LUISEE
Kinurap-kurap ko ang aking mga mata dahil humahapdi na iyon. Mahigit dalawang oras na rin kasi akong nakababad sa laptop. May individual home reaserch kami na sa susunod na linggo ang pasahan. Kailangan ko na ito matapos dahil sigurado ako na magbibigay ulit ng gawain ang professor namin. Ayoko matambakan ng gagawin.
Mabuti na lamang at may salamin ako. Ngunit hindi parin iyon sapat. Kailangan ko muna siguro ipahinga ang mga mata ko.
Tumayo ako mula sa pagkakaupo at tinungo ang aking higaan. Pasalampak akong nahiga roon at tumitig sa kisame. Nang ginawa ko iyon at pumasok sa isip ko si Haru at ang sinabi nito dahilan para tumawa ako ng wala sa oras.
"Pambihirang lalaki. Walang kamuwang-muwang. Kung nakakalipad talaga ang gumagamit ng with wings na napkin ay sana iyon na lang a
