They All Thought He's A Mr. Perfect

Kabanata 19: Kissed

PATRICIA LIANNE'S POV

"Ano pong sainyo sir?" Lapit ko sa isang lalaking customer hawak hawak ang isang maliit na papel at itim na ballpen.

Pinakinggan ko ang order n'ya at isinulat iyon sa papel habang tumatango sa harap nito.

“Sige po sir, paki antay nalang po ang order n'yo." Ngumiti ako bago umalis.

Andito ako ngayon sa isang club.

Isang kakilala ang nag bigay sakin ng raket na ito.

Pumayag na ako na maging waitress dito dahil hindi daw pumasok iyon totong nag tatrabaho dito.

Kinuwa ko na dahil sayang naman ang kikitain ko dito.

Nag tungo na ako sa bartender at iniabot ang sinulat ko sa papel at inantay na gawin nito ang order.

Pag nakuha ko sa order ay nilagay ko na iyon sa tray at nag tungo na sa customer.

Ingat kong inilapag ang inumin at pag kain n'ya sa kanyang lamesa ng nakangiti.

"Enjoy ho kayo sir." Sabi ko pa bago sana akmang aalis na nang pigilan n'ya ako.

"Ano po 'yon sir, may kailangan pa po ba kayo?"

Tumango ito.

"Nakita ko naman ata, mag isa lang ako dito.. join me." Preskong sagot n'ya.

Aba loko 'to ah.

Pilit na nginitian ko nalang s'ya.

"Nako sir pasensya na, kailangan ko pa pong mag trabaho."

Akamang tatalikod na sana ako ng hilain n'ya ako.

"Ang arte mo naman!" Medyo mataaa na ang boses neto.

Ihampas ko kaya sa kanya iyong tray na hawak ko.

"Sir, bitawan n'yo ho ako." Pakiusap ko pero hindi parin ako nito binibitawan.

"Sorry talaga sir--"

"ANO BA! HINDI MO BAKO NAIINTIDIHAN! " Nagitla ako dahil sa malakas na sigaw nito.

Napunta samin ang atensyon ng ilang tao na andito.

Akmang bubuka pa sana ang bibig ko para mag salita ng bigla ay may humatak sa kamay ko dahilan para mabitawan n'ya na ako.

“Touch her again and you'll surely regret it.”

Naawang ang bibig ko ng makita ang inis na exression ng mukha ni Andrei.

Ba't s'ya andito?

"Teka pare, sino kaba?!" Malakas na tanong nung customer.

"Dont call me Pare we're not even friends... I'm her boyfriend, idiot! Ikaw sino ka para hawakan ang girlfriend ko?!"

"I'm custumer here!"

Nangisi lang si Andrei

"You know, I don't even care kahit na VIP kapa."

Naawang ang bibig ng lalaking customer.

Ano bang ginagawa mo Andrei, nag hahanap ka ba ng away?

Aawang pa sana ang bibig ko para pigilan s'ya nang..

"What's going in here?" Sabat ng manager na biglang sulpot.

Patay tayo dyan.

"Ito kasi eh. Ang yabang! Pareho lang naman kaming customer dito!"Inis na turo nito kay Andrei na napangisi lang.

Nako Andrei, umayos ka ayokong mawalan ng trabaho.

"Do really think we're equal? Aishts." Medyo maangas na sagot niyo.

Senenyasan ko s'ya na tumigil na pero hindi n'ya ako pinakinggan.

Goodbye parttime job.

"Sir, Kung mang gugulo lang po kayo please 'wag dito " Balin ng manager naming babae kay Andrei.

Oo tama, umalis ka nalang parang-awa.

"Hindi ako manggugulo dito... Pero tama ba ito, hinahayaan n'yong binabastos ng customers n'yo ang tauhan n'yo?" Pagtatanggol sa'kin neto.

Aaminin kong natuwa ako sa oras na iyon.

"Sir, she's just a waitress here." Sagot ng manager

Aray ah.

"Nice! Did you really said that, Who on earth do you think you are, Huh! The owner of this bar?-- Hoy! You're also a worker here, you shouldn't just say that words because you don't have rights." Kilala ko ang mukhang yan ni Andrei. Galit na s'ya.

"...And like you've said my girlfriend is a waitress not a prostitute para hayaan n'yong ipa bastos sa mga customers nyo dito." Tugtong pa nito.

