من العالم الأخر

الجزء الرابع

بمجرد ما تبداء فيها بتحس انها ادمان زى القهوة والسجاير بالنسبالى عالم بيقدر يسحبك لكل دواخله علشان تتعمق فيه وبعد ما تبقى خلاص مينفعش ترجع تلاقى الكوارث نزلت عليك من كل اتجاه بسبب خوضك تجربة متعرفش نتايجها ايه .

بصيت تانى للشخص الاربعينى اللى قاعد قدامى بقيت اتأمل ملامحه لكن كن مختلف عن اى حد جالى هاتف بميعاد موته

كانت ملامحه كلها تدل على النشاط والحيوية

كانت ملامحه مطمئنة جدا وفيها راحة وهدوء برغم انه مشغول جدا على جهاز اللاب توب بتاعه الا انه كان شغال عليه بمنتهى النشاط والسرعة

علامات كتير اوى مختلفه وكلها تدل على ان مفيش اى دليل على ان ميعاده مع الموت بكرة ولا حتى اخر الاسبوع

ده كان بيتمتع بالحياة والنشاط كانه شاب لسه فى بداية العشرينات .

برغم ان العلامات اللى بتظهر على اللى بيشرفوا على الموت او ميعادهم بيكون قرب معا**ة تماما للعلامات اللى على وش الشخص اللى ساقنى قدرى انى اقا**ه فى اكتر الايام المتعبة بالنسبالى واكتر الاوقات اللى اعصابى فيها مرهقة لاقصى درجاتها

اللى بيكون قرب يموت بيكون فى ايامه الاخيرة مش مركز ..حتى كل ادراكه ووعيه بيكون فى دنيا تانية بيحس انه منفصل عن الحياة ودايما بيكون عنده حنين لزمان

بيكون مش مهتم باللى بيحصل فى العادى زى كل يوم ..فيهم اللى بيكون تايه وكأنه عارف ومستنى لقاء جديد عليه محدش يعرف ميعاده ولا اهميته غيره هو وبس

لكن كل ده مش باين على الشخص اللى قابلته النهاردة ..ودلوقتى ..وانا تقريبا هعيط من شدة تعبى وارهاقى من قلة النوم

وبرغم كل العلامات المعروفة لناس كتير جدا ..برغم انهم بيقولوا الميت بيحس قبل موته ب 40 يوم

لكن اللى انا شايفه دلوقتى محدش غيري هيقدر يفهمه

نظرته دى انا متأكده منها الان**ار والحزن اللى مالى عنيه انا بفهمه كويس وكانه بالنسبالى ختم الموت

دى علامة بفهمها كويس وبعرف منها ان الشخص اللى قدامى بيعيش اخر ايامى ده لو مش اخر ساعاته كمان ..

علشان بعد كل الوقت الرهيب فى التفكير والتوتر والقلق وكأنى شخص مش طبيعى

اتكلم بصوت وقور وهادى وهو بيقولى ..اتفضل اقعد مفيش داعي للاحراج.

بكده وبعرضه عليا مسابش ليا فرصة انى اتراجع وامشى من قدامه

انا واقف قدامه بقالى شوية وقت استنيت لما يسمحلى انى اقعد معاه على نفس الترابيزة علشان امشى

ملقيتش قدامى غير انى ابتسم بهدوء واشكره

حطيت القهوة بتاعتى والمفاتيح وتليفونى وعلبة سجايرى على الترابيزة قصاد الكرسى اللى هقعد عليه واستأذنته انى هروح اجيب الجورنال اللى بحب اقراه

برغم انى مبعرفش اقرا فى الزحمة ولا بعرف ازاى فى ناس بتعرف تركز فى الدوشة دى كلها

حتى الميت اللى انا هقعد معاه على نفس التربيزة كان مشغول جدا بالكتابة مش عارف ازاى قادر يركز للدرجة دى

انا دايما بحس ان الكتابة او الشغل عموما اللى بيحتاج تركيز حاجة كده مميزة بتكون مش محتاجة غير العزلة والخصوصية مش اكون مباح كده لكل اللى رايح واللى جاى ولا تبقى عينى او ودنى معرضين لاى حاجة تشتت انتباهى ..ازاى احس بمتعة الكتابه او القراءة او حتى الشغل لو انا فى وسط كل الازعاج اللى حواليا

هو اه مش ازعاج للدرجة اللى بوصفها لكن فكرة وجود ناس رايحة جاية فى المكان دى فى حد ذاتها بالنسبالى وانا بقراء ازعاج طبعا مش كل الناس بنفس طبيعتى الغريبة المسفزة احيانا حتى بالنسبالى

قررت اجيب الجورنال علشان احاول اشغل نفسى وعينى عن انه يركزه معاه مش عايز اتصرف اى تصرف او يظهر عليا اى تعبير يلفت انتباهه لمدى احساسى تجاهه بالحزن والاشفاق

مش عايز اكون سبب فى انى ارعب او احسس حد ب الاحساس الصعب اللى بحس بيه جوايا

لكن للاسف وعن غير قصد

مجرد ان عينى جت على ملامحه وانا بقعد على الكرسى المقابل للكرسى بتاعه افتكرت كل الذكريات اللى بتمنى انى انساها وتتمسح نهائيا من ذاكرتى

