Wrap Your Arm Around Me

Chapter 4

BOSS

Pag katapos ng lunch ay napag pasyahan kong dumiretso na sa prisinto, kagaya ng naging plano ko kanina. Along the way naging, pabalik balik ang mga naging sulyap nito sa akin. I just rolled my eyes and scrolling through my i********: account.

"saan po tayo pupunta... ma'am?" mataman ko siyang tiningnan.

"Sa prisinto" sumulyap ito sa akin, na parang alam na niya kung bakit kami mag tatahak doon.

"Private investigation ang isinagawa ng tito mo para sa kaso ng lolo at daddy mo.." he seriously response.

Bakit niya alam ang bagay na 'to?

"Hindi lang basta basta ka lang pumunta sa prisinto" he continued. As If he knows something about this.

"Really?" I mocked him.

"yes! We should asked your tito first, he handle this case very careful" his eyes went to me again.

His eyes immediately throw around when I speak about something improper words.

"Do you like me?" I asked. Without even thinking what will be the aftermath of what I said. Umiwas ako ng tingin, he seems weird kase eh, does he likes me? That's hillarious if my accusation were true.

I just heared he wisphered "immature" halos kapain ko ang kahihiyan matapos mapag tanto ang nasabi. Kaya nanahimik na lamang ako without a minute passing by he asked me san ako pupunta other than that, I just coldy response sa Company, tumango lang ito at inabala ang sarili sa daan.

I'm guessing that he is in mid 20's sa pangangatawan at tikas ay di mo akakalain na bata siya. Kumapara sa ibang mga security guard sa amin. Wala naman kaseng makakakuha ng degree at trabaho sa edad na 18, siguro ako? O ibang mayayaman na pagagalawin ang kapangyarian makuha lang ang gusto.

Umiwas ako ng tingin dito ng tumingin ito sakin, nakita ko ang ngisi niya "Huwag kang mag alala ma'am hindi po ako pumapatol sa boss... lalo na sa bata" halos mabingi ako roon.

Ano daw?

"Anong bata ang sinasabi mo? 19 na ako! Nasa range na ako ng adulthood" pag mamalaki ko rito.

"Young adulthood" matipid nitong dugtong.

"Saka anong binubulong mo kanina na immature, nag ka boyfriend na ako ano!" singhal ko pa rito, I had enough expirences.

"Ano naman ang connection noon sa pagiging mature? Bakit ilan na ba ang naging boyfriend mo?" matamaan ang tingin niya saakin at may halong tunog seryoso ang boses.

"lima" pag sisinungaling ko, nakita ko ang pag kunot ng noo nito.

"hindi sapat para masabi mo na may expierence kana madam" ani nito sa malalim na boses, na mas lalo kong ikinaiirita what is he pointing out?

"and so? How about you I think you don't have any girl friends... and you deserves that because your arrogant and... stupid" ]I rolled my eyes.

"Do you think so?" seryos ang tingin niya. Hindi na ako sumagot dahil nakikita ko nanamng malapit na ang lokasyon ko.

Ipinarada na niya ang kotse sa harap ng building, padabog kong isinara ang pintuan ng sasakyan.

Pag pasok ko mga mata agad ang bumati sa kin rinig ko pa ang mga bulungan ng iilan ngunit para yatang sinasadya nila dahil sa lakas ng mga bulungan.

"Diba yan yung anak ni Sir. Eduard?" ani isang may katandaang babae.

"Siguro, kamukha ni Ma'am Beatrice eh" sagot ng kasama nito.

"diba sabi ng mga bossing natin sa taas na yan daw dapat ang magiging boss natin, at acting president lang si sir. Henry?"

"Anong alam niyan sa pag papatakbo ng ganitong kaimpluwensyang kumpanya, rinig ko pa eh pumaparty lang daw yan gabi gabi at walang plano sa buhay" nangilid ang mga luha ko sa narinig.

I didn't know this will be hard to face, ganito pala ang tingin nila saakin? What more pa kaya ang mga naiisip nila bukod sa wala akong pangarap at mararating sa buhay?

Binilisan ko nalang ang lakad ko. I don't want to hear more than that.

Masakit para sakin dahil totoo iyon, though I did all of that to cope from my mom's death halos hindi ako umuuwi ng bahay noon because it reminds me of her. Even my dream of becoming a successful designer, I gave up on it.

Until dad finally confront me about it, he said that he felt na para narin daw ako nawala sakaniya because I changed. I admit that was a wrong way to cope ang masira at mag lusta ng pera. Kailanman ay hindi ko ipinag mamalaki ang isang bahagi ng buhay ko iyon.

Until lolo talked to me, a days before they died. Nung una ay akala ko sisigawan at pagagalitan niya ako but I was wrong. Kwinento niya sa akin ang lahat ng bagay na wala sila noon ng pamilya niya, how life was very different, nakatira sa probinsya and farm lang ang bumubuhay sa kanila, our great great granparents were famers at kailanman hindi nila qunestion ang buhay. If you truly love what you do, you will find the motivation and drive to overcome the challenges and difficulties that may arise.

The sense of purpose and joy derived from engaging in work you are passionate about can be a powerful motivator that pushes you to wake up eagerly and embrace the day ahead.

"kaya po ba naging sucessful business man kayo?" tanong ko rito, humalklak ito.

"Oo apo, and hija remember na may contribution din ang mga tao sa paligid mo without them you were nothing kahit pa patay na sila, made them your inspiration" ani nito sabay tango ko.