"Sir---"

"At isa pa. Bakit ka ganyan sumagot sa'kin, Do you know me?" Turo n'ya sa sarili n'ya.

"No Sir. Bakit po sino ka po ba?" Medyo maangas pag kakasabi ng manager. nun ng maneger na lalo pang ikinangisi ni Andrei.

Akala n'ya kasi ata lahat kikilalanin n'ya porket isa s'yang Canillas.

"Seriously, You work in here without even knowing me-- Okay ako na yung mag aadjust..." Inayos n'ya pa iyong sarili n'ya.

"...I'm Andrei Kiyen Canillas, And you are fired!" Malakas ang boses nito

Nakita ko kung paanong nanlaki ang mata ng manager namin kasabay ng pagkalaglag ng panga ko.

Mabilis na inilibot ko ang paningin sa paligid.

Wag mong sabihing pag aari ito ng pamilya n'ya? Jusko!

"S-Sir wag naman po---Sir p-pasensya na sa inasal ko-- S-Sir k-kailangan ko po ng trabaho." Pag mamakaawa ng manager namin.

Habang ako ay naiwang nakatulala at pilit na iniisa-isang ipasok sa utak ko lahat ng nangyayari.

"Then, that's not my problem anymore. This job isn't suits for you...Leave!" Turo nito palabas bago humarap sa kaninang lalaking customer namin.

"At ikaw, ayoko nang makikita pa ang pagmumukha mo rito, naiintindihan mo?" Bahagyang naitulak pa n'ya ito.

Saka ko lang nabawi ang ulirat ko ng huminto kami.

"Sakay." Pagbubukas n'ya ng pinto ng kotse n'ya.

"Ayoko, kailangan ko mag trabaho sayang 'yon." Akmang babalik na sana ako doon nang

"Ano? Sweldo ba habol mo, Ako na magbibigay sa'yo pang one year na sahol pa!" Sigaw nito. Naiyukom ko ang kamay ko ng humarap muli sa kanya.

"Gano'n na ba talaga ako ka pulubi sa paningin mo?"Seryoso kong tanong.

Nakangisi lang itong isinara ulit ang pinto ng kotse n'ya.

"Kung 'yon ang gusto mong isipin ko... sige Oo!" Tila natatawa pang sagot n'ya.

Nakakainis talaga s'ya!

Hindi ko na s'ya sinagot kahit pa naiinis ako.

Tumalikod nalang ako at nag lakad paalis.

Nasa gitna ako ng pag lalakad ng saglit na mahinto nang bigla ay bumuhos ang ulan.

Napatunog ko ang bibig ko, kung minamalas ka nga naman oh!

"Hoy! Saan ka ba pupunta?!"rinig kong sigaw n'ya na hinahabol parin pala ako kaya lalo kong binilisan ang pag lalakad.

Pero siguro talaga ay mabilis s'ya at nagawang maabutan ako.

Hahinto ako sa pag lalakad ng bigla ay hatakin n'ya ng braso ko.

Pinanood ko s'yang hubarin ang suot na jacket at isuot iyon sakin. Isinout n'ya rin ang hood nun sa ulo ko.

"Anong kaartihan yan?" Taning nito matapos isuot sakin ang damit n'ya

Ako? Maarti?

"Ayaw mo akong pag trabahuin tapos ayaw mo rin akong pauwiin?" Pilit na kinakalma ko ang sarili ko.

"Sana sinabi mong uuwi ka na pala edi sana hindi na kita sinundan diba? Tss basa na'ko oh. " Reklamo n'ya

Sinabi ko bang sundan moko? Tss

Saglit na pinalibutan kami ng katahimikan.

"Bakit di mo sakin sinabi." Hindi ko alam kung bakit iyon lumabas sa bibig ko.

"Tara na muna sa kotse." Hinila n'ya ko pero hindi ako nag pahila

"Sagutin mo muna ako."

"Hindi ka naman nag tanong eh.... saka hindi ko rin naman alam na nag part time ka pala don. " Tinignan ko lang s'ya at doon narealize na basa na paa s'ya dahil sa ulan.

"Basa nako oh-- hindi kaba naawa sa'kin." Ngumuso pa ito sa harap ko.

Hindi ko alam kung paano nawala ang galit ko sa kanya.

