CHAPTER 30

1094 Words

"Bakit ba ang sungit-sungit mo na naman?" ani Vexie sa alaga na nakasimangot. "Hindi tama ang mga sinabi mo sa mga tao kanina. You need to treat them politely, Alexus." Padabog na umupo ang bata sa gilid ng kama. "Why would I need to treat them nicely and politely? I'm their boss." "Because they were people, a human, Alexus. Everyone deserves that." Yumukod siya sa harapan ng bata at hinaplos ang mukha nito. "Alam mo ba, sobra silang nag-aalala kasi hindi ka lumalabas ng kwarto, hindi ka kumakain at hindi ka pa nakainom ng vitamins. Nag-aalala sila kasi Love ka nila." Nakita niya ang paglambot ng ekspresyon ng mukha nito. "Kapag ipinagpatuloy mo ang ganyang ugali, mawawala at lalayuan ka ng mga taong tunay na nagmamahal sa'yo. Kaya dapat lagi kang maging mabait sa kanila, or just simply

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD