LOSTREGO SERIES #2: Twisted Fate

CHAPTER 3

Umaga palang sira na ang araw ko.

Dad glance at me confusedly ng makabalik na siya sa pwesto namin kanina. He didn't see Lukas on my side kase nga umalis na.

"Where's Lukas? Hija?"

Napairap nalang ako sa hangin ng marinig yung tanong ni papa. Tuluyan narin akong tumayo. Nawalan na ko ng ganang kumain ng breakfast ngayon. Thanks to Lukas.

"I don't know dad, umalis nalang bigla. Uhm...anyway, akyat po muna ako." I said, ready to excused myself but dad didn't let me.

Nakakadalawang hakbang palang ako palayo hinawakan nya na ako agad sa pulso.

"What's wrong hija? Bakit umalis? Did you two fight?" He concernedly asked.

Napabaling tuloy ako kay dad kahit nakatalikod na ako sa kanya.

God! I don't know what to say anymore ayoko na talagang makita si Lukas. Even hearing his name nabubwisit na ako.

I breathe heavily before facing my father.

"Apparently yes dad. And besides we didn't like each other to be honest. Kaya I don't think this arrange marriage will be working between us. Kaya ako na nalang ang aatras." tuloy tuloy kong sabi.

Dad soft face began to shift to stoic. Tila hindi nasiyahan sa mga lumabas sa aking bibig.

The way he held my pulse right now is so tight. And to be honest ngayon ko palang nakita si dad na ganito kaseryoso at kagalit.

Medyo natatakot na ako.

"Uhm...dad, akyat po muna ako sa taas—"

"Hija, as your father believe me that I'm just doing this for your own sake. Hindi kita ilalagay sa sitwasyong mapapahamak ka sa huli. Just give him a chance and try to talk to him ng magkakapalagayan kayo ng loob."

Even a short conversation won't work.

Gusto ko nalang umapila sa mga pinagsasabi sakin ni papa. How could he knows that Lukas is good for me? Eh ayaw nga sa akin nung tao. And damn! Give him a chance for what? Ayoko na nga siyang makita o makausap.

I want to forget my feelings for him. Pero pano ko yan magagawa kung pinipilit nila ako sa isang taong malabo namang magkagusto sa akin.

That man is basically full of himself. Sarili nya lang palagi ang mahalaga sa kanya. Unlike before that we are still young. Hindi naman siya selfish na tao noon ewan ko kung anong nangyari sa kanya ngayon at bakit siya nagkaganyan.

I don't like his attitude and how he treat me now. Even the way he acting a big brother to me is just pissing-me-off big time.

"Dad, I know your just worried but I'm still young. And I don't think Lukas like me the way I like him before. Kaya 'wag nyo na pong ipilit. Makakahanap din ako ng tamang tao para sa akin." I response.

This time I win to withdraw my pulse on my dad's hold. Hinayaan nya naman na iyon kaya nagtuloy tuloy na akong umakyat sa kwarto ko.

***

Time passed immediately.

I already wearing my uniform at ready ng pumasok sa campus. And thank god Kevin did not called me again.

Siguro kakain nalang muna ako ng lunch sa school or baka magpa hinto nalang ako kay Kuya Dan kapag may nadaanan kaming restaurant na gusto kong kainin.

Maaga pa naman, past 10 a.m palang. Alas dose pa ang pasok ko kaya hindi narin ako masyadong nagmamadali.

I look for my phone inside of my bag pero hindi ko iyon mahanap. Tuloy tuloy lang ako sa paglalakad hanggang sa marating ko ang garahe namin habang nakatuon ang pansin sa paghahanap.

I noticed big shadow blocking me infront pero hindi ko muna pinansin dahil busy ako sa paghahanap ng cellphone ko.

I guess that was my driver.

Nasan na ba kase!

"Uhm...Kuya Dan, daan po muna tayong greenbelt magla-lunch lang ako saglit." I requested without looking.

Finally nahanap ko din.

