Wrap Your Arm Around Me

Chapter 5

Ideal

"I want to be alone" saad ko dito.

Tumango ito at umalis, pinanood ko siyang tuluyang mawala sa paningin ko...

Lumipat ang tingin ko sa lapida, I smile in awe.

Nag sindi ako ng kandila at nilagay ko isa isa sa ibabaw ng mga lapida nila.

Saka humiga hindi alintala ang maduming lupa na maaring kumapit sa balat. Itinaas ko ang dalawang kamay at gumawa ng sqaure sa hangin, bula sa butas ng square ay sinilip doon ang masiglang kalangitan.

I used to love books and fairy tales, how princess meets their prince in unscircumstances scenario. I just wonder where's mine? Tumingin ako sa lapida ng ina, Beatrice Ligaya Herrera. "mom? Do you think there will be someone like dad I will met someday?" tanong ko rito, kahit na alam na hindi ito makakasagot.

"I know you met, Malik and Gerald pero wala eh hindi sila...

"Sabi mo dati if I meet them along the way with unpredictable circumstances, that will be the one! Ang tagal naman mommy, I feel so alone Dad" sabay tingin sa lapida nito.

Pinalis ko ang luhang lumandas sa aking pisnge, "Im sorry mom hindi po ako naka punta dito kahapon" I pouted. Habang kwinekwento lahat ng nangyari sa akin kahapon, napasinghap nalang ako. "alam ko naman na hindi niyo ako kayang iwan, I know you are out there... I can feel it"

"and is it true dad? Why did you hired that kind of men para lang bantayan ako and how foolish I am not to notice it" I pouted.

"ngayon bodyguard ko pa siya tapos driver.. tapos akala mo pantay kami ng estado sa buhay kung kausapin niya ako san mo ba nakuha yon daddy?" I rant and rant about it until mapagod kaya napabaling naman sa lapida ng lolo.

"Lolo... I promise to become a sucessful fashion designer, but first allow me to fulfil your request" sabay tanggal ng dahon lumaglag sa lapida. Suminghap ako sandali at dinama ang init na dumadampi sa aking balat.

"I will handle our business and Ill take good care of it" I smiled.

Napawi naman ang ngiti ko ng bahangyang lumakas ang hangin at nakita ang makulimlim na parte ng kanluran, I pouted. Uulan pa nga, agad akong bumangon at nag paalam na sa kanila.

Sabay nag lakad palayo rito, bago pa ako maka rating ng sasakyan ay nakita kona si Jack na papalapit sa akin may hawak itong pulang payong, dahil pumapatak na ang ulan.

Sumilong ako sa payong na hawak nito, hanggang sa bumuhos na ang malakas na ulan. Hindi kami kasya sa umbrella kaya ang balikat niya ay nababasa ng malakas na ulan, ng makarating kami sa kotse ay agad niya akong inayos para hindi mabasa ngunit siya ay basang basa na ng ulan.

Pag pasok niya sa driver seat ay doon ko nakita para na rin siyang naligo sa ulan. Kinuha nito ang maliit na tuwalya saka inilagay sa ulo at kinuskos iyon.

Umiwas ako ng tingin at inabala ang sarili na pag masdan ang labas ng bintana ng sasakyan. "S-siguro ay umuwi na tayo.. para makapag palit ka at makapag pahinga na rin ako..." Saad ko rito, tumango lang ito saka pinaandar na ang sasakyan.

Habang nasa byahe ay tahimik lang kaming dalawa, ngunit tingin ko ay mag kakasakit siya sa dahil sa lamig dito sa loob ng sasakyan. "Turn off the aircon.." ani ko habang naka tingin sa labas.

I saw that he glance at me first sa rare mirror saka pinihit ang aircon. Dumating kami sa mansyon at napansin ko ang dami ng sasakyang naririto. "what's happening?" tanong ko sa palabas na si Lucy, kasambahay namin.

"ah ma'am may salo salo po" sagot nito.

Pag pasok ko ay napansin agad ako ng tiyuhin.

