Nang makabawi ako ay agad akong humabol kay Julian. Papunta na siya sa pintuan ng kuwarto para lumabas nang maabutan ko siya.
"Julian, don't go," may halong pakiusap kong saad sabay hawak sa braso niya. Tumingin siya sa kamay kong nakahawak sa kanya at saka bumaling sa mukha ko ang mga mata niya.
"I'm just going to the dining room, Ivan," tila pagod niyang sabi sa akin. Hinila niya ang braso niya at wala akong nagawa kundi ang bitawan iyon.
"What I meant was you stay here. Ipapaakyat ko na lang ang pagkain natin."
"No," agad niyang tanggi. "Gusto kong maglakad-lakad, Ivan. Kung mananatili ako rito, I'll be more suffocated."
Napatiim ang bagang ko. Parang sinabi na rin kasi niyang nasasakal siya sa presensiya ko. But that also made me shut my mouth. Hinayaan ko na siyang lumabas ha
