“คุณจินเธอออกจากบ้านไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับนาย”
“เอารถออกกูจะกลับบ้าน”
ผมพูดอะไรแม่งไม่ออกแล้วครับตอนนี้อยากกลับบ้านอย่างเดียวอยากไปดูว่าข้าวของของจินยังอยู่ที่บ้านอยากไปดูให้เห็นกับตาว่าเธอไม่ได้เก็บข้าวของไปไหนในใจผมตอนนี้คิดอย่างเดียวขอให้เจอของๆ จินที่บ้านขอให้สิ่งที่ไอ้เฉินพูดมันเป็นเรื่องเข้าใจผิดไอ้พวกนี้แค่เข้าใจผิดว่าจินไปแล้ว…แล้วนี่ผมแม่งเป็นห่าอะไรวะทำไมผมต้องใจคอไม่ดีรู้สึกร้อนรนแบบนี้ราวกับว่าจะเสียของสำคัญไป
ผวั๊วะ!! ตุบตับ ตุบตับ ผวั๊วะ @##$@$%#) *^$^%%&
"นายครับพอแล้วเดี๋ยวพวกมันสองคนจะตายซะก่อน"
"ตายสิดี...ไอ้เหี้ย!!ใครใช้ให้มึงสองตัวปล่อยเมียกูออกจากบ้านไปหะ"
เสียงผมตวาดลั่นหลังจากที่ถูกไอ้เฉินดึงออกมาจากการที่ผมกำลังกระทืบไอ้ชัดกับไอ้กรบอดี้การ์ดที่อยู่เฝ้าบ้านผมเมื่อคืนแล้วเสือกไปส่งจินอีกตอนนี้ผมแม่งโคตรโมโหโคตรหงุดหงิดกับทุกสิ่งทุกอย่างตรงหน้าไปหมดที่ตอนกลับบ