I smiled widely bago ako nag angat ng tingin.

Pero ganun nalang ang gulat ko ng hindi si Kuya Dan ang madatnan ko doon kundi si Lukas.

What the hell is he doing here? Akala ko umuwi na?

Nanigas ako bigla sa kinatatayuan.

Ano yon acting lang ang pag wo-walk out nya kanina?

"You haven't lunch yet?" pagbungad na tanong nya sakin.

My heart raced a bit when he asked me that kind of question. He crossed his arm while looking at me directly. Napaiwas tuloy ako bigla ng tingin dahil sa riin nyang tumitig sa akin.

Dayum! Sienna stop feeling fluttered to this man! He has hidden agenda.

I cleared my throat once and began walking in his direction before responding to him. When I was about a meter away from him, my hands began to sweat for no apparent reason.

"Y-yeah...but, why you still here? I thought you leave."

Kinabahan tuloy ako bigla sa naisip na kanina pa pala siya naghihintay sa garahe namin. Pero baliw ba siya? Why he didn't tell our maids na nandidito parin siya magmula pa kanina edi sana nagmadali na ako sa pagbaba.

Buy hey! Bakit ba ako concern eh ayaw ko na nga siyang makita.

"Ako ang maghahatid sa'yo sa campus. I said that last night you don't remember?" Seryoso nyang sabi.

Magagalit na sana dapat ako pero biglang lumabas sa kung saan si dad at gulat ng makita kaming dalawang nag uusap. Lukas is not bothered with that. Nakatingin lang siya sa akin habang ako kinakabahan na dahil papalapit samin si papa.

"I bet you don't remember. Lasing na lasing ka kase kagabi—" I immediately run towards his direction just to cover his mouth.

What the f**k Lukas! Shut your mouth up!

I gasped some air lalo pa ng aksidente akong mayakap ni Lukas because of my sudden gesture. His both hands are now snaking on my waist dahil sa biglaan kong pagtakbo sa kanya.

Gusto ko sanang umatras but dad is walking towards us. Lowkey hiding his smile when he saw us being close like this on his eyes.

I heard Lukas groaned kaya agaran ko naring tinanggal ang pagkakatakip ng kamay ko sa bibig nya.

Eventually he gets what I mean hindi naman na sya nagsalita at tumahimik nalang. Gusto ko na sanang kumawala sa yakap nya pero hindi ko magawa.

His hands are firmly holding my waist ayaw akong bitawan.

"Lukas, let me go. Ano bang ginagawa mo." bulong ko.

Tinaasan nya lang ako ng isang kilay hindi inintindi ang reklamo ko.

"If you don't want to get caught by your lies makasibay ka nalang sa akin." He said, as if he knows how to escape this.

Oh come on—

"Lukas, I thought you leaving earlier. Are you guys okay now? Kung may hindi man kayo pagkaka intindihan you should talk and let that out. Mas mahihirapan kayong dalawa pag pinapatagal nyo pa yan." Dad said without knowing a thing.

Mas hinigit pa ako ni Lukas papalapit sa kanya bagay na mas lalo kong kinainis. At dahil sa ginawa nyang iyon napayakap narin ako ng tuluyan. What the!

"Yes, tito. Were gladly took that advice. Hatid ko lang po muna sya sa campus." sabi nya bago ako higitin sa harap ng kotse.

Damn! That was so close.

"No worries. Oh sige mag ingat kayo. I hope you two is doing good. Anyway Mauna na muna ako sa inyo." Dad farewell at nauna ng sumakay sa kanyang kotse.

Napabuga ako ng hangin matapos mawala si dad sa paningin ko. Muntik na talaga iyon f**k!

"Hop in Sienna we still need to talk." biglang singit ni Lukas kaya nawaglit ko sandali ang iniisip ko.

He open his car door inaanyayahan akong pumasok sa loob. Natawa ako ng patago sa biglaan nyang ginawa.

I fake my smile, "No thanks, may sarili akong driver excuse me." I refused.

