Paglabas ko ng opisina nakita ko agad ang itim na sasakyan nito habang nakatayo siya ro'n at nakasandal.
Humakbang ako palapit at agad niya naman akong napansin. He immediately smiled at me. Hinayaan ko siyang hawakan ang kamay ko at alalayan hanggang makapasok sa loob.
"Saan mo gustong kumain? Let's have dinner first bago umuwi."
Biglang pumasok sa isip ko iyong mga panahon na sinusundo niya rin ako sa school at tatanungin rin ng ganoon. Kakain sa labas bago niya ako ihatid sa bahay. It feels nostalgic. Hindi ko mapigilang mapangiti.
"What is that smile for?"
Binalingan ko siya. "W-wala. May naalala lang ako."
Ngumiti ito. "Me too. And this..." Hinawakan niya ang kaliwang kamay ko and intertwined our fingers.
Iyan. Gan'yan na gan'yan nga.
Buong oras ng byahe hindi niya na binitiwa
