Emperor's POV
Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakayakap sa kanya kanina at umiiyak. Masaya talaga ako na nandito na siya. Hindi na ako malulungkot lalo na ang kambal.
"You need to take a rest." Sabi ko sa kanya.
Nakatitig kase siya sa kambal kanina pa. Parang ang lalim lalim ng iniisip niya ngayon.
Tiningnan niya ako at saka tumango sa akin. Alanganin pa ako ng abutin ko ang kamay niya. Ngumiti lang siya sa akin habang akay akay ko siya palabas ng kwarto. Napabuntong hininga ako. Kase ang tagal tagal kong inaasam na makita ulit ang ganitong klase ng ngiti.
"I missed that smile of you." Sabi ko sa kanya.
Natawa ako ng bahagya ng mag blush siya sa sinabi ko. Hindi pa rin siya nagbabago kahit wala siyang memorya. She's still the same woman that I used to know.
Huminto ako sa tapa