Para s'yang may powers na kayang pawalain ang inis o galit ko sa isang ngiti lang. Yung tipong kahit gaano pa kalaki ang galit na maibibigay n'ya sa'kin, mabilis lang mawawala sa ngiti n'ya.

Ano ba Lianne Patricia, umayos ka. Hindi ka pwedeng ma inlove sa isang monster.

"Tara na nga. " Kunwaring inis na aya ko oara maitago ko sa kanya na natutuwa ako.

Hinatid na ako nito sa bahay namin. Hindi narin naman s'ya nag tagal sa bahay at nag oaalam naring umalis

THIRD PERSON'S POV

Nakangiwing nagising ang binatang si Andrei dahil sa sakit ng ulo.

Hindi ito umuwi sa kanilang bahay kundi sa condo n'ya.

Dito s'ya madalas na umuuwi sa twing ayaw n'yang nakikita ang ama.

Nag timpla ito ng kape at bahagyang hinilot ang nanakit na ulo.

Bahagyang naubo pa ito.

Napailing ito nang maisip na baka nagkasakit na s'ya dahil sa pag paoaulan kagabi.

Kinuha nito ang phone n'ya at idinial ang number ni Patricia.

LIANNE PATRICIA'S POV

Naka uniform na ako ng bumaba. Inabutan ko si mama na nag hahanda ng almusal.

Binati ko ito atsaka lumapit kay papa na naka suot narin ng uniform n'ya. Binati ko rin si papa atsaka umupo na.

Masayang pinag saluhan namin ang almusal.

Nasa ganoom kaming sitwasyon ng tumunog ang phone ko. Pasimpleng nairap ako ng makita ang pangalan ni Andrei.

Ayaw ko man ay sinagot ko ang tawag n'ya.

"Ow bakit ka napatawag--'

'I am sick. Puntahan mo ako dito.'

"Ano? Teka, bakit?!" Hindi ko napigilang maitaas ang boses ko dahilan para tignan ako nila mama.

'Wag kanang maraming tanong, puntahan mo nakang ako dito sa condo ko.'

Pinatay na nito ang tawag.

Bakas sa boses nito na may sakit nga s'ya.

Dahil siguro 'to sa pag paoaulan n'ya kagabi.

Mabilis na tumayo na ako

"Ow, saan ka pupunta? Hindi kapa tapos kumain." Pugil ni papa.

"K-Kasi pa, si Andrei may sakit s'ya ngayon...wala s'yang kasama na mag aalalaga sa kanya. " Pag tatapat ko.

Nakita ko ang tila kinikilig na ngiti ni mama.

"Ay sus, ang anak natin...naalala ko tuloy iyong kabataan natin.." hampas ni mama sa braso ni papa na nangiti rin.

"Asya sige, puntuhan mo na ang nobyo mo anak." Tugnong ni mama.

Ngumiti nalang ako at nag paalam sa kanila.

Napailing rin ako bagi tuluyang lumabas ng pinto namin.

Bakit nga ba ganon nalang ang reaksyon ko nang malaman na may sakit s'ya?

Napahawak ako sa dibdib ko at maramdaman ang bilis ng t***k nito.

Bakit ganito nalang ang pag aalala ko sa kanya?

Halos kalahating oras rin bago ako makarating sa condo n'ya.

Pagpasok ko ay inabutan ko itong naka higa sa couch at nakatalukbong ng makapal na kumot.

Nang mapansin n'yang may tao ay mabilis na bumalin ito sakin.

"Aish! What tooks you so long? " Tila isang batang reklamo n'ya bago bumangon sa couch.

"Sorry.. " Lumapit ako sa kanya at hinimas ang noo n'ya. Mainit nga s'ya

Mabilis na nag handa ang ng malamig na tubig sa batya at malinis na towel.

Bumalik na ako sa kanya. Binasa ko ang towel at marahang ininunas sa mukha n'ya. Maiibsan kasi nito ang init sa katawan n'ya.

"Bakit ba kasi hindi ka umuwi sa inyo." Sabi ko habang pinagpaoatuloy ang ginagawa.

"Tch..Ang lamig naman n'yan." Reklamo nito.

"Tiisin mo kasi kailangan." Ioinag patuloy ko ang pag pupunas pero inagaw n'ya iyon mula sa'kin saka itinapon.

Nangiwi nalang ako dahil sa inasal n'ya.

S'ya na nga itong inaasikaso eh.