هى مش ذكريات كتير للدرجة لكن للاسف هى عقبة فى حياتى مش بقدر افتكرها وتمر عليا مرور الكرام دايما بحس بالوجع والالم من رجوعها لعقلى وبحسها بتعدى من قدام عنيا

يمكن الاشخاص اللى بفتكرهم فى الذكريات دى مش كتير لكن هما كمان مش قليلين

ولان اول موقف او اول ذكرى او اول صدمة هى اللى لسه تأثيرها اقوى عليا من تأثير اي صدمة حصلت بعدها

مجرد ما عينى ركزت فى ملامحه افتكرت خالتى اول صدمة بتعذبنى لحد دلوقتى وبعد فترة طويلة فاتت

كنت قاعد مركز فى وشه البرئ واد ايه هو مركز فى شغله وميعرفش ان مفيش نتيجة هيلحق يلاحظها للدرجة اللى تخليه مركز بالشكل ده وللدرجة دى لكن للاسف هو ميعرفش بكرة مخبي له ايه

بالع** ده ميعرفش حتى اذا كان هيلحق يشوف الشمس بتاعت بكرة ولا لا

مركز فى ملامحه وانا شايف قصاد عينى صورة خالتى

حاولت اشتت انتباهى واشرب قهوتى الساده يمكن تساعدنى على انى اتناسى اللى مركز فيه ده

لكن للاسف هى ساعدتنى اكتر على انى استعيد نشاطى ومعاها ذكرياتى

علشان افتكر اليوم اللى حصل من كام سنة فاتو مش محدد اذا كان عددهم سنتين ولا تلاتة لكن اللى متأكد منه انهم ميتخطوش الخمس سنين

اليوم اللى كنت نايم فيه على سريرى بعد يوم ممل طويل قضيته مع خطيبتى اللى كانت م**مة انها تخلى اليوم دمه تقيل وكئيب معرفش ايه السبب ولا حتى تقريبا هى كانت تعرف بتنكد علينا اليوم ليه لكن هى قررت وخلاص ان اليوم يكون كئيب

كنت نايم على سريرى مفتح عنيا بعيد مع نفسى احداث اليوم واللى حصل فيه وكلام خطيبتى

حسيت انى بزود على نفسى الاكتئاب والملل علشان كده قررت انى انسى نفسى اليوم ده كله ب احداثه وقومت من مكانى دورت فى وسط مكتبتى على كتاب يخرجنى من الحالة اللى انا فيها وفعلا وصلت للكتاب اللى قريته ب استمتاع رهيب خاصة فى الاجزاء اللى كانت بتتكلم عن الروح وازاى مع وجود وسيط مناسب ممكن يحصل الحضور والتواصل

كانت كلها معلومات شيقة جدا وممتعة بالنسبالى لدرجة انها فعلا خففت عنى شوية ضغط اليوم

علشان فى اقل من لحظة الاقى صوت هاتفى الملعون بيرن فى ودني

وبيكرر رنة صوته المزعجة

بكره خالتك هتموت ..لا مفر بكرة خالتك هتموت

اترعبت واتنفضت من مكان وقع كتابى من ايديا وانا بلف حوالين نفسى بقنع نفسى انى بتخيل او بيتهيألى

معقول ..معقول يكون واحد من الجن اللى جربت فى مرة انى استحضرهم وانا بقراء كتاب عنهم

اصل وارد انا كان ليا ذكريات كتير مع الجن وعالمهم

علشان كده حسيت ان ممكن يكون فى واحد منهم متربص ليا وموجود بيراقبنى او يمكن عايز يأذينى او يسبب ليا حالة من حالات الجنون

اد ايه ذكرياتى معاهم كانت غلطة ندمت عليها وازاى انا سمحت لنفسى ادخل عالم مرهق ومخيف زى العالم ده

الجن كائنات صعب فهمها او توقع تصرفها

مينفعش تفكر او تشغل بالك وتركز فى ايه الفعل اللى جاى منهم فى اللحظة الجاية

هما مالهمش قاعدة بيتصرفوا على اساسها هما مرعبين ومخيفين دايما وب استمرار

ولأنى لقيت ان تفكيرى فى الجن وسيطرتهم عليا ومراقبتهم ليا بتاخد الحيذ الاكبر من تفكيرى

استعاذت بالله من الشيطان الرجيم

وقررت اقراء الايات اللى تساعدنى فى انى اتحصن منهم ومن وجودهم ومن حضور حد منهم

الصوت بيتكرر فى ودنى خالتك هتموت...خالتك بكرة هتموووت

بقيت عمال اهز راسى يمين وشمال وكأنى بحاول اخرج الصوت ده ب اى شكل من ودانى او عقلى لكن الصوت ده مش صوت شخص ولا صوت حد بيتكلم دى صوت خارج من جوايا

ده مش تأثير جن انا عارف تأثيرهم كويس

اللى سامعه ده مش مص*ر خارجى ابدا ..لا مستحيل الصوت ده انا مع التركيز حسيت بخروجه من جوايا