EP 3

1089 Words

หลังจากที่อินคาจากไป บรรยากาศภายใน บ้านตระกูลซิน ก็เต็มไปด้วยความโกลาหล เหล่าสมาชิกของตระกูลต่างกำลังตกตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงของผู้นำตระกูลอย่างกะทันหัน แม้กระทั่ง หมอประจำตระกูล ที่ดูแลสุขภาพของย่าซินมานานหลายปี หลังจากตรวจร่างกายของหญิงชราอย่างละเอียดแล้ว เขาก็ยังอดรู้สึกขนลุกไม่ได้ อวัยวะภายในของหญิงชราที่เคยเสื่อมสภาพกำลังค่อย ๆ ฟื้นตัวอย่างน่าเหลือเชื่อ “นี่มัน… เป็นไปไม่ได้…”หมอพึมพำด้วยความตกใจ“เหมือนร่างกายของท่านกำลังย้อนวัย…” ในความคิดของเขา นี่ไม่ใช่เรื่องทางการแพทย์อีกต่อไปแต่มันคือปาฏิหาริย์ เมื่อย่าซินรู้ว่าอินคาออกจากบ้านไปแล้ว เธอก็สั่งทันที “ส่งคนออกไปตามหาเขา” “ต้องพาเขากลับมาให้ได้” เพราะเธอยังไม่ได้ กล่าวขอบคุณและยังไม่ได้ ตอบแทนบุญคุณของหลานชายของชายที่เธอเคยรัก ........................ ทางด้านอินคา หลังออกจากบ้านตระกูลซินเขาเดินไปตามถนนในเมืองอย่างสบายใจ ตั้งแต่เช้าเขายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย สุดท้ายอินคาก็แวะร้านอาหารเล็ก ๆ ริมถนน เขาสั่งอาหารง่าย ๆข้าวไข่เจียวหนึ่งจาน เพราะตอนอยู่บน ภูเขากรภัคอินคามักล่าสัตว์ในป่าและปีนไปขโมยไข่นกมาทอดกินอยู่บ่อยครั้งไข่เจียวจึงกลายเป็นอาหารโปรดของเขา เจ้าของร้านข้าวเป็นหญิงชราท่าทางใจดี ไม่นานข้าวไข่เจียวร้อน ๆ ก็ถูกยกมาเสิร์ฟอินคาตักเข้าปากคำแรกแล้วก็หยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพึมพำ “อร่อยกว่าที่คิดแฮะ”เขาจึงอดชื่นชมหญิงชราไม่ได้ แต่ในขณะที่อินคากำลังกินอย่างเอร็ดอร่อยเสียงเอะอะโวยวายก็ดังขึ้นหน้าร้านทำให้เขาเริ่มเสียอารมณ์เล็กน้อย หน้าร้านอาหาร “นี่ยาย!”ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีขาวพูดเสียงดัง“ยายค้างหนี้ผมมา สองเดือนแล้วนะถ้าวันนี้ไม่ใช้หนี้ ผมจะให้ลูกน้องพังร้านยาย!” เขาคือ หยานคุนอันธพาลท้องถิ่นที่ใคร ๆ ก็รู้จัก หญิงชรารีบพูดด้วยน้ำเสียงสั่น “ช่วงนี้ค้าขายไม่ดีเลย… ยายขอผัดไปก่อนได้ไหม” หยานคุนหัวเราะเยาะ “ไม่ได้หรอกยายผมก็ต้องกินต้องใช้เหมือนกัน ไหนจะต้องเลี้ยงลูกน้องอีก” หญิงชราน้ำตาคลอ“แต่ยายไม่มีเงินจริง ๆ ขอผัดอีกครั้งเถอะนะคุณหยาน” สีหน้าของหยานคุนเปลี่ยนเป็นดุร้ายทันที “อีแก่!” “ถ้าไม่มีปัญญาใช้หนี้ แล้วมึงจะมายืมกูทำไม!” จากนั้นเขาก็หันไปสั่งลูกน้อง “พวกมึง!” “พังร้านอีแก่นี่ให้เละ!” “แล้วส่งคนไปเอาตัว หลานสาวมันที่โรงเรียน มาให้กูด้วย!” “กูจะรอที่โรงแรม!” คำพูดนั้นทำให้หญิงชราทรุดลงทันที “อย่าทำอะไรหลานฉันเลย!” เธอรีบคุกเข่ากอดขาหยานคุน น้ำตาไหลอาบหน้า ภาพนี้มันช่างน่าเวทนา แต่ผู้คนที่เดินผ่านไปมาไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่ง เพราะทุกคนรู้ดีใครที่มีปัญหากับหยานคุนจบไม่สวยสักราย “เอามือเหี่ยว ๆ ของมึงออกไป!”