EP 3

1239 Words

หลังจากที่อินคาจากไป ตัดกลับมาที่บ้านตระกูลซิน บรรดาเหล่าสมาชิกของตระกูลต่างกำลังตื่นเต้นกลับการเปลี่ยนแปลงกระทันหันของผู้นำตระกูล แม้กระทั่งหมอประจำตระกูลพอได้ตรวจร่างกายของหญิงชราก็ยังรู้สึกขนลุกและตกใจไม่หาย เมื่อเห็นว่าอวัยวะที่เคยเสียหายของหญิงชรากำลังฟื้นตัว นี่มันปราฎิหารย์ชัดๆ!! เมื่อหญิงชรารู้ว่าอินคาจากไปแล้ว เธอก็ได้สั่งให้คนออกตามหาอินคาทันที นั่นก็เพื่อจะตอบแทนและกล่าวขอบคุณ ………… ทางด้านอินคาหลังจากออกจากบ้านตระกูลซิน เขาก็เลือกที่จะไปหาอะไรกินตามร้านอาหารข้างทางเพราะตั้งแต่เช้าเขายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเขาเลยสักนิด อินคานั้นกินง่ายๆโดยสั่งไข่เจียวราดข้าวมา 1 จาน เพราะตอนที่อยู่บนภูเขากรภัคอินคานั้นชอบล่าสัตว์และไปโขมยไข่นกมาทอดกินอยู่บ่อยๆ นี่จึงเป็นอาหารที่เขาชอบมากที่สุด เจ้าของร้านเป็นหญิงชราคนนึง หลังจากที่อินคากินข้าวไข่เจียวเข้าไปเขาก็รู้สึกว่ามันอร่อยกว่าที่เขาเคยกินเสียอีก! อินคาจึงอดชื่นชมหญิงชราผู้เป็นเจ้าของร้านไม่ได้ แต่ในระหว่างที่อินคากำลังเอร็ดอร่อยกับข้าวไข่เจียวอยู่นั้น ทางด้านหน้าร้านก็มีเสียงเอะอ่ะโวยของกลุ่มชายร่างใหญ่ ซึ่งมันทำให้อินคารู้สึกเสียอารมณ์เป็นอย่างมาก ทางด้านหน้าร้าน “นี่ยาย ยายพลัดหนี้ของผมมา 2 เดือนแล้วนะ ถ้าวันนี้ยายไม่ใช้หนี้ผม ผมจะให้ลูกน้องพังร้านของยายซะ!” ชายหนุ่มในชุดเชิ้ตขาวกล่าวด้วยท่าทางหยิ่งพยอง “ช่วงนี้ค้าขายไม่ค่อยดี ยายขอพลัดไปก่อนได้มั้ย” หญิงชรารีบเอ่ยอ้อนวอน “โอ้ะ! ไม่ได้หรอกยาย! ผมเองก็ต้องกินต้องใช้ ไหนจะต้องเลี้ยงลูกน้องผมอีก!!” “แต่ยายไม่มีจริงๆ ยายขอพลัดไปอีกสักครั้งเถอนะคุณหยาน!” เมื่อรู้ว่าตัวเองไม่ได้เงินแน่ๆสีหน้าของหยานคุนก็เปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียม! “อีแก่! ถ้ารู้ว่าไม่มีปัญญาจะใช้หนี้แล้วมึงมายืมกูทำไมวะ!! เหอะ!ๆ” หยานคุนตวาดเสียงด้วยความโมโหก่อนจะหันไปหาลูกน้องและกล่าว “พวกมึงพังร้านอีแกนี่ให้เละ!! และส่งคนไปเอาตัวหลานสาวมันที่โรงเรียนมาให้กูขัดดอกสักหน่อย! กูจะไปรอที่โรงแรม! จัดการให้เรียบร้อยด้วยล่ะ!” “ไม่ๆ อย่าทำอะไรหลานฉันเลยนะ!! ขอร้องล่ะ!” หญิงชรารีบคุกเข่ากอดขาหยานคุนและอ้อนวอนทั้งนํ้าตา ช่างเป็นภาพที่หน้าเวทนา ผู้คนที่ผ่านไปผ่านมาต่างก็ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่ง เพราะรู้ดีว่าใครที่เข้าไปยุ่งกับอันธพาลกลุ่มนี้ต่างก็จบไม่สวยทุกรายไป “เห้ย! เอามือเหี่ยวๆของมึงออกไปอีแก่!!”หยานคุนสะบันขาอย่างแรง จึงทำให้ร่างอันบอบบางของหญิงชรากระเด็นไปกระแทกกับผนังจนหัวแตก ตั้งแต่ต้นจนจบอินคาก็ยังคงนั่งกินข้าวไข่เจียวอยู่เงียบๆ เพราะมันไม่ใช่เรื่องของเขา ถ้ามองกันตามหลัก ยายเองก็มีส่วนผิดที่ไปหยิบยืมเงินคนพวกนี้ ทั้งๆที่รู้ว่าหากไม่คืนจะต้องโดนอะไรบ้าง ทุกคนต่างก็ต้องได้รับผลจากการตัดสินใจของตัวเองกันทั้งนั้น “เห้ยไอ้ยาจก! ร้านปิดแล้วโว้ย ไสหัวออกไปซะ!” ลูกน้องของหยางคุนเดินมาพูดจากนั้นก็ยื่นมาจับที่คอเสื้อของอินคาหวังจะโยนออกไป