"ohh, Carolina join us..'' si tito.

"Tingnan mo nga naman ang nag iisang anak ni Eduardo at Beatrice" anunsiyo ng matandang malaki ang tiyan.

Tingin ko ay mga katrabaho ito ni tito at daddy noon, dahil pamilyar sa akin ang mukha ng iilan.

Ngumiti ako dito at naupo sa tabi ni Brenna.

Lumapad naman ang labi ng mga babae na naroroon. " Hello po.." bati ko

"Ohh.. finally I met you.. lagi ka saking nababangit ni tita Beatrice" tumayo ang lalaki na tingin ko ay nasa mid 20's ang edad, tumayo din ako "Harrison..." sabay lahad ng kamay nito sakin.

"Harrison Bernardo you can call me Harry but if you want to.. I'll be fine with babe too" agad kong tinanggap ang kamay nito ngunit dahil sa biro ay hindi naiwasan ang tawanan ng mga matatanda.

His joke is corny.

Tumawa ako ng mahina upang maki sabay sa kanila, I don't want to become rude isa pa sila ang mga kaibigan ni daddy at mommy sa industriya maganda na una pa lamang ay makitaan na nila ako ng potential.

His the son of late Ronald Bernardo kaya pala pamilyar ang mukha. Growing up we never saw each other ang alam ko ay sa ibang bansa ito nag aral isa pa doon ay mas matanda ito sa akin, tanging mga kwento lang din ni mommy ang alam ko tungkol sa kaniya. That he is very passionate man on this field. Gaya ng ama ay bata pa lamang ito ay masipag na kaya ng mamatay si tito ay walang naging pag alinlangan at si Harry na agad ang humawak ng negosyo.

"Carolina.. Herrera it's a pleasure to meet you" ani ko sabay lapad ng ngiti..

Umupo na kami..

Habang kumakain ay puro kwentuhan at asaran ang ibinibida ng mga matatanda.

Siguro tama lamang na sa isang araw o kahit isang oras sa isang araw ay mag laan ng ganitong klaseng pahinga sa trabaho. Masaya ako na kahit pa ano ay naging parte ako ng hapon nila ngunit ilang sandali din ay nabalik naman sila sa usapang negosyo.

"Anong kukunin mong kurso hija?" anang magandang babae na katabi ni Harry.

"Well.. I'm taking business management po" I saw how she smiled at me. Parang isang malaking fulfilment ang marinig iyon sa akin.

I saw how Harry purse his lips.

"That's good hija..." ani tito Hubert, nandito pala siya ngunit hindi niya kasama ang mag ina.

"Isa pa ikaw din ang mag mamana ng negosyo niyo, tama lang na yan ang kunin mo" gatong pa nung isang matandang lalaki.

Ganito ba ang sinasabi nila sa mga anak nila?

Nabasag ang papuri sa akin ng tumunog ang kubyertos ng katabi ko. Nasulyap ko din ang lalaki sa tabi niya na ngayon ay naka tingin sa kaniya.

She gave as look in an awe, "sorry, nabitawan lang po" anito sabay kapit muli sa kutsilyo.

Making a scene, para mapansin? very her.

"Oh.. Brenna kelan ang kasal? I heared the news ha!" ani ng matandang lalaki na malaki ang tiyan. Nakita ko din ang sulyap nito kay tito Henry.

"Oo nga hija.. since graduate ka naman na tingin ko you should get your master" sabi ng di katandang babae at sumisigaw ang diamente sa leeg.

"Y-yes po tita after my wedding" sabay tingin nito kay Gerald but Gerald look at me. Umiwas nalang ako ng tingin.

Tingin ko ay hindi natuwa ang matanda sa sagot nito kaya nalipat nanamn sa ibang bagay ang usapan.

"how about David? How was he? His in New York right?" tanong ulit ng babae.

Mahaba ang naging kwentuhan pa nila, hanggang sa unti unti ng nag alisan ang mga panauhin at kami nalang ang natira. I excuse my self to go to comfort room.

