"ไปเก็บของๆ เธอแล้วออกไปจากบ้านฉันซะออกไปจากวัชรกุลที่นี่ไม่ต้อนรับกาฝากที่ทรยศอย่างเธอ"
คำพูดประโยคนี้มันดังก้องอยู่ในใจฉันหลังจากที่เขาพูดกับฉันเมื่อชั่วโมงที่แล้วและตอนนี้เขาก็ขับรถออกจากบ้านไปแล้วด้วย เขาไล่ฉันเขาไม่ต้องการฉันแล้วจริงๆฉันพยุงร่างกายที่บอบซ้ำของฉันออกมาจากห้องของเขาเพื่อมาเก็บของที่ห้องนอนเล็กที่ฉันนอนฉันเก็บทุกอย่างที่เป็นของฉันจนหมด
แล้วตอนนี้ฉันก็ได้หยิบเอกสารบางอย่างในลิ้นชักออกมามันเป็นเอกสารที่ฉันเตรียมไว้หลังแต่งงานฉันคิดมาตลอดว่าวันหนึ่งฉันคงได้ใช้ ลึกๆ ฉันก็พยายามที่จะทำทุกอย่างเพื่อที่จะไม่ได้ใช้มัน
แต่แล้ววันนี้ก็มาถึงฉันจรดปากกาเซ็นชื่อของฉันลงในกระดาษแผ่นนั้นพร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลรินออกมาก่อนที่จะหยิบกระดาษอีกสองแผ่นขึ้นมาเขียนอะไรลงไปใช้เวลาไม่นานจดหมายสองฉบับของฉันก็เขียนเสร็จฉันเดินออกจากห้องของฉันเพื่อไปยังห้องนอนของเขาห้องที่เขาพึ่งทารุณแล้วไล่ฉันออ