"So anong gusto mong gawin ko dito, titigan kang galing?" Sarcastic na sabi ko dahil na kakainis s'ya.

Sumenyas ito na ilapit ko daw ang tainga ko sa kanya dahil may ibubulong daw s'ya na nag aalangan ko namang ginagawa.

"Gusto kong.......... Maglinis ka." Mabilis na inilayo ko ang mukha ko sa kanya.

"A-Ano?!"

"Bingi kaba? Sabi ko linisin mo 'tong bahay. " Tila s'ya pa ang naiinis.

"Baliw kaba! Ano ako, katulong mo?!"

Hindi ako makapaniwala--grabe!

"Alanga namang ako pag linisin mo, may sakit ako bulag kaba?"

S'ya pa talaga may ganang mamelosopo?

May sakit ba talaga ang isang 'to?

Grabe! Masama na nga ang pakiramdam nagagawa paring gumawa ng masama. Tch!

Naiinis man ay wala akong nagawa kundi tumayo at padabog na nag lakad para kunin ang mop atsaka nag umpisang mag linis.

Hindi ko alam kung ilang beses ko s'yang pabulong na sinabihan ng masama dahil sa inis.

Ang yaman yaman walang pambayad para kumuha ng katulong? Grabe!

"Linisin mo din dito, medyo marumi." Turo n'ya sa sahig sa tapat n'ya.

Inirapan ko nalang s'ya atsaka lumapit para linisin ang sahig. Pinunasan ko narin ang lamesa habang patagong tinitignan s'ya ng masama.

"Tsk, May sakit daw pero ang sama parin ng ugali." Bulong ko habang nag pupunas.

"Lakasan mo, hindi ko naririnig eh." Sagot naman neto.

Tsk punasan ko ng basahan yang mukha mo eh.

Ilang minuto din bago ako natapos sa pag lilinis.

Sumagap ako nang hangin at tila pagod na pagod na umupo sa sofa.

"You're done?"

Ngayon ay nakaupo na ito pero nakabalot parin ng kumot.

"Opo sir." Sarcastic na sagot ko bago muling nairap.

"Edi mag hugas kana, Ano pang inuupo upo mo jan?" Turo n'ya sa dereksyon ng kusina.

"ANO!" Mabilis na napatayo ako.

Pagkatapos mag linis, ngayon gusto n'yang mag hugas ako?

Jusko lord, tulungan n'yo po akong makapag timpi sa taong 'to.

Wala na akong nagasa kundi mag tungo sa kusina at maabutan ang sankatutak na hugasin.

Halatang sinasadya nyang paramihin iyon at kahit malinis pa ang pinggan ay nilagay na n'ya dito.

Pinapunta n'ya lang ba ako dito para inisin at gantihan dahil ako ang dahilan kaya s'ya nag kasakit?

Hindi nako nag aksaya ng oras at inumpisahan na ang paghuhugas.

Ilang minuto din ang ginugol ko doon.

Nang matapos ako at agadna inayos ko ang sarili ko.

Lumabas ulit ako sa sala para datnan si Andrei na mukhang nakatulog na.

Lumapit pa ako sa kanya at pinag masdan itong matulog.

Akala mo kung sinong angel kapag tulog. Tsk!

"Huy. Gumising ka jan."Tinapek ko s'ya gamit paa ko pero hindi pa ito nagalaw kaya inulit ko.

"...Gumising kana, uuwe nako."

"WHAT!" Mabilis na bumangon ito.

".... Grabe ka, Uuwe ka samantalang alam mo na may sakit ako. Di kaba naaawa sakin?"

"Wow! Ako pa talaga grabe, Pumunta ako dito para alagaan ka pero ano? Pinag linis at hugas mo lang ako! Ano yun?" Inis na sagot ko.

"Edi alagaan mo na ako ngayon." Ngumuso pa ito sa harap ko.

Aaaaahhhhhggrrrrrr!! Gigil na gigil na talaga ako sa'yo!!!

Pinilit ko paring ngumiti sa harap n'ya kahit pa nababanas na takaga ako sa pag munukha n'ya.

"Ano pa bang gusto mong gawin ko dito?"

Ngumiti ito ng malawak.

"I want something to eat, lutuan mo ako."

Iyong kamao ko kaya lamunin mong bwiset ka?