But suddenly Gerald hold my wrist "Hey..." singhal ko dito.

" We need to talk... I want a closure" anito na naiiyak na.

closure mo mukha mo. Agad ko namang inagaw ang kamay ko.

"Please Gerald... stop! Hindi ba ikakasal kana you should priorities your wedding with Brenna" Mataray na sagot ko dito sabay talikod.

"Please.. he grab me again

"Ohh.. C'mon we both know what happened is enough hindi na kailangan ng closure o kahit ano" nanlilisik ang mga mata ko dito.

Suminghap ito at malungkot ang mga mata.

"I still love you..." what a walking red flag.

"stupid" mag lalakad na sana ako when he grab me in my waist. He's hugging me from beyond.

"let go of me..." habang hinahampas ang baraso nito ngunit sa lakas ay walang nangyayari.

"Please... a minute" anito.

This is insine. Paano pag nakita kami nila tito ano nalang ang iisipin nila? Isa pa ang asawa niya na natitiyak ko na ang gagawin.

"let go of me... let go of me..." habang hinahampas siya.

"Carolina..." isang malalim na boses ang narinig ko mula sa likod. Kumalas ang pag kakayakap sa akin ni Gerald.

Masama ang tingin nito sa lalaki. "Who are you?" si Gerald

Nakita ko ang ngisi ni Jack, I went to him.

Buti nalang ay biglang dumating si Brenna.

"what took you so long? Sabi mo mag c-cr ka lang" nag mamadali ito at kumapit agad kay Gerald.

"Ohh, why are you here Carolina? Nilalandi mo ba ang fiance ko?"

Excuse me?

Hindi niya pinansin si Jack at hinila na paalis si Gerald. Ayaw niya ba marining ang sagot ko?

"Okay ka lang?" tanong ng lalaki sa likod.

I faced him, ngayon ko lang napansin ang suot niya naka shorts at t- shirt na puti...

Umiwas ako ng tingin dito.

"Im fine" sa mataray na boses. Iniwan ko na siya doon at umakyat nalang sa kwarto.

I called Sandy.

"What's up?" bungad sakin nito.

"Where are you? Hindi kita na kita dito sa kanina'' bungad ko sa kaniya.

"ahh yeah... Daddy asked me to attend a seminar kase here in Pasig" ohh that's why.

"wow, that's good. How was it" ako.

"boring" natatawa ito.

"Sandy... what do you think of me?" matagal bago siya naka sagot. Ganon ba kahirap ang tanong ko.

"what do you mean? In what way?" siya.

"as a woman?" I heared her small laugh.

"Hmm.. You're bossy and strict..." ngumuso ako.

"That's not what I meant... Do I look like...ideal?''

I bite my lower lips, hinihintay ang sagot niya sa kabilang linya. I know I have looks, sabi nila kamukha ko si mommy ngunit sabi ng lolo ko ay kamukha ko ang lola. Iba naman ang opinyon ni daddy, para sakaniya kamukha ko raw siya. Masipag naman ako saka matalino ngunit sa ugali ay masasabi kong may soft spot naman ako para sa mga hayop.

"Of course, Your gorgeous, intelligent and why are you asking this right now?"

"don't tell me, may nagugustuhan ka nanamn?" nanlaki ang mata ko? What was that.

"W-wala ah" sagot ko dito.

"saka kanina alam mo ba" pag iiba ko ng topic nauwi kami sa kwentuhan about what happened kanina. What Gerald did to me.

"Really my personal body guard ka?" ngayon ko lang ba sakaniya nasabi ang bagay na iyon?

"ahh yeah.. sige na Sandy tom nalang ulit inaantok na ako eh" paalam ko dito saka humiga sa kama.

Tingin ko ay madaling araw nanamn bago ako maka tulog, Iniinsomia na ata ako. Tumayo nalang ako at naligo para presko, siguro ay sa ganitong paraan maka katulog ako.

Hindi nga ako nag kamali at ilang sandali pa lang ang nakaramdam na ako ng pagod at tuluyan ng naka tulog.