa muntik ko nang pagkakalaglag. Kung hindi na naman dahil sa kanya baka nga nagkabukol na naman ako.
Tinitigan niya ako... Nanindig ang mga balahibo ko.
"You are just so innocent and beautiful, Amythyst... That's what I want to own from you... Talagang... Tinatayuan... Ako... Kapag... Nakikita... Kita." Mabibigat na ani niya.
Hindi ako nagpapaapekto. Hindi ako magpapaapekto. Ang sakit-sakit na nga ng mga mata ko, gusto niya na naman akong paiyakin? Hanggang kailan ba?
"Papakasalan naman kita..." Aniya.
Parang nilipad ng hangin ang kamalayan ko dahil sa sinabi niya. Kinakabahan na naman ako. Sobrang kinakabahan. Pinaglalaruan niya na naman ako...
"I'm lonely and I need someone who can be my wife. Who can fullfil my needs... But, with strong personality. Yong kaya akong pagnasaan siya ng wala pang ginagawa." Sabi niya sa pagitan ng paghaplos ng mukha ko.
Nandidiri ako. Sobrang nandidiri... Bakit ganito ang takbo ng isipan niya? Lawyer siya, matalino. Dapat mas angat pa doon ang mga iniisip niya kesa sa ganitong kababaw na dahilan.
"B-bakit hindi na lang kayo magmahal, k-kuya?" Napapalayong ani ko. Ayaw ko sa klasi ng pagkakahawak niya. Nakakasuka...
"I want to... Kaya lang, hindi ako maruno---- o siguro hindi pa dumarating yong panahong----"
"Bakit hindi kayo maghintay?"
Ngumisi siya, at binitawan na ang paghaplos sa mukha ko. Nakatuko na lang siya doon habang dinudukwang ako.
"Paano kung mabuntis kita?"
Puta?! Anong klasing sagot iyon?! Ang layo sa tanong ko! Ang layo din nang tanong niya sa akin!
Nanlaki na naman ang mga mata ko at napaatras. Ngunit hinahapit niya na ako ngayon! Sobrang hapit na halos magdikit na naman kami.
"Damn!" Tawa niya at dumukwang sa leeg ko.
Kinilabutan ako nang maramdaman ang halik niya roon. Damping halik. Marami. Hanggang sa puno ng tenga ko. Napahigpit ang kapit ko sa kama. Napaawang ang labi ko dahil sa nagbabarang hangin sa dibdib ko.
"Damn! Damn! Sabi ko na mahahanap din kita..." At dinilaan ang leeg ko patungo sa ilalim ng tenga ko.
Nanginig ako dahil sa kiliti.
- Writer
