Chapter 13
Zhiya Sabriya Smith
PAKIRAMDAM ko, natuyuan na ako ng luha. Hindi ko na alam kung ilang oras na kaming naghahanap kay Seve. Hindi ko na rin alam kung ilang beses ko nang tinawag ang pangalan ng anak ko na parang dasal.
Wala talagang sagot.
Pilit akong pinatatatag ni Mama ni Tiyang Pilar, kahit kitang–kita sa mga mata nila na halos lamunin na rin sila sa pag–aalala. Si Zaijan, tahimik na lang sa gilid, pulang–pula ang mata, nanginginig pa rin siya at hindi makatingin sa akin ng diretso.
Napaupo na lang ako sa gilid ng pinto. Semento na lang ang tinititigan ko. Hindi ko alam kung saan pa kami pupunta. What if...what if hindi na talaga namin siya makita?
Bigla na lang may humahangos na babae mula sa kanto. Pawisan, at putikan ang mga paa.
"Miss! Ikaw 'yung nanay 'nung batang
