Undercover Cinderella

CHAPTER 15

Hindi ko alam kung ano yung ihahanda kong pagkain para kay John Gotti. He looks like he needs a lot of carbs or protein after his gym workout phase today. But upon checking my refrigerator, tanging instant noodles at mabubulok na vegetable nalang ang natira. Not even one canned good is available.

Naalala ko, hindi ko pa pala dapat siya inimbitahan sa loob. Hindi pa pala ako ready for my grocery stocks and lalo na sa food. I can't even afford to even order a food dahil ibibili ko ng cellphone yung isinantabi kong sweldo.

Shit, I'm close to poverty. Baka bigla ko nalang maibenta motorbike at laptop ko na inipin ko nang pitong taon.

"Kumakain ka b--"

"I'm good with instant noo--"

Muntik na akong mapatalon nang bigla siyang magsalita mula sa likod ko. My back is arched below the refrigerator as I try to search for food, kaya hindi ko siya napansin. And aside from that, my mind is occupied with the thought of what was I going to serve for him.

Pwede bang ako nalang yung iserve ko?

"Jesus Christ, John, kanina ka pa diyan?" I mean, it's okay to just take a peep. Pero pag ganito ka-close sa 'kin at sa ref? It's a major humiliation for me.

Paano ba kasi, may nabubulok na gulay na pala ako dito na hindi ko nailuto at hindi ko man lang din naitapon.

Parang tutang tumango si John matapos lumayo nang konti mula sa 'kin.

"So... Nakita mo yung laman ng ref ko?"

"Absolutely."

"Geez, nakakahiya."

"Anong nakakahiya do'n?"

Muli akong lumingon sa walang laman kong ref at tinuro yung mga gulay. "It smells."

"Well, at least I was not poisoned."

Humagikgik ako sabay kuha ng instant noodles. Dalawa nalang yung naiwan kaya yung dalawa yung kinuha ko para lutuin. Mahirap na, baka makulangan pa 'tong isang 'to.

*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧

Hinanda ko na lahat ng kakailanganin para sa hapunan namin. He helped me with the plates and utensils, too. Tapos siya pa yung nag saing dahil ako yung naghanda ng instant noodles na uulamin namin.

When everything is ready and served, nagsimula na kaming magsandok ng kaniya-kaniya naming kanin.

"Pasensya na, noodles lang maiahin ko. 'Di kasi ako informed na pupunta ka dito, 'di pa ako totally tapos dito at 'di pa nakapag grocery."

Hindi kaagad siya nakasagot dahil kaka-subo niya lang ng pagkain niya.

"You know..." Ngumuya siya saglit. "I don't care if you have rotten foods, or you have paints all over your face, and your house looks a mess. The thing is, I went here to see if you're okay. Plus points; masarap ang instant noodles."

Bahagya akong napahagikgik sa huling sinabi niya at hinayaan na lamang siyang ienjoy yung pagkain niya. Masarap naman talaa yung instant noodles lalo na kapag wala ka nang ibang choice, e.

After we ate our dinner, nagpaalam na siyang uuwi na dahil may trabaho pa bukas nang maaga.

Hinatid ko lang siya palabas at pasakay ng Montero niya. As I watch his car leave, biglang nagvibrate ang keypad phone na nasa bulsa ko lang. Dali dali kong kinuha 'yon mula sa bulsa ko at tinignan ang caller name.

An unregistered number flashed on the screen. Hindi ko kaagad 'yon sinagot dahil baka isa itong modus. O scam. O sisingilin ako ng bill na hindi ko pa nababayaran.

I let it end on its own. Pero hindi pa nagsampung segundo ay muli siyang tumawag.

This caller must be in an emergency or something.

"Hello?" bungad ko pagpindot ko pa lang sa accept button.

[Finally.]

Natigilan ako. Saglit akong nakaramdam ng kilabot nang marinig ko ang boses niya sa kabilang linya.

How the f**k did he get my number?

[I need you today. My driver will pick you up at the Constantine bridge. Be there before thirty minutes.]

"Paano--"

[And by the way, make sure you take a quick half bath.]

Hindi na niya ako hinayaang makapagsalita pa at binabaan ako ng tawag.

How the f**k did Gambino get my number?!

*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧

Just like what he instructed me to do, nakarating ako sa Constantine bridge bago pa mag trenta minutos. I did had a quick half bath before going here. I also did the little makeup like how he first see my face. Wig, mole, and a touch of small amount of makeup.

Since hindi ko naman pwedeng dalhin ang motorbike ko, nagpahatid nalang ako ng tricycle. I only bought with me my wallet; so I left the phone at my apartment.

Dalawang minutos lang ang paghihintay ko at may pumaradang auto sa tapat ko. It did not bother to roll down its window to see me. Kaya wala na akong ibang choice kundi ang lumapit at pagbuksan ang sarili ko.

When I sat down, the car immediately drove.

Hindi man lang ako pinaayos ng upo. Rektang umandar kaagad matapos masarado yung pinto.

Pagdating sa mansyon ni Gambino, hindi kaagad nila ako pinapasok dahil pinadaan muna nila ako for security purposes.

Wow, ha. No'ng isang araw hindi nila ginawa 'to sa 'kin.

Pagkatapos ng lahat ng proseso ay pinatuloy na ako. One security guard guided me through the hallway, and to Gambino's room.

Pagtapak ko pa lang ng kuwarto ni Liam Gambino ay bigla niyang sinarado ang pintuan sa likod ko. It startled me a bit pero muli akong umayos ng tayo nang lumabas si Gambino mula sa banyo.

"Oh, you're here."

Gusto kong umirap sa kaniya, pero stay low, Ella. You have a mission to fulfill.

"May gagawin pa ako sa bahay. Bilisan mo na kung ano man yung gagawin mo sa 'kin," kampante kong sinabi.

Humalaklak nang malakas si Gambino na tila may nasabi akong nakakatawa.

"No, hun, I'm not feeling horny today. In fact, pinapapunta kita dito to sign a contract."

Kumunot ang noo ko, "Contract? Kontrata para saan?"

"You will be my personal slave, Isabella."

Lumapit si Gambino sa 'kin at inakay ako palapit sa study table niya na sobrang lawak at may mga papel pang nagpatong patong into thick bundles. Saglit akong napasilip sa mga nakasulat pero tungkol lang 'yon sa mga business niya in the City, hindi sa underground.

"Here," he pointed the single paper lying flat on his thick glass table. "You will just have to sign this and you, hun, will be my personal pleasure maker."

"Why me?"

Pinag-krus niya ang braso niya across his chest as he lean his butt on the table. "Simply because you were a virgin, and you smell good, and tastes like a sweet cherry."

"For how long?"

"Until I find another virgin woman who's willing to take your place."

No, Liam. Until I catch your crimes and put you into jail, that's the answer.

"Okay." I lean closer to the paper at walang pagdadalawang isip na pinirmahan ang kontrata.

I may be fvcked up but at least I have something to fvck with.