Chapter 24: Paalam
"Sorry, hindi ko sinasadya"
Hindi ako nakaimik sa sinabi niyang iyon, nananatiling tikom ang aking bibig sa hindi ko malamang dahilan.
Sobrang lapit ng mga mukha namin ni Niccolo sa isa't-isa, his nose was touching mine that's why we are somehow sharing the same air.
Naamoy ko rin ang mabango niyang hininga na tumatama sa mukha ko sa tuwing humihinga siya.
Hindi ko mapigilang hindi mapalunok ng makita ko kung paano niya ako titigan ng mariin.
Hindi ko alam kung imagination ko ba ito pero is he checking me out? It's like he memorize every inch of my face and that makes me blush.
Ang mga itim na mga mata niya na punong-puno ng iba't-ibang emosyon.
Yung bang parang may gusto siyang sabihin na hindi niya maisatinig.
Yung mga labing iyon na mamula-mula, it's been 8 y
