Chapter 20
Prologue
Zhiya Sabriya Smith
BASANG–BASA na kami habang patuloy kami sa pagtakbo, wala man lang kamalay–malay ang anak ko, sa kung anong uri ng impiyerno ang sinusubukan naming takasan.
"Mama, are we playing tag?" inosente niyang tanong habang hinihingal ako sa pagtakbo. Hindi ko siya sinagot dahil walang oras. Kailangan naming makalayong mag–ina.
Ang tunog ng mga gulong ng sasakyan sa likod namin, palakas nang palakas. Ang ulan, parang kasabwat—pinapalabo ang paligid, pinapalakas ang kaba ko sa dibdib. Tumigil kami sa gilid ng kalsada para tumawid, pero bago pa ako makagalaw, isang nakakasilaw na ilaw ang tumama sa amin.
Napahinto ako. Napakapit si Audric Severio sa leeg ko.
Bigla kaming pinaikutan ng apat na itim na sasakyan. Bumukas ang mga pinto. Isa–isang bumaba ang
