The Billionaire's Downfall (Hidden Desire Series)

Chapter 6

THE BILLIONAIRE'S DOWNFALL

CHAPTER 6

Third-person's Point Of View

Nang makarating siya sa bahay ni Khalil ay agad niyang pinindot ang door bell ng gate. Hindi niya alam kung ano'ng oras, dahil wala siyang relo o kahit na anong bagay para tingnan ang oras, basta ang alam niya'y late na siya dahil lumubog na ang araw.

Ngunit pumunta pa rin siya. Kahit natatakot siya na baka hindi na siya nito bigyan ng trabaho.

The gate opened and a maid came out to see her. She smiled.

"Magandang gabi po, pinapapunta po ako rito ni Sir Khalil," bati niya. Tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa na tila ba sinusuri ang buo niyang pagkatao.

Nakasuot siya ng lumang maong na pantaloon na oversized, puting T-shirt na ʼdi mo masasabing puti dahil pinaglumaan na ng panahon, lumang tsinelas na nakatali pa ang strap nito dahil nasira, at saka nakatali ang kaniyang buhok. Mukha siyang basahan sa kaniyang itsura ngunit ano'ng magagawa niya? Mahirap ang buhay niya at wala siyang pera para bumili ng mga magagarang damit.

Tumango lang ang katulong at dali-dali itong pumasok sa loob.

Bumuntonghininga siya at naghintay ng halos isang minuto sa labas, at muling bumukas ang gate ng bahay.

There he is, Khalil Rivierre, the billionaire who every girls wants to see him naked. Wearing a black suit that makes him more attractive. A grin on his lips, plastered. May balbal na rin ito ngunit shaved iyon at mukha siyang Daddy-type billionaire ngunit wala pa naman itong asawa, dahil para sa kaniyaʼy waste of time lang ang pag-aasawa.

Luna on the other hand was standing in front of him. Looking at him but eventually she looked away. Kitang-kita kasi niya kung gaano kalayo ang agwat ng mga buhay nila sa isa't isa. Hampaslupa siya habang ang taong na sa kaniyang harapan ay bilyonaryo.

"M-Maganda–"

"Come inside," sabi nito kaya napatingin siya rito. Pumasok ito sa loob.

Humugot siya nang malalim na buntonghininga at saka sumunod kay Khalil. May kalayuan ang distansiya nilang dalawa, dahil mabagal siyang naglalakad dahil sa hiya. Hiya na baka maamoy nito ang kaniyang amoy araw na katawan. Buong maghapon siyang nasa terminal upang magtawag ng pasahero at wala na siyang oras kanina upang maligo dahil sa pag-aalaga kay Borhan, na kasalukuyan pa ring may sakit.

Pumasok ito sa loob habang siya'y nagpagpag na muna. Tinanggal din niya ang tsinelas at saka tumuloy. Malinis ang tiles ng bahay na kulay puti at natatakot siyang apakan iyon lalo na ang carpet na may desenyo ng leon sa may living room.

Noong una siyang makapasok ditoʼy hindi niya nagawang pagmasdan ang buong bahay. Mataas ang ceiling nito at sa may living room ay may chandelier na nakakatakot hawakan. May desenyo ito ng kandila at para itong lumulutang dahil transparent ang glass kung saan ito nakapatong.

She look around to find him, but Khalil wasn't here. And Rase came out of nowhere. She was about to asks him but Rase motion his hand to follow him.

Agad naman siyang sumunod dito. Sa laki nitong bahay ay hindi na niya alam kung ano'ng part ng bahay ang pinuntahan nila. Ang alam lang niya'y pagpasok nila sa isang pinto, dining room ang tumambad sa kaniyang mga mata. At, naroroon si Khalil na naghihintay sa kaniyang pagdating.

Yumuko siya at tiningnan ang tiles. Itim ang tiles dito sa kusina na parang may glitters ng ginto. Nakakaramdam na rin siya nang panlalamig ng mga paa dahil wala siyang tsinelas ngunit isang pares ng tsinelas na parang balahibo ng pusa ang tumambad sa kaniyang harapan.

"Wear it and sit. Kumain na muna tayo," narinig niyang sabi ni Khalil.

Umangat siya ng tingin. "Salamat," aniya at saka sumunod. Naupo siya sa upuang itinuro sa kaniya ni Rase.

Mahaba ang lamesa. May sampong tao ang kasya rito. Dalawa sa magkabilang dulo at tig-a-apat naman ang sa both sides nito. Nakaupo si Khalil sa dulong bahagi at ganoon din siya.

Nagtaka siya kung bakit dalawa lang silang kakain dahil nakatayo lang sa gilid ang limang kasambahay at saka si Rase. Ngunit hindi siya makapagtanong. Natatakot siya and at the same time, nahihiya. Gusto rin sana niyang itanong kung nasaan ang pamilya nito ngunit mas pinili na lang niyang manahimik.