แต่ไม่ว่าชายร่างใหญ่จะออกแรงเท่าไหร่ก็ไม่สามารถทำให้อินคาขยับเขยื่อนอะไรได้เลยสักนิด อินคาถอนหายจใจเล็กน้อย เขาอุสามาอยากเข้าไปยุ่งแต่คนพวกนี้กลับมาหาเรื่องเขาซะงั้ย อินคาจับไปที่มือของชายร่างใหญ่อย่างรวดเร็ว! จากนั้น! ควับ!! ตึง!!! “อ๊ากกกกกกกก!!!!” ชายร่างใหญ่กรีดร้องเสียงหลง เพราะเผลอแค่แปบเดียว มืออันใหญ่โตของเขาก็ถูกอีกฝ่ายใช้ซ่อมแทงจะทะลุปักคาอยู่กับโต๊ะไม้!! “เห้ย!! ไอ้เชี่ย! มึงทำอะไรเพื่อกู!” เมื่อคนอื่นqเห็นพวกตัวเองถูกทำร้ายจึงปรี่เข้ามาโจมตีอินคาที่ยังคงยืนสงบนิ่ง ! อินคาหลบการโจมตีของพวกอันธพาลได้อย่างง่ายได้ จากนั้นเขาก็โจมตีสวนกลับโดยการใช้ตะเกียบแทงไปตามจุดต่างๆ จนพวกอันธพาลลงไปนอนกับพื้นร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ทางด้านหยางคุนเห็นท่าไม่ดีจึงรีบหยิบปืนสั้นที่เหน็บที่เอวออกมา เตรียมจะลั่นไกล แต่ทว่าอินคาก็ถึงตัวของหยางคุนอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะยื่นมือขวาออกไปแล้วดีดนิ้วเบาๆ!! “เปาะ!!” …………… ………….. ณ สถานนีตำรวจ ในเวลาต่อมา ภายในห้องทำงานของผู้กำกับการสถานนีตำรวจประจำเมืองเล่ย ชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบตำรวจกำลังนั่งอ่านรายงานเกี่ยวกับคดีที่พึ่งถูกส่งเข้ามา “ฮ่าๆ ไม่เคยคิดเลยว่าไอ้พวกหยางคุนจะโดนเล่นงานในถิ่นของตัวเอง สะใจจริงๆ” ผู้กำกับเหวินหัวเราะออกมาด้วยความซะใจ แต่ไหนแต่ไรหยางคุนกับพรรคพวกนั้นชอบสร้างปัญหาไม่เว้นแต่ละวัน ทำเอาตำรวจปวดหัวไปตามๆกันเพราะทุกครั้งที่หยางคุนสร้างปัญหา ผู้เสียกับไม่เอาเรื่อง ทางตำรวจจึงไม่สามารถจับหรือทำอะไรหยางคุนกับพรรคพวกได้ แต่วันนี้พรรคพวกของหยางคุนกับถูกเล่นงานจนถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลไปหลายราย และที่หนักหน่อยเห็นจะเป็นหยางคุน ที่มีอาการเหม่อลอยราวกับร่างที่ไร้วิญญาณก็ไม่ปาน “ไอ้หนุ่มนั่นมันทำอะไรกับหยางคุนกันแน่” ผู้กำกับเหวินพึมพำด้วยความสงสัย …. ภายในห้องขัง อินคาที่ถูกสวมกุญแจมือกำลังนอนไขว่ขากระดิกเท้าอย่างสบายใจ เขาหาได้กังวลเรื่องอะไรทั้งสิ้น เพราะรู้ว่าคดีทำร้ายร่างกายพวกนี้โดนขังไม่นานก็ถูกปล่อย เพราะถึงแม้ว่าเขาจะทำร้ายคนพวกนั้นโดยการใช้ตะเกียบแทงจนทะลุขา แต่ก็เป็นตำแหน่งที่ไม่อันตรายเลยสักนิด เพราะเขาแค่ต้องการหยุดการเคลื่อนไหวของคนพวกนั้นก็เท่านั้น คดีนี้จึงไม่ได้ร้ายแรงอะไรเลย แต่ส่วนหยางคุนนั้นคงไม่มีทางไปทำร้ายใครได้อีกนาน เพราะถึงยังไงก็โดนวิชามนต์ดำขั้นตํ่าของอินคาเข้าไป กว่าจะหายคงใช้เวลาอีกหลายเดือน แกร๊ก! ในเวลานั้นตำรวจนายนึงก็เดินมาเปิดห้องขังให้กับอินคา “ออกมาได้แล้ว มีคนมาประกันตัวแกแล้ว” ได้ยินเช่นนั้นอินคาที่กำลังพักสายตาก็ลืมตาขึ้นช้าๆ เมื่อเดินออกจากห้องคังมาอินคาก็ได้เห็นคนที่มาประกันให้ตน ที่แท้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคุณผู้หญิงเอเรีย สะใภ้ใหญ่จากตระกูลซินนี่เอง …………………………..

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more