Chapter 95
Zhiya Sabriya Smith
NAKATITIG lang siya sa akin. His eyes—dark, brooding, almost lifeless. Parang may gustong sabihin pero pinili niyang manahimik. I saw his shoulders stiffen before he turned away. Ilang hakbang lang, naupo siya sa upoan niya, pilit na hindi lumilingon.
Napalunok ako. Wala akong ibang naramdaman kundi ang bigat sa dibdib. Yvan' arms were still around me, pero para akong tinanggalan ng pakiramdam. I couldn't even feel his warmth.
Kahit ang sigawan ng mga tao. Palakpakan. Musika na umaalingawngaw sa paligid. Lahat dumaan lang sa pandinig ko na parang wala. Muffled, then blurred. As if I was trapped in a bubble na tanging si Amari lang ang nakikita ko. His face. His reaction. The way his jaw clenched, the way his eyes dimmed when I said yes.
Hindi ako sigura
