BULLETPROOF SERIES 2 Arizton Mondragon

Chapter 2

Malalaki ang hakbang na lumapit si Arizton pabalik sa babae. Kunot na kunot ang noo ng binata at nagpakawala ng nagbabantang tingin. Biglang nag-init ang sulok ng kaniyang mga mata dahil sa nakita. He uses his strength to neglect the scene where they are. However, his mind is curious and keeps on demanding his eyes to behold the beauty next to him. But he’s strong enough to fight the urge deep inside him.

“Uulitin ko sa iyo babae ka! Hindi ako si Aries.” Nanliliit ang mga matang pinakawalan niya rito.

“Hinding-hindi ako papatol sa isang babaeng kasimbaba mo, Miss. Hinding-hindi ko kailanman---“

Naputol sa pagsasalita si Arizton nang bigla siyang kabigin ng babae at siilin ng mainit na halik. Bago pa siya makapag-isip ng gagawin ay nagkalapat na ang kanilang mga labi at ang dila nito’y naging mapangahas sa pagpasok sa kaniyang nakabukang bibig. 

“Damn!” 

He is stiff. Para siyang naestatwa dahilan upang panandalian niyang manamnam ang halimuyak ng halik nito. Ang pagkakataong iyon ay sinmantala naman ng babae. She crawled her hands inside his crotch like a crazy viper while her lips continues to knocking down his whole system. Napakislot si Arizton nang maramdaman niya ang kamay nito sa bahaging iyon ng kaniyang katawan.

“What’s happening to you, Arizton? Kumilos ka!” His mind yelled him. Sa kabila ng sigaw ng kaniyang utak ay wala siyang ginawa. Sa halip ang nangyari ay kabaliktaran, isang ungol ang kumawala sa kaniyang bibig at tuluyan na siyang ipinagkanulo ng kaniyang katawan .BIglang nagliyab ang apoy sa kaniyang kaibuturan na akala niya noo’y si Flourence lang ang may kakayahang bumuhay. 

His body is now burning and consuming his mind.

Sa sandaling lumipas, namataan na lang niya ang sarili na tumutugon sa mga halik ng babae at buong init na hinaplos ang kahubdan nito. 

“Uh!”  ungol ng babae nang maramdamang pinangko siya ng binata.

Wala pang limang minuto ay sumapit na sila sa silid nito sa ikalawang palapag. Eksaktong pagkasara ng pinto ay dali-daling naghubad ang binata ng kaniyang mga saplot. Nang muling maglapat ang kanilang mga katawan ay dama na nila sa isa’t isa ang init na inihahatid ng kanilang mga balat. Muling pinangko ni Arizton ang babae at iginiya papuntang kama. 

The room is cold yet their bodies are heating up each other. Bahagya niyang itinulak ito dahilan upang bumagsak ang katawan nito sa malambot na kutson. Dali-dali siyang pumaimbabaw at hinalikan ito sa leeg. Sinakop din ng kaniyang isang palad ang umbok na naroon. Bumamaba ang kaniyang halik ng paunti-unti hanggang sa marating niya ang pakay. Her n*****s.

“Ah!” He sees from the corner of his eyes her sore lips biting its lower.

Pagkalipas ng ilang sandali ay pumuwesto na ang binata sa ibabaw nito at walang pakundangang ipinasok ng bigla ang kaniyang sandata sa naglalawa nitong hiyas.

“OH!”

The pain is drawn on her face as he plunged himself inside her.

“Playing like a virgin huh!” he said sarcastically while thrusting savagely. Alam na niya ang ganitong mga modus ng babae. Feeling like a virgin even the truth is very verifiable.

“Keep it slow Aries.” 

Hindi mabilang ang halinghing na kumawala sa bibig ng dalaga. Pikit mata niyang tinatanggap ang atake ng binata kahit alam niyang nasasaktan siya. She will never ever redress his movement. She loves to offer her body to the man she loves in any manner it could be.

Mas lalong naging mapangahas ang kilos ni Arizton. He grabs her body up and slip his self underneath. In an instance, she’s now positioned over his body.

