TRUST ME BABY

ONE ~ Floyd Kiel Sebastian Malcolm "Welcome back sir kiel!" Our housemaids greeted me as soon as I got home. Ngumiti ako sa mga ito at tumango. Tumungo ako sa living room at si Mommy ang sumalubong sakin. She hugged me tightly tsaka kinuha ang bag na dala ko at inilapag sa sofa. "Oh god! ang laki muna, you look too handsome, son!" Ngumiti ulit ako at inakay niya akong maupo sa sofa, kasabay naman ng pagpahanda niya ng hapunan pero tumanggi ako. "Thanks mom, where's daddy?" I asked while she still holding my hands. "Nasa opisina, uuwi naman kaagad iyon dahil alam niya na uuwi ka." I nodded and tapped mom's shoulder. "All right, I'm going upstairs, I'll rest first," "Mmm..I miss you." niyakap niya ako ulit at binigyan ng malilit na halik ang mukha ko. Silly, I'm not kid anymore. "Miss you too!" Pagpasok ko ng kwarto, sumalubong sakin ang dati nitong imahe. Just like before, nothing has changed, nababalutan ito ng kulay asul at puti, there have a picture frames na nakapatong sa desk. I put the luggage down next to the bed and lay down on the bed. I sighed as I combed my hair that covered my forehead. Naligo muna ako, pagkatapos ay lumabas ng veranda at sumilip sa labas. Sinalubong ko ang sariwang hangin habang nagpupunas ng basang buhok. My smile flashed on my lips as I saw the woman in the distance. I could see her very gentle face as the wind blew her brown hair. Basa ang noo nito at sigurado akong dahil yun sa maghapong pagtatrabaho. "Opo manang," rinig ko sa baba. Tinigil ko ang pagpupunas at nakinig sa kanilang usapan. "Puntahan muna si kiel, hija...kakauwi niya lang ngayon, sigurado akong pagod ang batang yun." I looked at her and I saw how she reacted when she heard that. "Po?! Umuwi siya?!" "Bakit parang gulat na gulat ka?" "A-Ah..w-wala po Manang," "Sige, hatiran muna ng hapunan." narinig ko namang sumunod siya at nagpaalam sakanya si Manang. Tumingin siya sa gawi ko, nanlaki ang mga mata at gulat na napaatras pa. Tiningnan ko siya na walang reaksyon, pinagpatuloy ko ang pagpupunas ng buhok tsaka isinampay ang tuwalya sa batok. After a while there was a knock on the door. "Come in!" She's here, tumingin muna siya sakin bago naglakad papunta sa may desk ko at inilapag niya ang tray at sinabing kailangan kong kainin yun. "Kanina kapa ba nagtatrabaho?" I asked, inaasikaso isa-isa ang mga pagkain ngunit hindi man lang ako binalingan ng tingin. "Hey, I'm asking you." "Uhm...Oo.." her sweetest voice are too soft in my ears. If I have a permission, I'll go beside her at isasabit sa likod ng kanyang tenga ang buhok na tumatabing sa maamo niyang mukha. She is gentle and soft woman. She's so innocent pero kabaligtaran. "Nagpahinga kana? Basa ka." Tumingin siya sakin, ramdam ko kung pa'no siya matakot sa mga mata ko at sa presensya ko. Until now, I'm still mad at her pero may pakealam pa rin ako sakanya. "G-Ganto talaga, uhm..lalabas na ako, may kailangan ka pa ba?" "N-Nothing, but don't forget to call me sir, I'm your boss kaya dapat tinatawag mo 'ko sa ganong paraan," "I'm sorry s-sir..." "Like that, you can go now." Hindi ako nakaramdam ng kirot. I don't care if she'll get hurt of what I said, mas sinaktan niya ako ng sobra. "Where are you going kiel?"salubong na tanong sakin ni mommy pagbaba ko palang ng hagdan. My friends texted me na mag-iinuman kami sa bar, welcome back party. "To my friends, I might come home tonight, don't wait for me to have dinner." "Enjoy your night son, don't drink to much hah," I nodded. "Yes Mom." I got out of the house, and headed for the car, I immediately got in there and was pulled away. Nasilayan ko pa siya bago ako makalayo ng tuluyan. "Hey kiel!" The five morons greeted me as soon as I got near there. Their names are Aspen, Dustin, Chasin, Andrè and Eli. "So, anong balita?" agad-agarang tanong ng mga ito ng tumabi ako sa pag-upo. We're on VIP. "Balita? Like what?" tanong ko. Eli call a bartender at nag-order ng alak dito. "About africa?" "There so many beautiful girls and promenade, happy?" narinig ko ang mahina nilang mura. "Di ka talaga nagbago! Ba't