Chapter 2
1562 Words
Zac
Isang buwan na rin ang lumipas magmula ng mapadpad ako sa islang ito. Wala pa rin akong maalala tungkol sa aking nakaraan. Pasalamat na lang ako dahil kahit nawalan ako ng ala-ala ay masuwerte akong nakaligtas sa pagbagsak ng eroplano.
Maayos naman ang pamumuhay dito sa isla. So far, wala naman akong naging problema sa pagtira ko dito. I really love how quiet and peaceful this island is.
Mababait rin ang mga tao dito. Lalo na ang pamilya na kumupkop sakin. Malaki ang pasasalamat ko sa pamilyang ito. Itinuring na rin nila ako na pamilya nila. Pero sa kabilang banda, ay gusto ko pa ring malaman kung ano ang naging buhay ko bago ako maaksidente. Kung may pamilya pa ba akong naghihintay sakin. O wala na.
"Kuya, tara na sa loob kakain na."
It's her again. Lagi niya nalang akong tinatawag na kuya. Hindi naman ganu'n katanda ang itsura ko para tawagin niyang kuya. Salubong ang kilay kong nilingon ito.
She's the daughter of the man who saved me. Bella was still young. But she's like a grown-up woman. Matangkad kasi siyang babae. Nasa 5'8 ang taas nito sa aking tantiya. She has natural long brown hair. Green eyes. Matangos din ang ilong nito. She has pouty, kissable lips. It's perfect for kissing. She has sun-kissed skin. And a hella hot body. Goddamnit! She's like a goddess!
Hindi naman kami madalas nag-uusap. Hindi ko alam pero parang iniiwasan niya 'ko. Naiilang siguro siya sa 'kin. Mas gusto niya pang magpunta du'n sa mga kaibigan niya kesa ang makasalamuha ako. Naiiwan tuloy akong mag-isa dito sa bahay nila. Kung minsan naman ay naglilibut-libot din ako dito sa isla. Napakaganda kasi ng mga tanawin. Lalo na ng dagat. It's a paradise. Kaya naman nawawala ang mga iniisip ko kapag pinagmamasdan ko ang ganda ng isla.
"Bella, tara na," her cousin said.
Lumabas ng bahay na bikini lang ang suot ni Bella. I gulped continuously while staring at her beautiful body.
She has a natural, huge breast and a great butt. She also has great curves. Like an hourglass body. She's really like a grown-up woman.
Damn! She's really hot!
"Okay, wait lang. Masyado ka namang excited eh," Bella said.
Mukhang maglalaro sila ng volleyball ng mga pinsan niya at ilang kaibigan.
Ilang oras din silang nakabilad sa araw at enjoy na enjoy sa paglalaro ng volleyball. Hindi nila alintana ang matinding sikat ng araw.
Biglang lumapit sa 'kin ang pinsan ni Bella.
"Ahm...Kuya, gusto mong sumali?" Nahihiyang tanong nito.
Isa pa 'to, kuya din ang tawag sa 'kin.
"No, thanks." tipid akong ngumiti sa kaniya.
Patuloy lang sila sa paglalaro. Si Bella naman ay hayun at mukhang sobrang nag-e-enjoy. May lalaki na kanina pa dikit ng dikit sa kaniya. Masayang-masaya silang dalawa. Nagtatawanan pa nga ang mga ito.
Tumigil na 'ko sa panunuod at pumasok na sa loob ng bahay. Masakit sa mata ang nakikita ko. Hindi ko alam, pero naiinis ako sa nakikita kong may kausap na ibang lalake si Bella. I don't know why I'm acting this way. It's strange! I'm not even her boyfriend nor I was courting her!
Basang-basa sa pawis ang katawan ni Bella ng pumasok ito sa loob ng bahay. Namumula na rin ang kanyang mukha sa tindi ng sikat ng araw. Napagod na siguro sa paglalaro ng volleyball kaya huminto na ito.
I suddenly feel an urge to ask her who that guy she was having fun with a while ago was. "Who's that guy?" I asked not looking at her.
"Sino'ng tinutukoy mo?" naguguluhang tanong ni Bella.
"Yung lalaking kausap mo kanina."
Or should I say the guy who's flirting with you? I think he likes Bella. I can feel that. I'm a man too.
"Ah, yun ba? Si Liam, kababata ko."
"Nililigawan ka nu'n?" kunot-noong tanong ko.
"Ha!? Bakit mo naman natanong?" nabigla siya sa tanong ko.
I shrugged. I just want to know.
"Just answer me," I said seriously.
"No. Hindi niya ko nililigawan," aniya. "Saka bakit ba bigla mo na lang tinanong 'yun?" pumamewang ito at sumimangot.
"Nothing. I'm just...curious." Bakit ko nga ba naitanong yun sa kaniya!?
"Kuya talaga, eh. Concern ka ba sa 'kin?" she laughed.
"Stop calling me that. I'm not your brother," naiinis na sabi ko.
I'm sick of hearing her call me that. I'm not her f*****g brother in the first place!
"Okay, what do you want me to call you then?" she asked.
"Just call me...Zac." I said.
My gold bracelet is the only clue that I have of who I am.
"Sure kuya, ay este Zac pala. Pasensya kana nasanay lang talaga ako," aniya.
