"Neden geldin o zaman?" diye sordum titreyen sesimle. İçimdeki tüm üzüntüyü gizlemek, gözyaşı dökmemek için fazlasıyla direniyordum ama bunu daha ne kadar süre başarabilirim bilmiyordum. "Geldiğin gibi git!" dedim öfkeyle gözlerinin içine bakarak.
Öfke üzüntüyü gizlemek için en büyük silahtı. Güçlü insanlar sakin, güçsüzler öfkelidir. Çünkü, onların saklamak istedikleri büyük üzüntüleri vardır.
"Seni almaya geldim," dedi gözlerimin içine bakarak. Masmavi gözlerinin içi parlıyordu ancak o bile emin değildi kendinden, ne dediğinden.
"Neden?" diye sordum, gözlerim harelerinin arasında gidip gelirken.
Yaklaştı ve ellerini belime sararak beni kendine çekti.
"Gerçekten öpmek, sarılmak ve saçlarını okşamak, seni iyileştirmek için..." dedi, buğulu sesiyle.
Ellerimi göğsüne koyup onu tü