ka nga pala umuwi dito?" They asked. "Bakit ayaw niyo naba akong makita?" "I'm serious." Bumuntong hininga ako at umirap. "Because I want to," "So, about your new girl?" my head tilted and my forehead furrowed. I don't know what they talking about. "New girl?" "Don't fool us, siguradong meron." "Wala.." I started sipping tequila while my eyes watching on the dance floor. "Fvck! Di ka talaga nagmahal ng ibang babae, sa dalawang taon na nagdaan?" Umiling ako. "s**t! Solid!" dagdag ni Aspen. "What solid?" I innocently asked. "Liquid!" Dustin's answered. We kick and cussed him. Fvck! He's annoying and corny also. "Fvck you farrell!" "Fvck you too my friends!" nagtawanan kami at pinagpatuloy ang pagsasaya at pag-uusap. It's already 9pm, I got home already at patay na rin ang mga ilaw sa bahay. Pasuray-suray akong naglakad papuntang kusina tsaka uminom ng tubig. Ugh! I got headache. I'm so drunk. Balak ko na sanang maglakad ng makita ko ang imahe ng babaeng minahal ko noon pero di na ngayon. Oh god! Pumunta ako ng Africa at nagstay ng dalawang taon pero tila walang nagbago. "Uhm...sir kiel, tulungan na kitang maglakad," she said. I glared at her. "I can managed." "P-Pero, baka mapano ka pa,"I smirked. "Do you still care for me? I thought you have nothing, why did you do this?" "I always care for you hindi mo lang alam," tumigil ako sa paglalakad, binalingan ko siya at tinaasan ng kilay. "So, bakit parang mali ko pa?" "W-Wala naman akong sinabi.." hinila ko ang kamay niya para mapunta sa tabi ko. "So, I will kiss you...if tumugon ka, you still loved me at kapag hindi, I'm going to forget you." Inangkin ko ang labi niya, hinapit ko ang bewang niya tsaka hinalikan ng banayad. After two years, I touched her lips again. But now she didn't kissed me back. "Okay...I will forget you, kahit ilang beses kitang patawarin, kahit ilang beses pang maayos ang lahat satin, sisiguraduhin kong hindi na ulit magiging tayo." "Goodnight, Xiamara," binitawan ko ang bewang niya at tsaka naglakad palayo sa pwesto niya. Nagising ako ng alas 5:30 ng umaga, balak kong mag jogging ngayong araw. I think I always have exercise in every morning. "Oh kiel! sobrang aga pa ha, magjojogging ka?" I nodded, kumuha ako ng isang tinapay at kinagatan yun. "Yup manang! I'm leaving." "Ba't isa lang kinuha mo meron pa dito oh?" pahabol na sabi ni manang. "I'll eat breakfast later!" Sinimulan ko ng patugtugin ang music at nagjogging na sa Village. As usual may nakakasalubong naman ako, I think palagi silang nagjojogging dito. After a while, I stopped. I saw her carying a basket, It's too early in the morning but she working already. Hindi niya ako nakita kaya pinagpatuloy ko ang pagjogging. Tssk! "Kiel?" A man approached me, I stopped the music. He's familiar to me but hindi ko lang maalala. "Do I know you?" I asked. I heard him chuckled. "Psh...I'm xiann, mara's cousin." "Oh...what's up?" "Are you and mara's okay already?" I nodded with a smile. "Yeah...matagal na." "Pinatawad muna ba siya?" Sobrang dami niya nang tanong. I sighed. "What do you mean?" "Alam kong alam mo ang tinutukoy ko malcolm, wala kang alam sa pinagdaanan ng pinsan ko." I smirked. "Tsk...wala akong pakealam sa pinagdaanan niya, she hurt me a lot at hindi agad madaling kalimutan yun." Hindi nila alam kung paano naging masalimuot ang buhay ko nung nalaman ko ang kalokohan niya. Niloko niya ako. "Yeah, she hurt you pero hindi mo alam ang rason kung bakit niya ginawa yun." "Good morning, by the way.." paalam niya at tinalikuran ako. Fvck him! Isa pa sa pang gulo ng utak ko. Ngumiwi ako at ginulo ang sariling buhok. Alas syete ng makabalik ako sa bahay. Sinalubong ako ng mga kasambahay at bumati. Tumungo muna ako sa kwarto para makapagpalit ng damit at bumaba rin kaagad dahil mag-aalmusal. Nakita kong nakaupo na si Mommy at Daddy sa harap ng hapag. "Good morning!" Bati ko sa kanila ng tuluyan na akong makalapit sa hapag. Mom kissed me on my cheeks. "Good morning son!" "Oh son! how's your day?" Daddy's question greeted me. "It's good, nakapag-jogging na ako." "Mmm...nasabi