Eve dönüş gecenin ilerleyen saatlerine denk gelmişti. Soğuk rüzgâr, köy yolunun iki yanındaki çıplak ağaçların dallarını uğursuz bir şekilde sallıyordu. Gecenin karanlığı eksik gibi küçücük kalbi deli gibi çarpan hatta öyle yüksek çarpıntı li kulaklarında yankılanan Lale her köşede bir gölge görüyor bir uğursuz göz onu izliyor gibiydi. annesinin elini sıkıca tutuyordu ama Halise Hanım’ın eli buz kesmiş gibiydi; sanki o akşam orada, o dört katlı taş evde gördüğü şeyler içini boşaltmış, kuru bir bedenden ibaret eski atalardan miras inancı yerine sadece garip bir inançsız inanç bırakmıştı.
Kapıdan içeri girdiklerinde Halise Hanım’ın gözlerinde alışılmadık bir parıltı vardı. Daha önce hiç görmediği, sanki annesine ait olmayan bir bakış… O bakış evin bütün duvarlarına sinmiş gibi, içerideki ış