“Move fast!” komando ng binata sa dalagang humihingal pa.

“How?---“

“s**t! Do not play around Miss.”

“Do I really need to do----“

“Bullshit!” Humulagpos ang pagtitimpi ni Arizton at nagliyab ang galit sa kaniyang mga mata. His evil side is awakened. Nadismaya siya ng husto sa inasal ng babae. He never expects that he’s going to be like a s*x teacher in the moment.

Walang paalam na bigla siyang bumangon at naglakad palabas ng silid. Kung hindi pa nakahawak sa kutson ang dalaga ay malamang nahulog na siya sa kama. Her eyes are empty and she tried to hold her tears from shedding.

Mula sa sariling silid ay dire-diretso si Arizton sa guestroom at nagmamadaling pumunta sa shower room. Doo’y itinapat niya sa dutsa ang nag-iinit na katawan at nag-aalburutong alaga.

While the water is running down on his body, he clenches is fist and strikes the wall until it hurts.

“Sorry, Flourence. I’m really sorry.”

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

“Ikaw, Demitry, do you accept Dana as your lawfully wedded wife to cherish her forever in sickness and in health?”

“Yes, father.”

“Ikaw, Dana, do you accept Demitry as your lawfully wedded husaband to cherish forever in sickness and in health?”

“Yes, father.”

“So, isuot ninyo ang simbolo ng inyong pag-iisa na walang iba kundi ang singsing at sabihin sa magiging kabiyak ang iyong pangako panghabang-buhay.”

“Dan, accept this ring as a sign of my fervent love to you. I have loved you the first moment I saw you. And now, as we are taking this new chapter of our lives, I have only one thing to guaranty for the uncertain future lies ahead of us and that is my love. I am imperfect but my love for you is perfect. No matter how strong the trials blow us from this day onwards, I will always cherish you and love you for better or worse, in sickness and in health till death do us part.”

Hindi mapgilan ni Dana ang pagtulo ng butil ng luha mula sa kaniyang mga mata nang unti-unting ipinasuot sa kaniya ni Demitry ang singsing na hawak nito. Matapos iyon ay masuyo pang hinagkan ng magiging asawa ang kaniyang kamay.

“Dem, accept this ring as a sign of my love and loyalty to you. We had a bad beginning but thank you for giving our story a beautiful ending. I promised to submit my self to you as your loving wife and a mother of our children. What’s in me is not just mine but is yours as well. I promise to share my everything with you forever. I love you and I faithfully cherish you as we grow old. I am aware the ups and downs we shall experience ahead of us but my devotion to you will be always with you in better of worse, in sickness and in health till death do us part.”

Muntik ng hindi matapos ni Dana ang sasabihin. Her voice is cracked due to tears of joy. Si Demitry din ay bahagyang nagpahid ng luha na nangilid sa sariling mata. His eyes goes red as he heard her vows. It is indeed a beautiful ending. Lahat ng babae ay nangarap na maikasal sa taong kanilang pinakamamahal. 

It is a dream come true.

Matapos ang halos tatlumpung minute ay natapos na rin sa wakas ang seremonya ng kasal. Mula sa cathedral ay dumiretso ang lahat sa isang hotel kung saan idadaos ang reception. Pagkatapos ng picture taking ay sandaling lumabas ng simbahan si Arizton upang tawagan si Manang Helen. Nakatanggap siya ng mahalagang mensahe mula rito kani-kanina lamang.

“Hello, Manang. Pasensiya na at hindi ako nakareply kanina.”

“Okay lang hijo.”

“So, kumusta na ang ipinagawa ko?”

“Naitake-over ko na siya sa DSWD. May kamag-anak na rin na nakontak sila. Ilang buwan na pa lang pinapahanap ang babaeng yun.”

“Good! Salamat naman at wala ng gulo dyan sa mansiyon.”

“Uuwi ka na ditto?”

“Oo manang. Uuwi na ako dyan dahil wala ng problema dyan. Siguro bukas mag-eempake na ako para bumalik dyan. Maraming buwan na akong hindi nakauwi dyan. Na-miss ko na ang isla.”

