*** Çekdar’ın dudaklarını ayırmasını beklemeden, ben ondan dudaklarımı çektim. Bir anda gerildi, sanki bütün dengeyi kaybetmişti. Ben ise çoktan kararımı vermiştim. Gözlerinin içine baktım, sesim kararlı ama titrek çıktı. "Olmaz Çekdar Ağa." O tek kelime, aramızdaki her şeyi susturdu. Alevlerin gürültüsü bile bir anlığına kesildi. Ayağa kalktım, üzerime sinen duman kokusunu bile umursamadan arkamı döndüm. Yanan konağı ardımda bırakarak çıktım. Her adımımda çıtırtılar, çöken kirişlerin sesi ve geçmişin yankısı vardı. Dar sokaklara ulaştığımda, ihbar üzerine gelen siren sesleri karışıyordu birbirine; itfaiyenin keskin çığlığı, polisin soğuk ışıkları... İçimde garip bir huzur vardı. O konağı yakmanın bu kadar iyi geleceğini bilmiyordum. Ama içimde başka bir yangın hala sönmemişti. Çekd