He groaned loudly on his chest hindi natuwa sa sinabi ko. Well that's not my problem anymore. Tuluyan ko na siyang tinalikuran para hanapin si Kuya Dan. Hindi narin naman siya sumunod sa akin. Nakatayo lang siya doon sa tabi ng kotse nya seryosong nakatingin sa akin. Naiinis.

You can't tame me Lukas. Sarili ko ngang tatay halos sumuko na sa akin ikaw pa kaya.

Inirapan ko nalang siya at hinanap ko na si Kuya Dan my personal driver. Natagpuan ko naman siya kalaunan kaya nagpahatid narin ako.

He still there standing beside his car kahit na nakapasok na ako sa kotse namin. Mukhang problemadong problemado. Tss.

"Kuya alis na po tayo." I said, bagay na sinunod naman ni Kuya Dan.

Since this is the first time I won't approaching my fake friends mamaya mas magiging boring ang araw ko dahil wala na akong makakausap.

Gosh! Bakit ba kase ang hirap humanap ng tunay na kaibigan. Bwisit.

Hindi pa man kami nakakalabas sa Village naramdaman ko na ang biglaang pag vibrate ng phone ko.

I immediately check who's person message me at this hour. It was from unregistered number.

Wala sana akong balak basahin but half of me urge me to do it. At ganon nalang ang gulat ko matapos kong mabasa ang mensahe.

Call me when you change your mind. I badly want to know you more in the future. Just give me a chance.

I stopped my breathing for a seconds after reading it. Kahit hindi na siya magpakilala I know that was Lukas.

But heck! What does it mean in his second to the last paragraph. Namula tuloy ako bigla dahil pansamantala akong nakaramdam ng kakaibang kiliti sa aking tiyan.

What does that mean Lukas.

***

Hours passed at gaya ng sabi ko kanina hinding hindi ko na lalapitan pang muli sila Grace at Krystal. Sobrang tahimik tuloy ng buhay ko ngayon sa klase.

Even Kevin who's actually see me in the cafeteria kanina hindi din ako pinansin. Akala naman niya maapektuhan ako. No way!

Mas mabuti nga iyon dahil hangga't maari ayoko ng magkaroon pa ng koneksiyon sa kanya.

Lahat sila mga basura. Not worth my time.

And as usual kapag discussion talaga hindi ako nakikinig at gusto ko nalang itulog ang lahat. Kagaya ngayon napakaboring ng lesson, tapos si Mrs. Cruz pa ang naging lecturer. Jusko kahit sinong tao aantukin sa boses nyang sobrang hina.

Anong oras na ba? Hindi pa ba matatapos gusto ko ng gumala.

"Okay, class before I dismissed you. Maghanap muna kayo ng partner for your incoming project. Since magtatapos na ang klase at finals nyo na next next week. I need you to finish it as soon as possible. Mas mapapabilis kung dalawa na kayong gagawa."

Nagsimula tuloy umingay ang klase dahil sa sunod sunod nilang reklamo. Kahit akong nakayuko sa desk biglang napaangat ng ulo dahil sa narinig.

Ang iba hindi na maipinta ang mukha samantalang ang iba excited pa sa mangyayari.

My classmate starts to approach each other nagtatanungan kung sino sino sa kanila ang payag maging partner ang isa't isa.

At dahil nga wala na akong kaibigan dito expected ko na walang lalapit sa akin kahit na isa.

Nagdaan pa ang halos limang minuto halos lahat sila may kanya kanya ng partner para sa project ako nalang ang nagbubukod tangi na wala.

"Settled na ba ang lahat mga anak? Kung oo you can list down your name in 1/4 sheet of paper at ipasa nyo sa akin. Tapos pwede na kayong umuwi." .

Napairap nalang ako sa hangin ng magsimulang magmadali ang mga kaklase ko sa pagkuha ng papel para mailista ang pangalan nila at maka uwi na.