“O, sige ipaghahanda kita ng paborito mong ulam. Teka, kumusta na si Demitry at Dana? Sayang hindi ako nakadalo. Wala kasing maiiwan ditto sa mansiyon.”

“Heto, masayang-masaya.” Maikling komento ng binata sabay sulyap sa bagong kasal na kasalukuyan pang kinukunan ng litrato.

“I-congratulate mo ako sa kanila ha.”

“Oo manang, makakarating. O, siya, ibaba ko na manang. Tinawag na ako ni Voltaire.” 

Pagkatapos niyang ibinaba ang aparato ay naglakad na siya papuntang parking lot kung saan naroon si Voltaire at sumisenyas sa kaniya.

“Who’s that?” kunot noong tanong ng kapatid ng makalapit si Arizton. Binuksan niya ang isang pinto sa front sit at sumakay.

“Si Manang Helen. May ipinagawa ako sa kaniya.”

“O, I see.” 

Sinusian ni Voltaire ang makina ng sasakyan at hinay-hinay silang sumibad. Napakarami rin kasing panauhin ang dumalo sa kasal ng kanilang kapatid. Mula sa kamag-anakan, katrabaho ni Dana at ng iba pang kakilala.

“Kringg..”

“Is it your phone ringing?” si Arizton.

“Yeah, pakiabot sa bag ko sa likuran. Naisilid ko yata dyan.” Anito.

Mabilis namang tumalima ang nakakatandang kapatid at kinuha ang cellphone nito.

“It’s Marjorie. Hehehe.”

“Damn!” mahinang mura ni Voltaire sabay kabig sa sasakyan pabalik sa simbahan.

“Bakit---“

“Akin na.” anito say hablot mula sa kamay ng kapatid.

“Where the hell are you?” bungad sa kabilang linya ng nag-iisang babae na kapatid.

“Akala ko ba, hindi ka sasabay sa amin?” anito na bahagyang naiinis.

“Diba, sinabi ko hintayin niyo ko. Nagpipicture pa yung tao eh.”

Naiiling na napangisi si Arizton nang marinig ang tinig nito mula sa cellphone ng kapatid. She still have that “demanding tone”. 

“She’s still a spoiled, selfish brat. Yan ang nakuha niya sa pag-aaral sa Amerika.” Maikling komento niya. Matagal na taong hindi na umuuwi ng Pilipinas ang kapatid nilang ito. Huling kita niya rito ay nagtatrabaho pa siya sa Interpol. Wala kasi itong ginagawa sa buhay kundi atupagin ang magkabilang photoart exhibit and gallery. 

       Halos nakarating na ito sa lahat ng lupalop sa mundo kaka-picture ng candid nature photos. Hindi nga nila alam magkapatid na lalaki kung paano kumikita ang bunso nilang ito sa parakeet-raket na ganon. Kunsubagay, kasama naman nito ang kanilang mga magulang sa Amerika kaya wala silang pakialam rito.

“Oo na, paparating na kami. Lumabas ka na ng simbahan. Huwag mo kaming paghintayin.”

“Kanina pa ako naninigas ditto sa labas ng simabahan.” 

Napailing na lang si Voltaire nang marinig ang end tone. Kahit kailan hindi pa rin ito nagbabago. Basta-basta na lang ito nagbaba ng tawag na hindi nagpapaalam. Suma total, silang apat na kuya nito ay kailanman hindi nakatanggap ng paggalang mula rito.

Makalipas ang ilang sandali ay nakabalik na sila at mula sa salamin ng sasakyan ay tanaw na nilang dalawa ang kanilang unica.

“Hey!” ani Voltaire sabay baba sa salamin ng driver’s seat.

“Hey! Heyin mo yung mukha mo---“ naputol ito sa pagsasalita nang tumama ang matalim na tingin ng kanilang nakakatandang kapatid sa kaniya habang papasok ng sasakyan.

