“It’s because she’s important to you, son… do you love her?” hinaplos ni Ashnea ang pisngi ng anak.
Umiling si Ashton. “I don’t know, Mom… how will you know if you love someone?”
Hinawakan ni Ashnea ang dalawang kamay ni Ashton at marahang pinisil.
“Alam mo kung paano mo malalaman?” mahinahon niyang sabi. “Kapag hindi mo na iniisip kung ano ang makukuha mo kahit gawin mo pa ang lahat para sa kaniya… palaging ang kapakanan muna niya bago ang sa ‘yo.”
Napayuko si Ashton.
“Mom… kanina kahit lagablab lang ng apoy ang nakikita ko… hindi ko na naisip kung ano’ng maaaring mangyari sa akin. Hindi ko naisip kung makukulong ba ako o hindi. Ang nasa isip ko lang… nasa loob siya. Nasusunog. At wala ako roon para iligtas siya.”
Nabasag ang boses niya roon.
“Pakiramdam ko, kasalanan ko,” dugtong