Ganon din ang ginawa ko kahit na wala akong partner. Hindi naman ako mamatay kahit ako lang mag isa ang gagawa.

Sunod sunod na silang nagpasa ng papel habang ako inaantay na makalabas silang lahat.

Krystal ang Grace gazed at me and making a mock smile. Nang aasar na tumitig sa akin.

This bitches. Akala mo kung sinong magagaling mga bobita rin naman.

Naghintay pa ako ng ilang sandali bago sila makalabas lahat. Hanggang sa ako nalang ang naiwan.

I stood up lazily and went to where Mrs. Cruz standing. Dahan dahan kong iniabot ang papel na may nakasulat na pangalan ko.

"Mag sosolo nalang po ako maam since wala narin naman na pong available partner." sabi ko sa kanya.

Napanganga lang siya doon at tila hindi makapaniwala na mag isa ko lang gagawin ang project.

"Uhm...ganon ba. Pasensya ka na Ms. Alcazar I didn't notice na wala ka pa palang partner. Don't worry babawasan ko nalang ang ibibigay ko sayong task. You can go home now."

Tumango nalang ako at ngumiti bago ko ako tuluyang lumabas.

Then what's now? I don't have anything to do dahil next week pa naman panigurado ang pasahan ng project. Magwa-walwal nalang siguro muna ako kagaya ng ginagawa ko dati.

Yeah, that was a good Idea.

I text Kuya Dan na wag na akong hintayin sa parking dahil hindi pa ako uuwi. Magsho-shopping nalang muna ako since may bagong labas ngayon na new collection of brand new bags sa favorite kong store. Ayokong mahuli.

I took a cab immediately at hindi narin naman ako natagalan dahil sobrang lapit lang ng mga malls sa campus namin. Actually tabi tabi nga sila eh through hotels and resto. Kaya hindi ka narin mahihirapan.

Nagmadali pa akong pumasok sa loob ng hindi iniintindi ang suot kong pang school uniform.

Shocks! This is my first time going to mall na ganito ang suot. Nakakahiya. Wala akong ka class class ngayon.

Even the guard on the entrance napapatingin sa akin. What's wrong bawal na ba ang nakasuot ng school uniform sa mall. Gosh! They are so annoying.

Hindi pa man ako tuluyang nakakalagpas sa mga botique dito sa groundfloor. May nakikita na akong ilang media and even bunch of people gathering on the center of this mall.

Parang may interview na nagaganap ng kung sinong sikat na celebrity or known person dito. Nabangga pa nga ako ng dalawang babae sa sobrang pagmamadali nila makapunta lang agad doon sa gitna.

What the! Hindi man lang nagsorry.

"Picturan mo teh, si Lukas Lostrego na yan grabe ang gwapo." I heard one girl shriek, bago ako malampasan.

Wait what? Si Lukas? Ano namang ginagawa nya dito?

Nagharumentado tuloy ang puso ko at nakisabay narin sa pakikipag-usyoso makita lang kung totoo bang nandidito si Lukas sa mall.

Is he famous? I know his family are known in our country. But him as an celebrity type of person I don't think so.

I blink thrice to convince myself na nandidito nga talaga sya sa loob.

Damn! So it's true! Si Lukas nga. But why? I mean how? Is he that famous?

He look so handsomely intimadating sitting on that chair while the male host interviewhinh him. Napaangat tuloy ako ng tingin sa billboard na nakapaskil sa taas ng mall at binasa ang nakasulat doon.

Lukas Antonio Lostrego the new brand ambassador for premium sport car relaunched—Buggati Edition.

Oh, that is why.

He is so fascinate with cars.

"Balita ko malapit na daw ikasal yan si Lukas. Sayang no maagang matatali. Pinagkasundo daw kase." rinig kong sabi ng katabi kong babae.

Napatikhim tuloy ako ng isang beses at parang gusto ng umalis bigla.

Pati ba naman dito kalat na kalat na yan? Hindi pa nga ako pumapayag diba? Kaya walang kasal na magaganap.

