เมียอุปถัมภ์

- บทนำ - ‘ระหว่างเมียที่ค้ำจุน ค้ำชู สนับสนุนให้ผัวได้ดี กับเมียที่คอยปอกลอก เกราะเป็นปลิง สูบเลือดสูบเนื้อจนเหลือแต่กระดูก เลือกเอาว่าแกอยากได้ผู้หญิงแบบไหน เลือกเอาว่าผู้หญิงแบบไหนที่แกควรยกย่องให้เป็นเมีย’ คำพูดของคนที่บังคับให้เขาต้องเลือกยังดังก้องจนหูแทบดับ มือหนาวางแก้วเหล้ากระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรงในจังหวะที่ประตูห้องถูกปลดล็อกจากทางด้านนอกก่อนที่เจ้าของกลิ่นน้ำหอมที่เขาเคย ‘หลงชอบ’ เพียงชั่วค่ำคืนจะเดินเข้ามา สีหน้าเธอในตอนนั้นเป็นแบบไหนไม่รู้ แต่ถ้าให้เดาเธอก็คงจะพอใจอยู่ไม่น้อยนั่นแหละที่ผลลัพธ์มันเป็นแบบนี้ จังหวะเข้าเข้าด้ายเข้าเข็ม ทิ้งช่วงจนเอาเสร็จช่างพอดิบพอดี จากที่กำลังเพ้อ คิดว่ามันเป็นค่ำคืนวันไนต์ที่ดีฉิบหาย แต่ดีไม่ทันไร ความฉิบหายก็ตามมาทันที มันไม่มีเหตุผลอื่นนอกจากเธอร่วมมือกับแม่เขา! เป็นการคลุมถุงชนที่คนอยากได้เขาเป็นผัว ยอมเสียตัวให้เขาเลยทันที แลกกับการที่แม่เขาเข้ามาเห็นภาพพวกนี้แล้วกดดันเอาคำว่ารับผิดชอบมาแขวนคอลูกชายตัวเอง! เหอะ! ตลกฉิบหาย! แทบต้องฝืนยิ้มทั้งน้ำตา! “หลอกกันง่ายๆ เธอแม่ง โคตรใจดำ!” อัทธ์ตวาดใส่หน้าขาวๆ ของผู้หญิงที่สวยดับจิต สวยฉิบหาย สวยจนคืนนั้นเขาโคตรอยากได้ และเธอก็ยอมให้เขาสมหวังและได้ครอบครองตัวเธอจนสมใจอยาก ใครจะคิดว่าหลังจากที่พลาด ลากเธอขึ้นเตียงด้วยกัน จากนั้นเขาต้องมาตกนรกทั้งเป็น รู้แบบนี้ต่อให้จะชอบแค่ไหนเขาก็ไม่กล้าเอาหรอก! เอาแล้วแม่ง! ต้องตามมารับกรรม! “อยากได้เป็นผัวใช่ไหม คืนนั้นถึงยอมให้เอา” “แล้วคืนนั้นใครกันที่อยากได้และจะเอาให้ได้” “ก็อยากได้ แต่ไม่อยากได้เป็นเมียไง แค่เอาเฉยๆ ไม่ไปต่อ ไม่เข้าใจเหรอ?” “คิดว่าพูดแบบนี้แล้วจะกลับไปแก้ไขอะไรได้เหรอ?” “ได้ไม่ได้เดี๋ยวก็รู้” “ที่รู้ๆ เราเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วนะ” “อยากเป็นนักก็เป็นไป แค่เมียที่ผัวไม่รัก” “ไม่รักก็ต้องทนอยู่ด้วยกันไปทั้งชาติ เลือกเอาว่าจะยอมอยู่แบบนั้น หรือค่อยๆ เรียนรู้กันไป” ปลื้มใจเอ่ยออกมาอย่างใจเย็น เธอกลัวแววตาและท่าทางเกรี้ยวกราดของเขา แต่เข้าใจได้ว่าหากใครต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้ก็คงรู้สึกแบบนี้กันทั้งนั้น เขาไม่ได้อยากเลือกเธอมาอยู่ตรงนี้ ส่วนเธอก็แค่ถูกเลือกให้มา ไม่ได้เต็มใจ! เขามีเหตุผลของเขา เธอมีเหตุผลของเธอ ต่อให้เหตุผลของการไม่อยากมีเธออยู่ในชีวิตที่เขาแสดงมันออกมาในตอนนี้มันจะเกินต้านแค่ไหนก็เถอะ “ค่อยๆ เรียนรู้กันไป? ยอมรับแล้วใช่ไหมว่าเธอร่วมมือกับแม่ฉัน” “แม่บ้านกำลังจะยกกระเป๋าเสื้อผ้าขึ้นมาให้ ปลื้มใช้ตู้ไหนได้บ้างคะ” ปลื้มใจสบตากับคนที่เหมือนจะโกรธจนหูอื้อ แตกต่างจากเขาในคืนนั้นอย่างชัดเจน “แม่ฉันจ่ายเงินให้เธอเท่าไหร่ เอาไปสิบเท่าแล้วไสหัวออกไปจากบ้านฉันซะ” อัทธ์ขบกรามแน่นก่อนจะก้าวเข้ามาเผชิญหน้ากันอย่างจริงจัง เธอในตอนนี้กับเธอในคืนนั้นไม่ต่างกัน เหมือนเดิมเลย มองดีๆ สวยกว่าคืนนั้นด้วยซ้ำ แต่สวยอันตรายแบบนี้ก็ไม่ไหว “แม่ฉันให้เธอเท่าไหร่แลกกับการที่เธอต้องมาเป็นเมียฉัน” “เรื่องนั้นปลื้มไม่รู้” “ไม่รู้ได้ไงวะ!” คนไม่อยากมีเมียคลุ้งคลั้งแทบจะเป็นบ้า! “ห้าล้าน ถือว่าจ่ายค่าความสุขในคืนนั้นแล้วแยกย้ายทางใครทางมัน” “เก็บเงินของคุณไว้เถอะค่ะ ปลื้มไม่รับ” “ทำไม แม่ฉันจ่ายให้มากกว่านี้งั้นเหรอ อยากให้จบเร็วๆ ก็บอกมาว่าเท่าไหร่” “ปลื้มไม่รับค่ะ สิ่งที่ปลื้มอยากได้… คือความรับผิดชอบจากคุณ” แม่งเอ้ย! พลาดฉิบหาย! อัทธ์โกรธจนหน้าไหม้ แค่เมาแล้วพลาดไปเอากับผู้หญิงสักคนทำไมมันจบยากขนาดนี้วะ “ฉันกำลังให้โอกาสเธอเลือกนะ รีบเลือก… ก่อนที่เธอจะไม่ได้เลือกแล้วได้ออกไปจากที่นี่โดยไม่ได้อะไรเลย” เขาขู่เสียงแข็ง และเธอก็โคตรกลัว แต่เธอถอยไม่ได้ “ปลื้มยอมไม่ได้อะไรเลย และจะยอมไปจากคุณทันที ถ้าคุณแม่ของคุณเป็นคนสั่งค่ะ” นั่นคือเหตุผลเดียวที่เธอจะยอม “ถ้าอยากอยู่เป็นเมียไร้ค่าที่ผัวไม่มีวันรักก็ตามใจ ทนได้ก็ทน!” คนฟังหลับตาปี๋เมื่อคนมีอารมณ์พ่นเสียงห้วนๆ และดังจัดใส่หน้า ไหนจะคำพูดเหล่านั้นอีก แต่ไม่ต้องห่วงเลย ไม่ได้มีแค่เขาหรอกที่จะไม่ชอบหน้าเธอ เจอเขาเวอร์ชั่นนี้เธอเองก็ไม่ไหวเหมือนกัน อยู่ด้วยกันดีๆ ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร รอแยกย้ายในวันที่เธอไม่จำเป็นต้องทนก็แล้วกัน ———————- กรี้ดดดดดดดดด ไม่รักก็ไม่ต้องรักค่ะ รอแยกย้ายในวันที่ทนไม่ไหวเลยละกัน 🥹 >< มาแล้วค่ะ เนมกลับมาเขียนในสไตล์ที่ตัวเองถนัดอีกครั้ง ฝากเป็นกำลังใจให้กันหน่อยน้าา 🫶🏻 กดไลก์ + คอมเมนต์ + เก็บนิยายเข้าชั้น = ล้านกำลังใจงับ 🫶🏻