Chapter 98
Zhiya Sabriya Smith
HINAYAAN ko muna. Ayokong maging kontrabida sa kaligayahan mga anak ko, lalo na ngayong kita ko kung paano kumikinang ang mga mata nina Seve at Felize habang kasama ang ama nila. Pero yung "one week" na sinasabi ni Seve? Over my dead body. Bukas, aalis na kami rito.
Hanggang ngayon, wala pa rin akong ideya kung saang sulok ng Pilipinas kami dinala ni Amari. Nasa gitna kami ng kabundukan—bundok sa kaliwa, bundok sa kanan, bundok hanggang sa paningin. Para kaming nilamon ng kalikasan.
Bumalik ako sa kwarto, hinanap ang bag ko. Nakita ko sa couch, agad kong dinampot at kinalkal para kunin ang phone ko. Tatawagan ko si Daddy. Siguradong nag–aalala na siya—at panigurado, walang paalam si Amari sa ginawa niyang pagdala niya sa amin dito.
Pero halos ibato ko an