"Talaga? Sino daw yung babae?" tanong pa ng isa.

Wow as in wow. So nosy!

"Wala pang sinasabi kung sino pero bali balita kasosyo din nila sa negosyo—"

I didn't finish what that woman says dahil tuluyan na akong umalis. Nainis lang ako lalo dahil parang mas pinapamukha nila sa akin na wala akong karapatan kay Lukas na hindi ko siya deserved at sayang siya kung matatali siya sa akin.

Alam ko naman. Kaya nga aatras na ako diba.

Tss...

Umakyat na ako sa second floor dahil kasalukuyang nandodoon ang favorite botique na pinupuntahan ko.

And as always kilala na ako ng mga empleyado doon dahil madalas din kaming pumunta dito ni mommy.

I spend almost half an hour kakatingin ng mga new products at sales nila bago ko tuluyang kunin ang gusto kong bag.

May nakita pa akong purse pero baka sa susunod nalang kapag kasama ko na si mom.

"This way po maam." guide sakin ng isang sales lady.

Ngumiti naman ako bago ako tuluyang magpunta sa counter para makapagbayad na.

I gave my card so she could process my payment.

Nakangiti pa akong humarap sa kanya habang paulit uliy nyang ini-slide ang card ko sa kanilang swiping machine.

"Maam, sorry po invalid po ngayon ang card nyo." the cashier told me handing me back my card.

What? Papaanong mangyayari yon? It is a glitch or system error? Bakit hindi ma-access?

Magsasalita na sana ako para magpaliwanag ng biglang pumait ang timpla ko ng makitang pumasok sila Grace at Krystal sa loob ng botique na ito kasama ang isang matandang foreigner.

Pfft. Oh gosh! Oo nga pala Krystal have a sugar daddy what a gross hindi pa yan alam ng boyfriend nya sumbong ko kaya.

"Oh, Hi Sieena!" plastic nyang bati sakin.

Natatawa ko nalang silang binalingan habang naglalakad sila papasok.

"Uhm...maam, yung card nyo po." pag uulit nung cashier.

Natauhan naman ako bigla at agad inabot iyon. Kinuha ko pa ang isa ko pang card at iyon nalang ang ipinalit.

"Here try this." I said.

Kagaya kanina after she swipe it unavailable parin. At hindi ko alam kung bakit nagkakaganon.

"Can you try it again. I don't know what's the problem is it a glitch or system error?" kinakabahan na.

Hindi ako pwedeng mapahiya dito. Nandidito sila Krystal f**k!

"Maam, sorry po ayaw parin po talaga. Kung gusto nyo po try nyo po muna mag widthraw ng cash tapos po balik nalang po kayo ulit. Baka nga po may sira ang machine namin pasensya na po." paghingi ng paumanhin ng babae.

Napalabi nalang ako at dismayadong tumango. Kung kelan ka nga naman nagmamadali tsaka pa to nangyari.

"Uhm...yeah sure I will try to withdraw some cash first. I will be back."

Tuluyan na akong umalis doon at naghanap ng atm machine para makapag withdraw. Mabuti nalang at hindi ganon kahaba ang pila.

I tried to insert my card but then again I just got error transaction code. What the hell!

Sinubukan ko ulit ang isa kong card at ganon ulit parating error!

Naiinis na akong paulit ulit yung ginawa hanggang sa ako nalang ang nagsawa.

Is dad freezing my account? But why! Anong ginawa kong kasalanan? Did he find out na nagbar ako last night? Sinumbong ba ako ni Lukas?

Ahhh! Hindi ko na alam kung anong iisipin. Pano ako babalik sa loob ng botique na yon kung wala akong pera!

But maybe system error lang talaga right? Kaya bakit ako matatakot.Yeah it will probably a system error kase imposible talagang mahold ang pera ko dahil kanina nakapag lunch pa ako ng card ko ang ginamit.

Okay...babalik ako doon.

