"THIS will be your room. Pasensiya ka na, ah? Maliit lang kasi itong bahay namin kaya medyo kulang ang espasyo para sa mga gamit mo," wika niya nang makapasok kami sa kanilang kubo.
"No, it's fine. Sa katanuyan nga po ay malaking tulong na ito sa akin. Kung hindi dahil sa alok niyo, malamang sa kalsada ako ngayon namalagi," sagot ko.
"Oh siya, ayusin mo na ang mga gamit mo. May aasikasuhin lang din ako saglit," paalam niya.
Tanging ngiti ang naging sagot ko sa kaniya. Napakabusilak ng kaniyang puso. Kahit masikip na rito sa kaniyang kubo, nagawa niya pa ring magpatira ng taong hindi niya naman kaano-ano.
Nang maiayos ko ang lahat ng gamit ko sa kubo sobrang nahihiya ako. Lahat kasi ng mata nila ay nasa akin. Actually, kanina pa sila ganito. Simula pagpasok ko pa lang, nariyan na ang n
