"Ross..." nanghihina ang mga tuhod ko nang sa wakas ay tapusin niya ang halik. Kinailangan kung humilig at kumapit sa kanya o mabubuwal ako—hindi pala, dahil yakap pa rin niya ako.
"You're still my sweet girl," anas niya. "Marami akong ituturo sa 'yo," naging pilyo ang ngiti niya, kumislap pa ang mga mata. Bumuka ang bibig ko para magtanong pero hindi niya ako hinayaang makapagsalita. Inangkin niya ang bibig ko sa isang mapusok na halik, kasunod kong naramdaman ang haplos at hagod ng mga palad niya sa katawan ko.
Napapikit ako. Hindi ko kayang labanan ang malakas na sensasyong binuhay ng halik at haplos niya. Bago iyon. Hindi ako pamilyar pero gusto ko. Gusto ko...
Nang lunod na lunod na ako at hindi ko na gustong umahon ay saka naman niya pinutol ang halik. Pareho kaming hinihingal. Ni