"You can't withdraw ba Sienna? That so sad. Gusto mong humiram muna sa akin ng cash? Magwiwithdraw din kase ako you know." bungad ni Krystal matapos kong gumamit ng ATM machine na sira naman.

Eww...Ayoko nga may sarili akong pera noh.

"I don't need it. Sira lang ang machine nila dito kaya hindi ako makapag withdraw." Asik ko bago ko siya tuluyang iwan doon.

What did she thinks of me poor? I'm not like her na kapit sa sugar daddy mabili lang ang luho. That's so f*****g disgusting eww.

Bumalik na ako ng tuluyan sa botique so I could explain my side.

"Ate, I don't know what's the problem talaga you sure it is not the machine?" pagkukumpirma ko pa.

"Sorry, maam sa inyo lang po talaga yung ganyan. Kanina po may customer naman po kaming nagbayad through card okay naman po. Nabasa naman po ng machine at succesful naman po ang transaction." aniya.

Napakagat nalang tuloy ako ng labi. So what I am doing now? Umuwi! Ayoko gusto ko ng bilhin yang bag. Limited edition pa naman yan kaya baka pag bumalik pa ako bukas wala na.

I am now sweating bullets to think any other solution.

Hindi pa man ako nakakapag isip ng maayos dumating ng muli si Krystal. Nangungutya na ngayon ang tingin sa akin ng maabutan ako sa gantong ayos.

"Grace look, sabihin mo lang sakin kung may nagustuhan ka dito lilibre na kita." parinig nya pa bago ako lagpasan.

"Talaga? Sabi mo yan ah."

"Oo naman huwag kang gumaya sa isa dyan na umaakto lang na rich kid kahit hindi naman." dagdag nya pa.

Bwisit! Ako pa talaga eh ikaw nga itong ibinenta ang mumurahin mong dignidad magkaroon lang ng pera. And hey! I have my own savings!

Ayoko man sanang gawin ang biglang ideyang pumasok sa isip ko pero tingin ko ito lang nakikita kong solusyon.

"Uhm...ate saglit lang po may tatawagan lang ako."

Tumango naman siya doon kaya nilabas ko na ang phone ko.

Nandyan pa kaya sa baba si Lukas? Damn! I hope so. Siya nalang ang nakikita kong pag asa ko.

I dial his number with my trembling hands.

Sobrang kabado narin ako sa ginagawa lalo pa ng magsimula iyong magring at tuluyan nya ng sagutin.

"You change your mind?" bungad nya kaagad.

Napapikit ako ng mariin matapos iyong marinig sa kanya.

How did I explain this!

"N-no, ano kase...uhm...where are you? I mean nandyan ka pa ba sa baba? Uh...tapos na interview mo?" sunod sunod kong tanong sa kinakabahan kong boses.

Hindi sya nagsalita ng halos sampung segundo kaya akala ko pinatay nya na ang tawag pero hindi naman.

"Why did you know I have interview? Nandito ka? Where are you?" balik nyang tanong.

Lukas come on!

"I'm h..ere din sa mall. Uhm...nandito ka pa ba? Ano kase I'm in trouble right now I need your help—"

"Where are you? Pupuntahan kita? Are you okay? What happened? What do you mean your in trouble? Nasaktan ka?"

Napasampal nalang ako sa sarili kong noo matapos ko siyang marinig sa ganoong tono.

"No, that's not what you think. Pero nandito ako sa second floor nasa loob ng pinaka unang botique—" he cut me off again without finishing my sentences.

"Okay. I will be there in a minute." he said, before ended up the call.

After that call halos lumabas na ang puso ko sa loob ng ribcage ko dahil sa kabang nararamdaman. Akala ko talaga katapusan ko na kanina. Lukas voice is still affecting me nakakasar.

I waited for atleast a minute ng makita ko si Krystal na dumaan sa harap ko.

"You still here? I thought wala kang pera." sabi ni Kystal matapos akong makita sa gilid ng counter.