She scanned the foods on table and couldn't help but to drooled. Mabilis niyang pinunasan ang laway sa gilid ng kaniyang labi gamit ang likod ng kaniyang palad. Tumingin siya sa dulo kung saan abala nang kumakain si Khalil.

The way he eats was so gentle and elegant. It feels like she was eating with the President, no, someone who lives in a palace. Ganito kasi iyong nakikita niya sa television kay Aling Baby, na nag-iisang angat ang buhay sa squatter area.

Maraming pagkain sa kaniyang harapan. Hindi niya mapigilang maikumpara ito sa buhay na mayroon siya sa squatter at sa lansangan. If only she could asks them na ibalot na lang niya ang matitira para sa mga bata at sa mga matatanda sa lansangan.

"Why aren't you eating your foods?" Nagulat siya nang tingnan siya ng kaharap. Kunot ang noo nito habang hawak nito ang mga kubyertos. Nakakapagtaka rin na walang kanin sa plato nito at puro karne lang.

Umiling siya at ngumiti. "Wala po. 'Di lang ako makapaniwalang makakatikim ako ng mga 'to," sagot niya at saka gamit ang tinidor, tinusok niya ang nahiwang beef steak at saka iyon kinain.

Agad niyang nalasahan ang karne. Kay tagal din nang huli siyang makakain ng karne. Puro kasi siya gulay at minsan, inuulam nila iyong fishball at iba pang tusok-tusok sa may kalsada binibenta.

He was looking at her with amusement plastered on his face. Hindi iyon napansin ni Luna dahil abala na ito sa pagkain ng mga iba't ibang pagkain sa hapag. Nang sabihin ni Rase kung saan ito nakatira, para bang otomatikong nakaisip siya ng plano. And he couldn't understand why he was doing this.

People known him for being heartless, and shameless. Wala siyang awa at minsan, kapag may nale-leak na scandal niya'y nginingisian lang niya. He was never attached to any person he met, lalong-lalo na sa mga nakaka-s*x niya. But when he saw Luna at the party, where up until now was still confusing why she wat there, even though she answered him already. He felt the feeling of wanting to know her more.

Ngunit ʼdi pa rin nawawala ang uhaw sa kaniyang pakiramdam. Nakasuot lang ito ng mga lumang damit pero ʼdi maiwasan ng kaniyang p*********i ang tumibok at biglang pagtigas.

Tapos na siyang kumain at nakatingin lang siya rito. Ganadong-ganado ito na 'di na nito namalayang nagkakamay na itoʼt nakataas ang isang paa sa upuan. A total opposite of him.

Napansin naman siya nitong nakatingin. Kaya dali-dali itong umayos ng pagkakaupo at saka uminom. Tapos na rin itong kumain at halos maubos nito ang mga pagkaing inihanda niya. Samantalang siyaʼy hindi man lang nakakalahati ang steak na nasa kaniyang harapan.

"Pasensiya na po," ani Luna matapos nitong dumighay nang napakalakas. "Ah..." He raised his eyebrow. "P-Puwede ko po kayang ibalot iyong mga natitirang pagkain? Iyong mga kaibigan ko po kasi sa lansangan ay paniguradong ʼdi pa rin kumakain," sabi nito.

Tumingin siya sa mga katulong at tumango. Dali-dali naman ang mga itong pumasok sa isang kuwarto at pagbalik ay may dala ng mga disposable tupperwares at saka isa-isang nilagay ang mga natirang pagkain doon.

He saw how her eyes sparks as the maids handed her the foods. Mabilis siyang umiling.

"Maraming-maraming salamat po rito! Matutuwa iyong mga kasama ko't pati sina Borhan dito," aniya. Itinabi nito sa tabi ang mga pagkain, nasa sampong tupperwares iyon. "Nga po pala... Ano po'ng trabaho ang ibibigay ninyo sa akin?" tanong nito.

Tumikhim na muna si Khalil at saka tumingin nang diretso sa mga nito. He tried to read the expression on her face but excitement was the only thing he saw. Maging siyaʼy hindi na rin makapaghintay but he have to do this, the process.

"Naaalala mo bang hinalikan kita noon sa party?" A grin plastered on his lips.

Bigla itong umiwas ng tingin. Kinalimutan na na iyon ni Luna. Gusto na sana niyang umakto na wala siyang naaalala ngunit dahil sa tanong nitoʼy biglang nag-init ang kaniyang mukha at pakiramdam niya'y pulang-pula na ito ngayon.

It was her first kiss, he took her first kiss in an instant and she wanted to slap him but she couldn't.

"B-Bakit po? N-Nandidiri po ba kayong hinalikan ninyo ako?"

She heard him laugh at what she just said.

"No. Honestly, it was the best kiss I've ever had."

Ngayo'y naguguluhan na siya. Naguguluhan na siya sa inaakto ng lalaki. Buong akala niya'y natural lang na mabait ito ngunit pakiramdam niyaʼy may kakaiba.

"P-Puwede pong kalimutan na natin 'yon? G-Gusto ko pong malaman kung ano'ng trabahong ibibigay–"

"Have s*x with me..."