~🥀Yokuş🥀~
*** Kumsal’ın minik omuzlarını tutup kendimden uzaklaştırdım ve gözlerinin içine bakarak aniden sordum: "Annecim… doğduğum şehri görmek ister misin?" Bembeyaz kaşlarını çatıp merakla bana baktı, mavi gözleri pırıl pırıl parlıyordu. "Olurrr!" dedi coşkuyla. O an içimde bir şeyler kıpırdadı, alnına küçük bir öpücük kondurdum. "Öyleyse küçük bir valiz hazırlayalım bakalım." diyerek elinden tutup odama götürdüm. Küçük bir valize birkaç parça kıyafet yerleştirirken, Kumsal’ın eşyalarını da itinayla çantasına koydum. Ardından bilgisayarı açıp son uçuşlardan birine bilet aldım. Uçak üç saat sonra kalkacaktı. Evdeki son kontrolleri yapıp şömineyi söndürdüm, kapıları kilitledim. "Hadi bakalım annecim, yolculuk başlasın." dediğimde Kumsal, minik sesiyle araya girdi: "Anne… Zeze kaldı ama."
- Writer
