?
Gözlerimi ilk açtığımda, görüş açıma giren ilk şey kasvet çökmüş hastane odası duvarıydı. Yüzümü yavaşça yan tarafa çevirip pencere baktım. Doğrulup oturmak istediğimde bileğime giren acıyla yüzümü buruşturup, kolumu yukarıya kaldırarak geri yattım.
Bir anda her şey dank etti. Her şey hatırlandı. Burası yine benim için yalnızlığın son durağıydı. Bırakıp gitmişti.
Hak etmiştim. Ona kızamazdım.
Diğer elimle yataktan destek alarak doğrulup oturdum ve ayaklarımı yavaşça yere sarkıttım. Üzerimdeki gecelikle bir süre bakıştıktan sonra, bakışlarımı tekrar pencereye çevirip, güçlükle yutkundum.
Evet, sakladım ama ben senin yanında olmak için çok şeye katlandım Alp.
Tabanlarım soğuk zemine değdiği anda bedenimden derin bir ürperti geçti. Kokusu hâlâ üzerimdeyken terk etmişti beni.
"Köt