Hindi ba talaga titigil ang babaeng to? Akala mo kung sinong banal asal demonyo naman.

"You know what. Just mind your own business masyado kang pakielamera." asik ko sa kanya.

Naiinis na.

Tinaasan nya lang ako ng kilay natatawa na habang sumulpot naman si Grace sa kung saan at sumama sa amo-amuhan nya.

Mga basura.

Gusto ko pa sanang magsalita but I saw Lukas outside of this store hurriedly run to this botique ng magtama ang mga mata naman sa labas.

Finally he's here.

I know he is known person now kaya hindi na ako nagtaka ng may ilang nagtilian ng makita siyang papasok dito sa loob.

Hindi ko alam kung nasa tamang pag iisip pa ako pero...

"Babe!" I shouted bagay na kinalingon sakin ng dalawa at ng ibang tao dito.

Hinintay ko lang si Lukas na tuluyang makapasok sa loob. He look so handsome even his eyes is sternly visible.

Nagtama ang mata namin kaya patakbo narin akong nagtungo sa kanya bago ko sya tuluyang hinila at biglang niyakap.

I don't know what kind of evil spirit went inside of me at ganto ngayon kakapal ang mukha ko sa harap ni Lukas.

Gosh! I know this is not me! Nakakahiya!

Pero paninindigan ko nalang.

He just chuckle on my gesture hindi siguro inaasahan ang bigla kong ginawa sa kanya.

Kinurot ko pa nga sya sa likod para magtigil sya at ipalam sa kanyang yakapin nya rin ako pabalik.

"I miss you babe! Finally your here. I don't know why my card is failed to processing some payment. Mabuti nalang nandito ka.." arte ko sa kanya.

Damn!!! What the f**k did I say!

Kinakabahan na ako ng husto lalo na sa riin ng ipinukol na titig nya sa akin. Habang ako nangungusap ang mga mata na sumabay nalang sya sa kadramahan ko ngayon.

Ikinitawa nya lang iyon ng peke at bahagyang lumingon lingon sa paligid bago nya nakuha ang gusto kong iparating.

Eventually I withdraw my hug at siya na mismo ang humigit sa bewang ko kalaunan.

He is smirking when he saw me look shocked.

Ganun din sila Krystal at Grace sa aking harap.

I cleared my throat so I could continue my acting.

"Y...yes you h-heard it right, his my b...boyfriend! See.. I don't lie. Bitch." I said but the last word is in mute. Habang nakatingin ako sa dalawa.

Mas lalo silang hindi makapaniwala doon lalo na ng higitin ako ni Lukas at hinanap ang tenga ko para makabulong.

"This is not free Sienna. You will pay me back with the deal." pagbabanta nya.

Tinitigan ko lang siya ng pagalit habang peke na tumatawa dahil hindi ko nagustuhan ang sinabi nya.

Adik ba siya.

"If you will not accept it. Iiwan kita dito at itatanggi kita sa harap ng kaibigan mo." dagdag nya pa.

He is blackmailing me! What the heck!!!

"Diba si Lukas Lostrego yan?" rinig kong sabi ng sales lady.

"Oo sya yan, teh! ang gwapo." sabi pa nung isa.

Napapakagat nalang ako ng labi dahil parang maling mali na tinawagan ko si Lukas.

Damn! Why should I do!

I tried to look at him at dahan dahang tumango sa kanya.

I don't have a choice! Naiipit ako ayoko namang mapahiya sa dalawa no!

Nakangiti na sya doon bago ako pinatakan ng isang halik sa labi. Bagay na kinagulat ko.

"Okay, that's settled." he said before leaving me stunned.

Nagtungo na siya sa counter habang ang ibang empleyadong babae dito rinig pa ang bahagyang tili bago tuluyang inasikaso si Lukas.

Hindi ako makagalaw at parang nag ugat ang paa ko sa aking kinatatayuan. Sobrang bilis narin ng t***k ng puso ko dahil sa biglaan nyang ginawa.

Shit! He kiss me!