Beş Ay Sonra…
Ayları nasıl doldurduğumu, kendimle nasıl savaştığımı bile bilmiyorum. Bedenimi ele geçiren umutsuzluk, özlem ve sigaranın etkisiyle zayıfladım, seyreldim sanki hayattan...
Gece'yi öylesine çok özledim ki her gün daha kötü oluyorum, her gün bir kez daha, bir kez daha ölüyorum.
Gece'siz nefes alamıyorum, boğuluyorum!
Yine de bir şekilde günleri geçirmeyi, vaktimi doldurmayı başarıyorum. Herkesten ve her şeyden uzakta, acımla baş başa kalarak eriyip giderken döneceğim güne varmayı başarıyorum.
Geldiğim gibi sessiz sakin bir şekilde dönüyorum ülkeye. Havaalanındaki işlerimi bitirdikten sonra bir taksiye binip şirketin adresini veriyorum.
Bu şehrin tanıdık görüntüsü ve alışkın olduğum havası bana yalnızca can acımı hatırlatıyor. Gece ile aynı yerde olduğumu bildiğim hâlde ö