"Even if someone has passed away, their memory and the impact they had on us can continue to inspire and motivate us. We can draw inspiration from their achievements, values, and the positive qualities they possessed. Their legacy can serve as a guiding light, reminding us of the importance of our relationships and the impact we can have on others" patuloy nito habang pinag mamasdan ang pag sasalita niya na para bang na experience na niya.

I realized that It's important to recognize and appreciate the contributions of those around us, as they have likely played a role in our personal growth. By acknowledging their influence and incorporating their positive qualities into our own lives, we can honor their memory and continue to be inspired by their presence, even if they are no longer physically with us.

After that long talked, umuwi na si lolo. Nabanggit din niya sa akin na sa isang buwan ay ang Daddy ko na ang hahalili sa kaniya bilang naga pamahala ng negosyo.

So when dad called me to go to france hindi na ako nag dalwang isip muli, Do what excites and passion will keep you alive. But suddenly it happened.

When I reached tito's office, pumasok agad ako.

His busy with phone call

"ahh yes, she's here now... I can handle it from here" kumunot ang noo ko.

What's that for, ako ba ang tinutukoy niya. Binaba niya ang telepono at lumapit sa akin.

"Hija.. what brought you here" bati nito sabay tapik sa baraso ko.

"Did you forget what you told me last night, you said you will discuss something?" panimula ko. Hinahanap ang kakaiba sa mukha niya.

"oh right, about that I'm setting up a dinner again.. since you were unable to attend our last-" did he trying to make me feel bad?

"Sorry hija.. alam mo namang matanda na ang mama... at si attorney mahirap hagilapin ngayon" ani nito sabay ngiting aso.

"I do understand tito but when will you set up the dinner?" bigla niyang iniwas ang tingin sa akin at may tiningnan sa cellphone sabay baling sa akin.

"Maybe this coming Saturday" nagulat ako ng biglang bumukas ang pintuan, nakita ko ang ama ni Sandy, si tito Hubert. I smiled to him and he smiled back.

I just excuse my self, tingin ko ay may importanteng pag uusapan sila.

Bumaba na ako at ginala ang mata sa basement, pinapangako ko na sa araw na ako ang humawak ng company na ito. Hinding hindi nila pag sisihan iyon. I will do my best to keep what my lolo at lola input here.

Sumakay ako sa sasakyan na hindi umiimik o tingnan siya ngunit kahit anong isnob ko ay kailangan ko yatang sagutin ang mga tanong niya, bakit ba kase ganito ang naging driver ko?

"San po tayo ma'am?" Binuksan ko ang cellphone at nag kunyaring busy, s**t, naalala ko nga pala I don't know that place what should I say na dalhin niya ako kung saan mo ako dinala kahapon? That's weird.

"Do you remember the place where you drove me over yesterday?" ng hindi siya tinitingnan.

"Sa bahay po ng kaibigan niyo?" May eyes went to him, huling huli niya ang pag kairita ko.

"I know that place malamng sa kaibigan ko yon... before that" halos naging pabulong ang mga huling linya na binggit ko.

"okay ma'am" ani nito sabay iwas ng tingin sa akin.

Ganyan ba talaga ang uniform nila, hindi ba masyadong bold naman sa kagaya niya ang black polo lalo na at ganyan ang body built niya. I will asked about that to tita.

Biglang tumunog ang cellphone ko, text galing kay Sandy. She's asking where am I right now and I just simply send where I am heading to... and she didn't reply back. Napansin ko naman na medyo unfamiliar ang daan.

"diyan ba talaga ang daan?" medyo tahimik ang lugar, hindi ganon kasigla.

"short cut po..." ani to. Tumango nalang uit ako.

Nakita kong nag ring ang cellphone niya, I don't want to hear the conversation but what should I do? Im here inside my car.

"Oo.. Erin uuwi ako"

Erin? Asawa niya?

"oo nag paalam na ako.. sasabay ako kay Danilo" ani pa nito.

"naka uwi na ba si Alex"

Alex? Anak nila?

"sige sigee... nasa trabaho ako ngayon baka magalit ang boss ko" sabay sulyap sa akin.

Pake alam ko sa personal matter niya.

And he ended the phone call.

Ilang sandali pa ay naka rating na kami. Lumapad ang labi ko, "sino ang nag asikaso nito?" masigla kong tanong habang iginagala ang mata sa lupain na punong puno ng masisiglang halaman at puno.

"Kami... at ang tita mo" sagot nito.

"I don't know you? Nung umalis ako sa mansyon ay wala namang kagaya mo doon" habang nag lalakad, naka buntot naman ito sa akin.

"I believed that your father hired me" Nahinto ako sa pag lalakad at humarap dito, nag tataka sa sinabi.

"Huh?'' patay na ang daddy ko.

Umiwas ito ng tingin. "he hired me to stalk you and..."

And?

"report every detail, photos.. vedios and so on.. ako ang naging privite investigator ng daddy mo while you were away" I saw how he licked his lower lips.

"so you knew me before I knew you?'' tumalikod muli ako dito.

Hindi siya sumagot, I bite my lower lips, so he went to bars, were I went to? He saw every man I kissed? Is that what he meant? He saw how I waisted my life? Habang naiisip ko ang mga bagay na iyon ay kahihiyan ang naramdaman ko. Kahihiyan na mas pinili kong mag kaganon. Kesa mabuhay muli, tama nga si daddy when mommy died I died as well. Sinubukang bumagon ngunit namatay nanamn ng mamatay siya. Suminghap ako, is this what life really for? To survive but in the end you will lose.