"Osige, Antayin ko ako dito...ipagluluto kita." Sagot ko bago tumalikod at muling bumalik sa kusina.

Gusto kong sumigaw sa inis pero hindi ko magawa.

Pilit ko nalang pinakalma ang sarili ko.

Nag umpisa na akong mag luto. Sopas ang naisip kong iluto tutal ay mag sakit s'ya.

Nang matapos ako ay agad na ipinaghandaan ko s'ya.

"Oh. Kumain kana. " Inalapag ko na yung tray sa table

Umayos naman s'ya ng upo at kinuha ang kutsara at tikman iyon.

"Wala bang lason 'to? " Biro pa nito.

"Kinain mo muna bago ka nag tanong? Sana nga may lason nalang yan eh." Pabulong ko nang sinabi yung huling salitang nasabi ko.

Tumawa ito hindi ko alam kung bakit pero saglit na nawala ang inis ko sa kanya dahil sa pag tawa n'ya.

"I'm just kidding... I know you can't do that." Muling sumubo ito.

"At paano ka naman nakakasigurong hindi ko kayang gawin 'yon." Ipinag krus ko ang mga braso ko.

"Nag aala ka sa'kin." Tipid na sagot n'ya.

Ilang segundo akong napako sa mga mata n'ya bago agad na nag iwas ng tingin.

"A-Anong pinag sasabi mo--H-Hindi ah." Hindi ko alam kung bakit ako nataranta.

Ngumiti s'ya.

"You came here because you were worried about me."

"K-Kumain ka na nga lang jan." Pag iiba ko sa usapan.

Hindi na ito sumagot at pinagpatuloy nalang ang pag kain.

Pinalibutan kami ng katahimikan. Pinanood ko lang ito na kumain.

"Mahal mo ba talaga ako?"

Nanlaki ang mata ko dahil sa lumabas sa bibig ko. Miski ako ay nagulat. Hindi ko sinasadyang itanong iyon.

Huminto s'ya sa pag kain at bakas na nag taka rin ito.

"I'm your boyfriend, I should." Kinuha nito ang baso ng tubig atsaka uminom.

Anong klaseng sagot naman 'yon?

"Eh bakit lagi mo akong iniinis?" Hindi ko na mababawi ang natanong ko kaya pinanindigan ko nalang.

Tinignan ako nito ng deretso. Ayon na naman yung pakiramdam na parang paralyze ako.

"Do you still remember I said, you're beautiful. But you're prettier when you are mad? That's why I'm always teasing you kasi dahil naiinlove ako kaso lalo... at yon din yung paraan ko para mapansin mo ang hirap kasing kunin nag atensyon mo eh. " Sincere na sagot nito.

"I don't care if you'll curse me to hell for keep teasing you, because that is my own way to get your attention." Dagdag n'ya pa.

°°

Inilipit ko na iyong pinag kainan ni Andrei. Bumalik na ito sa pagkakahiga. Ako naman ay hinugasan na iyong mga ginamit n'ya sa pag kain.

Nang matapos ako ay bumalik na ako doon at umupo sa sofa pero agad din naman akong tumayo para ayusin ang pag kaka kumot ni Andrei.

Namalayan ko nalang ang sarili kong umupo sa sahig katapat n'ya.

Inilapit ko ang mukha ko sa kanya at pinanood itong matulog.

Bakit ganon? Ang sarap n'yang titigan lang... Hindi ko mapigilan ang sarili ko.

Sa mga oras nato ako nakakaisip kung bakit andaming naiinggit sa'kin dahil ako ang girlfriend na Mr Perfect na si Andrei Kiyen Canillas..

Mabilis na napailing ako nang marealize ang mga naiisip ko.

bakit ko ba naiisip 'to. Ang taong 'to ang nang rape sa'kin! Masama s'ya!

Akmang tatayo na sana ako ng higitin n'ya ang kamay ko pabalik sa pwesto ko kanina.

Ilang segundong napako ang mga mata namin sa isa't-isa bago dumampi ang labi n'ya sa labi ko.

Nanlaki ang mata ko sa ginawa n'ya.

"Hindi mo dapat ako pinapanood na matulog...Sige ka, Baka mainlove ka." Biro pa nito bago bahagyang natawa astaka pumihit patalikod sakin at bumalik sa pag katulog.

Habang ako ay naiwang nakatulala sa harap n'ya.