หยานคุนสะบัดขาอย่างแรงร่างของหญิงชรากระเด็นไปกระแทกกำแพงเลือดไหลอายหน้าผาก ตลอดเหตุการณ์นั้นอินคายังคงนั่งกินข้าวเงียบ ๆเพราะในมุมมองของเขา นี่ไม่ใช่เรื่องของเขา คนเราต้องรับผิดชอบการตัดสินใจของตัวเอง ยายคนนี้เลือกยืมเงินก็ต้องยอมรับผลลัพธ์ แต่แล้ว— “เห้ย ไอ้ยาจก!”ลูกน้องของหยานคุนเดินเข้ามา“ร้านปิดแล้วโว้ย ไสหัวออกไป!” เขาคว้าคอเสื้ออินคาหวังจะโยนออกไป แต่ไม่ว่าเขาจะออกแรงเท่าไรอินคาก็ยังนั่งนิ่งเหมือนภูเขาไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว อินคาถอนหายใจเบา ๆ “เฮ้อ…” “ผมอุตส่าห์ไม่อยากยุ่งแล้วนะ” ทันใดนั้นเขาก็คว้ามือของชายร่างใหญ่แล้วกดมันลงกับโต๊ะ ตึง!! “อ๊ากกกกก!!”เสียงกรีดร้องดังลั่นเพราะมือของชายคนนั้นถูกอินคาปกด้วยตะเกียบจนทะลุเลือดไหลนอง “ไอ้เชี่ย!”ลูกน้องคนอื่นรีบพุ่งเข้ามา แต่พวกเขาแทบแตะตัวอินคาไม่ได้ อินคาหลบทุกการโจมตีก่อนจะสวนกลับตะเกียบสองอันในมือแทงเข้าไปตามจุดต่าง ๆ ของชายอันธพาล ต้นขา! หัวไหล่! ข้อพับ! ไม่กี่วินาที อันธพาลหลายคนก็ล้มลงกับพื้นร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด เมื่อเห็นสถานการณ์ไม่ดีหยานคุนรีบชัก ปืนสั้น ออกมาแต่ยังไม่ทันยิงอินคาก็มายืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว อินคายกมือขึ้นแล้ว ดีดนิ้วเบา ๆ “เปาะ” ร่างของหยานคุนแข็งค้างทันที ดวงตาเหม่อลอย เหมือนคนที่วิญญาณหายไปจากร่าง เวลาต่อมาสถานีตำรวจเมืองเล่ย ภายในห้องทำงานของผู้กำกับ ผู้กำกับ เหวิน กำลังอ่านรายงานคดี ก่อนจะหัวเราะออกมา “ฮ่า ๆ ๆ!” “ไม่คิดเลยว่าไอ้หยานคุนจะโดนเล่นงานในถิ่นตัวเอง” เขาสะใจไม่น้อย เพราะอันธพาลพวกนี้สร้างปัญหาให้ตำรวจมานาน แต่ทุกครั้งเหยื่อมักไม่กล้าแจ้งความ จึงจับตัวไม่ได้ แต่ครั้งนี้ลูกน้องของหยานคุนหลายคนถูกส่งเข้าโรงพยาบาล ส่วนหยานคุน ตอนนี้นั่งเหม่อเหมือนคนไร้วิญญาณ “ไอ้หนุ่มคนนั้นมันทำอะไรกับหยานคุนกันแน่…”ผู้กำกับเหวินพึมพำ ภายในห้องขัง อินคานอนเอกเขนก ไขว่ห้าง กระดิกเท้าอย่างสบายใจ เขาไม่ได้กังวลอะไรเลย คดีทำร้ายร่างกายแบบนี้ไม่นานก็ถูกปล่อยเพราะเขาแทงตะเกียบแค่จุดที่ทำให้ ขยับไม่ได้ไม่ได้อันตรายถึงชีวิต ส่วนหยานคุน… อินคายิ้มบาง ๆหมอนั่นโดน มนต์ดำขั้นต่ำ อีกหลายเดือนกว่าจะหาย ในตอนนั้นเอง แกร๊ก ประตูห้องขังเปิดออกตำรวจนายหนึ่งพูด “ออกมาได้แล้วมีคนมาประกันตัวแก” อินคาค่อย ๆ ลืมตา ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปและเมื่อเดินออกมาถึงด้านหน้าเขาก็เห็นคนที่ยืนรออยู่ ไม่ใช่ใครอื่น เอเรีย สะใภ้ใหญ่ของตระกูลซินกำลังยืนมองเขาอยู่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสนใจและความอยากรู้ชายหนุ่มลึกลับคนนี้แท้จริงแล้วเป็นใครกันแน่

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more