I don't know why, pero naaasar ako kapag tinatawag niya akong kuya.
"Pupunta ka ba sa kakahuyan bukas?" tanong ko.
Gusto ko kasing sumama sa kanya. Lagi na lang kasi akong naiiwang mag isa sa bahay nila.
"Baka sa isang araw pa. Bakit?" tanong nito.
Abala siya sa pagpupunas ng pawis sa katawan. Hindi ko naman maiwasang pagmasdan ang maganda nitong katawan.
Damn!
It turns me on!
"Gusto kitang tulungan na manguha ng mga prutas at gulay. Wala naman akong ginagawa dito." ani ko.
"Okay lang kahit wag na. Kaya ko naman."
"No. I'll help you. Hindi mo na ko mapipigilan." I said firmly.
"Ikaw ang bahala," aniya.
Madalas na ko sumama kay Bella sa paghahanap ng makakain sa kakahuyan. Para naman may pakinabang ako dito. Nahihiya na rin ako na wala akong naitutulong sakanila. Kaya kahit sana sa ganitong paraan ay makatulong naman ako. Para naman masuklian ko rin ang kabutihan nila sakin.
"Siya nga pala, crush ka nga pala ni Kelsey."
Ang tinutukoy niya ay ang kanyang pinsan. Naglalakad kami sa may kakahuyan dala ang pinanguha naming mga prutas at gulay.
"So?" kunot-noong tanong ko. I'm not interested about what she said.
"Wala ba siyang pag-asa sa 'yo? Este, hindi mo ba siya liligawan?" makulit niyang tanong.
She's acting like a matchmaker between me and her cousin.
"Bakit ko naman gagawin yu'n? I don't like her," naiinis na sabi ko.
"Hala, grabe siya! Maganda naman ang pinsan ko, ah. Huwag kang magsalita ng tapos."
"Stop that nonsense. Kelangan na nating umuwi. Baka hanapin na tayo ng mga magulang mo," putol ko sa kanya.
Hindi ako interesado sa iba pa niyang sasabihin tungkol sa kanyang pinsan. Wala akong balak ligawan ang pinsan niya. Kelsey was not my type of girl.
"Okay," Bella smiled.
Napatulala ako nang siya ay ngumiti. Mas lalo siyang gumaganda 'pag nakangiti. She has a gorgeous smile.
Matapos naming makapanguha ng mga prutas at gulay ay nagtungo na kami sa bahay nila.
Nagluto na siya ng pagkain para sa hapunan. She's really a great cook. Masarap siyang magluto. Masuwerte ang mapapangasawa niya balang-araw. She's gorgeous, sexy, and a great cook. Plus, she has an amazing personality. I admire her. Bella is definitely my type of girl.
"So, you've never been in the city in your entire life?" I asked her.
"Oo. Gusto kong makatapak sa siyudad. Pero against ang mga magulang ko sa gusto ko. Ayaw nilang magpunta ko du'n. Magulo daw kasi dun," aniya sa malungkot na tinig.
"Don't worry. I'll help you with your plans someday. Kapag bumalik na ang alaala ko."
"Promise?" she said.
"Yeah. Don't worry. I won't let you down." I said seriously.
"Sabi mo 'yan ha. Aasahan ko 'yan."
"Yep. I'll fulfill my promise to you someday."
Ginulo ko ang buhok nito. Then I smiled at her.
Mas nagiging malapit na kami ni Bella sa isa't isa sa pamamalagi ko dito sa isla. Nakakapagkwentuhan na din kami 'di tulad nu'ng una na parehas pa kaming naiilang.
Naikwento niya rin sakin na gusto niyang maging isang Flight Attendant balang araw para malibot ang mundo. She was stuck on this remote island in her entire life. Gusto ko siyang tulungan para maabot ang mga pangarap niya. Kaya nga lang ay hindi pa rin bumabalik ang alaala ko. Mas matutulungan ko sana siya pagbumalik na ang lahat ng alaala ko.
Mahilig sa outdoor sports si Bella. She also knows how to surf. She's really enjoying her life here. Parang wala siyang kahit anong problema. She's very carefree. She's living peacefully here on the island. Kaya naman tutol ang mga magulang niya sa kagustuhan niyang umalis dito sa isla at mag-aral sa siyudad na sobrang layo dito.
This is a remote island. Malayung-malayo ito sa sibilisasyon. Far from harsh realities of life. Paniguradong maninibago siya sa paraan ng pamumuhay sa siyudad.
"Let's surf," she said.
Niyayaya niya ako. Ang sabi niya sa 'kin ay i-enjoy ko naman daw ang pag-stay ko rito sa isla.
"Sure," ani ko. I like how adventurous she is.
We really enjoy each others company. Sa araw-araw ba naman na kasama ko siya at sa iisang bubong lang kami nakatira ay hindi malabong mapalapit kami sa isa't isa.
She's really simple and laidback. Eto siguro ang epekto kapag dito ka pinanganak at lumaki sa isla. Parang wala ka ng iisipin pa. No cares in the world around you. Life is simple as it is here.
"Let's race," I said to her. "Let's swim as far as we can." I challenged her.
I realized I should make the most of my time here. It's not every day you got to see and experience this amazing paradise. It's like heaven.
"Okay, deal," she said. She seems so excited. Then I smiled at her.
- Writer
