Undercover Cinderella

CHAPTER 16

Matapos ang contract signing ay pinatawag ni Gambino ang isa sa mga tauhan niya para akayin ako palabas. After the door swung, he made another telephone call na yung kokontakin niya yung lobby para sa utos niya.

"Tawagin niyo si John Emmanuel. Pakisabi dumiretso dito sa kuwarto ko."

With my initial instinct, naalala ko na yung whole name ni Gotti. It was John Emmanuel Gotti.

Sa kaba na baka makilala niya ako, bigla akong napaisip ng paraan para hindi niya ako makita.

"Naiihi ako!" I exclaimed, which made Gambino and the security stop to see me. "I need to use the bathroom."

Shit, hindi niya dapat ako makita dito. Malalagot ako. Even in a small disguise with a wig and a small amount of makeup, baka makilala niya parin ako and he'd greet me in the middle of the hallway and the security will think that I have a bad intention towards them.

Hindi maaari.

"Go ahead, it's free to use for you."

Walang pagdadalawang isip akong pumasok sa banyo niya at inilock ang pinto. Sumandal ako sa pintuan at napahawak sa dibdib dahil sa lakas ng pintig ng puso ko.

Ilang minuto lang ang lumipas ay narinig kong may bagong pumasok sa kwarto dahil sa papalapit na footsteps. Siya na ata 'yon.

"Where have you been?" I hear Gambino say. "You left me back in the gym."

"Sorry, boss, I had an urgent matter to do."

"How urgent is that, that you even left your boss alone without a car, that I had to wait for a damn hour for my driver to arrive so that I can go home?"

"Ha? Wala kang dalang sasakyan kanina?"

"Obviously. We left the house together in one car, how am I supposed to bring the other car with me? What, autopilot the Tesla?"

Tumahimik sila saglit. Hindi ko aakalaing gano'n pala ang ginawa ni Gotti just because he was worried about me.

"Sorry again, boss. My mind must have been occupied..."

Muling tumahimik ang dalawa sa labas. Dikit na dikit ang pisngi ko sa butas ng pintuan para lang marinig ang pinaguusapan nila. 'Buti nalang hindi ito sound proof dito kundi hindi ko maririnig ang pinaguusapan nila.

Just a little bit clue, please.

"Isabella!"

Muntik na akong mapatalon nang biglang may kumalabog sa pintuan.

"P--Po?" I intentionally lowered the pitch of my voice.

"What are doing there?!"

Shit!

"T--Teka lang po! Natatae lang talaga ako, huhu, lbm ata 'to," I immediately responded. Sinigurado kong iba yung boses ko para hindi makilala ni Gotti.

Naman, o. Lord, please, pakiusap, tulungan mo 'ko.

"Send these papers to Midnight. He might need them for his transactions." Muling nagsalita si Gambino. Dinikit ko ulit ang tenga ko at narinig ang papalabas na yabag ng paa ni Gotti.

When I can finally sense that he's out of sight, lumapit ako sa inidoro at pinindot ang flush. Dahan dahan ko ring binuksan ang pintuan at umarteng sumasakit ang tiyan sabay hawak pa sa dito.

"You feeling okay now?" Bungad sa 'kin ni Gambino. I nodded. "Good. Steffan, guide her outside. Make sure she gets back to where she was picked up."

"Areglado, boss."

Sumunod lang ako sa security guard palabas ng kuwarto. Kanina pa pala siya nakatayo sa gilid, hinihintay ako. Nakakahiya naman.

Habang naglalakad kami sa hallway ay hindi ko napansin ang papalapit na lalake dahil sa laki ng katawan nitong security na si Steffan at may bumangga sa balikat ko. It made the papers he was carrying to scatter on the floor.

Dali-dali akong nag-sorry sabay hablot ng papel na malapit sa 'kin.

"s**t, sorry, 'di kita napansin."

Oh, f**k.

Hindi ko kaagad tinaas ang ulo ko sa isip na baka bigla niyang banggitin ang pangalan ko. Or the name that I introduced him with.

Hindi ko na nagawang silipin ang nasa papel dahil halos ibaon ko na ang mukha ko sa sahig para lang hindi niya ako mamukhaan kahit na anit ko lang nakikita niya. Itinaas ko ang kamay ko na may hawak ng papel at hinintay na kunin niya 'yon mula sa hawak ko.

Kinuha naman niya 'yon at tumayo. I waited for his shoe to be out of my sight before finally decided to stand up.

Pero mali pala yung galaw ko na 'yon. Hindi pa pala siya bumalik sa kuwarto ng boss niya dahil muli siyan lumingon sa 'kin at nagtama ang paningin namin.

What am I gonna do? f**k, did he recognized me? Nahuli na ba ako? Will he call my name? Or, will he ask why I'm here and this Steffan the security will know that we know each other?

Yodepota, blangko na pagiisip ko. Wala na akong ibang maisip kundi ang pagdarasal na sana biglang bumukas itong sahig na inaapakan ko at itago ako. Both for kahihiyan and kapalpakan.

"Sorry ulit, Miss." Oh. He's still unaware.

Ngumiti lamang ako sa kaniya at tumango before turning around and continue to walk as if nothing just happened.

*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧

Pagdating sa apartment ay agad kong kinuha ang cellphone na may limang missed calls sa unregistered number. Hindi ko na 'yon inisip pa at diretsong tinext si Erik tungkol sa narinig ko kanina.

To: Erik

Virgo reporting for mission: I overheard Gambino talking with Gotti about a name called Midnight for "transactions".

Pagkatapos kong pindutin yung gitnang button ay biglang nag-flash sa screen yung pangalan ni Gotti.

I immediately answered the call.

"Yep?"

[Uhh... sorry to call you this late. I just thought of you after I met this girl in my boss' house.]

Luh, putangina?!

"Ha? Paanong naisip mo 'ko?"

I hear him giggle from the other line. [Wala. Akala ko nakita kita sa kaniya.]