Prologue
“She was born to die Elizabeth!” He spoke as if he were a roaring fire.
“No, father! May karapatan siyang mabuhay, dugo natin ang nananalaytay sa kaniya!”
“Wala siya ni karampot na karapatan upang mabuhay Elizabeth—“Mas lalo niyang diniinan ang pagsabi niyon.
“Bunga siya ng isang malaking pagkakamali, na sana’y matagal ko nang tinapos, bahagi siya ng kadilimang lalamon sa atin kapag hinayaan nating mabuhay, kill her now Elizabeth or else every werewolf in each pack will die, hindi siya nararapat na mabuhay pa Elizabeth!” pananakot nito
"Noooo... I can't, I won't do that!" akmang aalis na ako nang may sabihin ito na siyang ikinagimbal ng mundo ko
"We can't let the prophecy happen, hindi lang siya kahihiyan sa pamilya Elizabeth... Siya ang itinakda Elizabeth, siya ang wawasak sa atin, but that will not happen; there is only one way to stop the prophecy, Elizabeth, and you already know what it is." Hindi na ako nakakibo at tuluyan ng bumagsak sa sahig.
_
Tinitigan ko siya sa huling pagkakataon, kay rikit ng kaniyang imahe, kay lambing ng kaniyang mga mata ngunit makikita ang tapang sa mga iyon, manang-mana sa kaniyang ama, hindi ko na napigilan pa ang luhang kanina pa pilit kumakawala “I need to do this, anak, kailangan kong isalba ang buong Zathria, I’m sorry Astrea…” marahan kong ipinikit ang aking mga mata at unti-unting ibinaon ang punyal na pilak sa kaniyang dibdib, tila dinudurog ako sa bawat pag-iyak niya, biglang nanghina ang mga tuhod ko nang hindi ko na marinig pa ang mga iyon na siyang sanhi upang mas lalo akong madurog.
“Elizabeth...halika kana bago pa nila tayo maabutan!” tatayo na sana ako ng may marinig akong kalaskas, nagkatitigan kami ni Malfoi
“Halika na, Elizabeth tiyak kong paparating na sila.” bulong niya, ngunit may kung anong pumipigil sa akin upang manatili sa kinatatayuan ko
“Halika na Elizabeth!” diniinan niya ang pagkakasabi non ngunit—
“Elizabeth!” huli na nang mapagtanto kong papalapit na sila, biglang hinablot ni Malfoi ang kamay ko at hinila ako patakbo, nagtago kami sa likod ng isang madamo at malaking puno at mula doon ay pinagmasdan ang paligid, lumabas ang isang babae at nagwika
“Ang araw na ating pinakahinihintay ay dumating na, ang ipinangako ng langit na liligtas sa atin ay ipinganak na, ngayon ay magdidiwang ang buong mundo sa kaniyang pagdating, mabuhay ang itinakda!”
“Mabuhay!” sagot ng kaniyang mga kasama.
