Ertesi sabah, evde tuhaf bir sessizlik vardı. her zaman sabahları şen şakrak dolu dolu olan evi bugün mezar kadar sessizdi. Lale gözlerini açtığında, annesinin odasından mırıltılar geliyordu. Kapıya yaklaştı; içeriden anlaşılmayan bir dilde okunan sözler duydu. Ses annesine ait gibiydi ama ritim ve ton tamamen yabancıydı. bu dil ne arapçaydı ne de başka. Kur'an okuyor desen değil. çünkü Lale en azından anneannesinin ona öğrettiği duaları biliyordu ve Arapça harflarını gayet de tanıyordu. Annesinin okuduğu kitaplarda el yazmalarında kullanılan harflari onlarla uzaktan yakından alakası yoktu. Odaya gizlice baktığın da annesi Hazret’in getirdiği kalın kaplı bir defterin başında oturuyor durmadan ileri geri sallanarak bir şey yapıyordu, dudakları ise hızlı hızlı kıpırdıyordu.
Lale sessizce od
