Halos isang oras na ang lumipas. Wala pang balita mula sa loob ng OR. Nakahawak lang ako sa strap ng bag ko, tahimik sa tabi ni Kuya nang maramdaman kong may lumapit sa akin.
Pag-angat ko ng tingin, si Ma’am Ashnea iyon. Halos mapasinghap ako nang manlaki ang mga mata ko.
Kahit halata ang pagod sa mga mata niya, marahan siyang ngumiti sa akin. Napalunok ako at tinugon ang ngiti niya.
“Hello po, Ma’am…” nahihiyang bati ko. Nilingon pa niya si kuya na magalang na bumati at tumango sa kaniya.
“Aviona, right?” malumanay niyang sabi.
Tumango ako agad. “Yes po.”
Lumapit pa siya nang kaunti. “Thank you for coming.”
Nagulat ako. “Po?”
“Millerd told me you followed the ambulance,” sagot niya. “You didn’t have to, but still… you’re here.”
Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko.
“Siyempre n