Dahil doon, biglang tumahimik si Marjorie at pa-cool na naupo sa passenger’s seat. Paminsan-minsan ay nagtatama ang kanilang mga mata ni Arizton sa rearview mirror na bahagya niyang ikinangisi.

“Kailan ka ba babait?” untag nito sa gitna ng katahimikan.

“Aba, mabait naman ako kuya.”

Kuya? Yes! Si Arizton lang ang tinatawag nitong kuya. Yung tatlo, tinatawag niya lang ito sa mga pangalan nila na animo’y kasing-edad niya.

“You words and action do not compli— Ano yan? Kinukuhanan mo ko ng litrato?” Biglang napalingon sa likuran ang binata at sinamaan ng tingin ang kapatid.

“Yeah, a candid one. Here! Kita mo kuya? Gosh! You get so old na. What happened to you? Tingnan mo si Voltaire oh, alagang papaya yata ang mukha.” Natatawang tudyo ng dalaga.

“Old? Don’t you know that age is just a number?” Sagot naman nito. Si Voltaire ay natatawa lang na nakikinig sa kanilang dalawa habang nagmamaneho. Napahalakhak rin ito nang Makita mula sa rearview ang litrato ni Arizton na na-capture ng kapatid.

“Pero tumatanda ka pa rin. Huwag kang magpapaniwala sa mga sayings na yan kuya dahil hindi applicable yun sayo. Teka, kailan ka ulit mag-aasa-?”

“Zip your mouth or else tatamaan ka!”

“Oo na. Tatahimik na. Hmm….How about you Voltaire? Bakit wala ditto si Augustus Caesar?” ang kinulit na naman nito ay ang nagmamanehong kapatid. Ang tinutukoy nitong “Augustus Caesar” ay walang iba kundi si Augustus na mas piniling magdala ng sariling sasakyan at isinakay ang kanilang mga magulang sa halip na magmaneho pa ang kanilang ama.

“Sinabi mo nga diba kanina, heto, guwapo pa rin.”

“Guwapo nga pero yang beauty mo ordinary lang yan compared sa mga guys na na-met ko doon sa Mexico.”

“Eh ikaw? Pakalat-kalat ka pa rin sa mundo. Naku Marjorie bigyan mo naman ng significance ang buhay mo.”

“Significance? Oh my gosh Voltaire! Hindi ka ba nanonood ng Discovery Channel? Isa ako sa mga contributor ng wild life videos doon.”

“WE’RE HERE!” 

It’s Arizton.

“Grabe ka kuya. Hindi naman kami mga bingi.”

“Ewan ko sa inyo, bababa na ako.”

Pagkasabi n’on ay bumaba na ng sasakyan ang binata at akmang hahakbang na papasok sa lobby.

“KUYA!”

Bigla siyang napalingon sa kapatid.

“Yung ano ko. Yung bistida ko na----“

“Si Voltaire ang utusan mo.!”

Tuluyan ng humakbang si Arizton pagkatapos sinamaan ng tingin ang kapatid. Malalaki ang hakbang na dumiretso siya sa lobby ng hotel hanggang sa sumapit siya sa malaking function hall nito.

Kaagad siyang tumungo sa mesang nakareserve sa kanilang magkakapatid sa bandang unahan.  Nauna na palang dumating doon si Augustus dahil tanaw na niya ito habang papalapit. Hindi napansin nito ang kaniyang presensiya dahil abala sa kakatext.

“Ahem..”

“Oy, kapatid!” halatang gulat na wika nito sabay tapik sa kaniyang balikat.

“Wow! Akala ko invisible ako sayo.”

“Tsk! Huwag kang ano dyan dahil maraming chicks nakatingin sa atin.”

“I’m married. Kung manlalandi ka, huwag mo akong idamay. Iba ako sa inyong tatlo, I’m faithful to my wife.”

May bahagyang bumikig sa kaniyang lalamunan pagkasabi n’on. It’s a lie after all. Alam niyang dinungisan na niya ang alaala ng kaniyang asawa at ang kaniyang pangako. And it all happened many months ago, in that lonely serene island.