KINABUKASAN, maaga akong lumabas ng unit para puntahan ang kaibigan ko. Ay mali! Ang taksil kong kaibigan.
Wala sa sarili at punong-puno ng galit akong naglalakad palabas ng building. Kitang-kita iyon sa istilo at awrang mayroon ako. Pinagtitinginan ako ng mga tao at nagsimula na silang magbulungan ngunit isang lalaki ang bigla na lamang nahagip ng aking mga mata. Mas lalong dumoble ang galit na nararamdaman ko. Parang gusto ko siyang sampalin, tadyakin, at murahin.
"Dianna!" malakas niyang tawag sa pangalan ko at mabilis pang tumakbo papunta sa akin nang may malawak na ngiti.
"Walang hiya ka!" malakas na sampal ang ibinungad ko sa kaniya dahilan upang mas lalo kaming pagtinginan ng mga tao. Gulat na gulat siya sa aking ginawa at tumabingi ng kaunti ang kaniyang mukha. Hinawakan niya iy