nga ni Manang," "This is another day we eat at the table together." agad na sabi ni mommy. "Yeah.." "Mas lalo kang gumwapo!" ngumiti ako ng napakalapad, sinuklay ang buhok na tumatabing sa noo ko. "Of course dad, kanino pa ba magmamana?" natatawang sabi ko. "Syempre sakin." Nagtawanan kami tsaka nagsimulang mag-almusal. Marami silang tinanong sakin about sa pagstay ko sa Africa, pero ang hindi nila alam kung pano naging mahirap sakin ang pananatili dun ng dalawang taon. Dalawang taon ko siyang nilimot, dalawang taon ko siyang inalis pero hindi siya nawala sa isip ko, pati na rin sa puso ko. I hate this! Kahit pilit ko siyang kalimutan, siya pa rin talaga. "Bakit nandito kayong lima?" Alas tres na nang hapon ng nilabas ko ang mga kaibigan sa may gate. Kanina pa sila nandito at nagkakagulo. Wala siguro 'tong mga pasok ngayon. "Binibisita ka." "Fvck! Ba't dito pa sa bahay? Sa resthouse ko ayos lang." Dito pa sila magkakalat, sobrang dami na ngang gawain ng mga katulong at madadagdagan pa ng mga 'to. "Sige...sige, doon na lang." "We have a party later!" Yeah I know! "Hmm...susunod ako!" They nodded at nagpaalam na sakin. Bumuntong hininga ako at tinalikuran na ang gawi nila. Napatigil ako sa paglalakad ng matanaw ko siyang muli. Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng kirot, kirot ng dahil sa nakikita ko. Tagaktak ang kaniyang pawis habang pinupunasan ng kaliwang kamay. I sighed again. Naglakad ako papasok at pumunta sa kwarto para kumuha ng towel. Bumaba rin naman kaagad at ibinigay ko sa isang kasambahay ang towel at inutos kong ibigay kay Xiamara. Nakita ko kung pano niya tanggapin ang bimpo at tumingin pa ng bahagya sa kwarto ko na akala ay nasa taas lang ako ng veranda. "Sir, thank you raw po...pero dapat hindi na raw kayo nag-abala." "Tsk!" I murmured. Inis akong naglakad papaakyat sa hagdan tsaka nagsimula ng maligo. Medyo tumagal ako sa banyo dahil nagbabad sa bathub. I take a cold shower, mukhang na-bad trip ako kanina. Hindi na talaga siya tumatanggap ng galing sakin. Palagi niya akong pinagmumukhang tanga. Noon pa man. "Kiel....hijo!!" I heard manang call outside the room. I walked wearing a t-shirt and opened the door. "Po manang?" Inayos ko ang laylayan ng damit bago humarap kay manang. "May lakad kaba ngayon? May ibibilin lang sana ako" "Ano po yun?" tanong ko. "Pwede bang ihatid mo kami ni xia sa bayan? Hindi raw kasi kami mahahatid ng driver niyo dahil may byahe pa sila ng mommy at daddy mo." Kasama siya? Bakit na imbis nakalimutan ko ang nangyari ay pilit kong naalala sa tuwing makikita ko siya. Wala bang oras na hindi ko makikita ang mukhang nanakit sakin? "Paumanhin ha, medyo mahina na rin kasi ako...lalo na sa paglalakad, at masyadong tirik ang araw hindi kakayanin nitong mga tuhod ko." "Sige po manang, bababa na rin po ako kaagad 'just wait for me there," tumango na lang ito sakin at agad rin naman akong nag-ayos ng buhok at kinuha ang susi ng sasakyan. Inilabas ko ang kotse sa garahe at tumungo sa likod bahay, kung saan...dito sila nakatira. After our break-up, nagulat na lang ako na nagtrabaho siya dito. I don't know, hindi ko alam kung bakit, pero dahil siguro sa iniwan na siya ng lalaking pinili niya tapos bumalik at nagpakita sakin na para bang walang nangyari. Ibang klase... Walang alam sila mommy at daddy tungkol samin ni xiamara. Ilang beses kong sinubukan na ipakilala siya pero palagi silang busy o di kaya'y wala dito. Kaya hanggang sa nagtagal at hindi ko man lang siya napakilala sa parents ko. Pero hindi na mahalaga yun, wala naman kami ngayon at hindi na magiging kami ulit. "Kaganda naman ng dalagang ito!" rinig kong tinig ni manang ng tuluyan na akong makalapit sa bahay nila. "Hindi po ba masyadong tambad 'to tingnan, Manang?" That voice, I loved that voice before, but now I hate that much. Hinding-hindi agad mawawala sa isip ko kung pano ko marinig ang makasalanang boses niya. "Aba'y hindi, bagay na bagay kaya sayo! Tara na at baka naghihintay na si Kiel." Tumigil ako sa paglilikot ng tuluyan ko ng marinig ang pagpihit ng pinto. To be continued....