LUISEE
Nakakailang buntong-hininga na ako. Kung may paligsahan sa paramihan ng buntong-hininga, marahil ay panalo na ako. Medyo kinakabahan na rin ako. Bumibilis ang t***k ng puso ko lalo na at nandito ako sa harap ng puting pinto kung saan nasa loob ang apat.
Wala pang isang linggo simula nang sinabi ko na bigyan nila ako ng isang linggo para makapag-isip. Ngunit heto ako, nakatayo at hinihintay ko lang na sumapi sa akin ang espiritu ng lakas ng loob.
Pangatlong araw na simula ng huli ko silang nakita rito sa loob ng silid na sabay-sabay pa kami kumain ng almusal. Sa mga araw na lumipas ay nakahinga ako ng maluwag dahil hindi ko na naririnig ang pagtawag nila sa akin sa Pager system. Nagkaroon na nga ako ng phobia sa tuwing maririnig ko ang tunog niyon. Kapag ganoon ang nangyayari ay
