LOSTREGO SERIES #2: Twisted Fate

CHAPTER 4

Tahimik akong nakasunod sa likod ni Lukas habang bitbit nya ang binili ko.

He look like my sugar daddy to be honest.

Papalabas palang naman kami ng mall at halos dumugin na siya ng mga tao. Ang iba gustong magpapicture habang ang iba gustong makahingi ng autograph.

At kung tutuusin ako nalang ang nahihiya at gusto ko na siyang iwan at tumakbo nalang agad sa labas.

He got the time to take a picture to some people pero sandali lang din iyon dahil may lumapit naring authority sa direksiyon nya at pinipigilan na ang iba.

The guards tried to prevent the bunch of people para hindi na makalapit kay Lukas.

Later on he continue walking holding the big paper bag on his right hand. Eventually he stop midways while looking so lost. Tila may hinahanap na kung ano.

Napalinga linga pa siya ng ilang beses at natigil lang ng matagpuan nya akong malayong nakasunod sa kanyang likod.

He look at me with disbelief at patakbo akong binalikan sa aking pwesto. At sa totoo lang hindi ko alam kung anong mararamdaman ko dahil kinakabahan na ako ng husto.

Some people look at us pero hindi ko na iyon nagawa pang inintindihin dahil kaagad na akong hinawakan ni Lukas sa palapulsuhan.

"Let's go. Your too slow." He said before pulling me.

I heard some clicks of camera lalo pa ng palabas na kami ng exits. Hangga't maari ayoko talaga na nagkaroon ako ng issue pero sa ginagawa ni Lukas. Paniguradong headline na ako bukas sa news.

His family is so powerful even him as a individual! Jusko.

Halos takpan ko na ang buong mukha ko makalabas lang kami sa loob ng mall. Gusto kong iwasiwas ang kamay ko para tuluyan iyong matanggal sa pagkakahawak ni Lukas pero hindi nya ako hinayaan.

Mas humigpit pa iyon lalo kaya naiinis nya na akong binalingan sa direksyon ko.

"Stop, wriggling Sienna bubuhatin na kita." pagbabanta nya.

He got the chance to slide his calloused hand on my palm at pinagsiklop ang kamay naming dalawa. Habang naglalakad kami papuntang parking lot.

Namula naman ng husto ang mukha ko at todo todo na ang kabog ng dibdib ko dahil doon.

Can he stop giving me butterflies? Kanina pa yan. And please! Stop giving me false hope! I know he don't like me.

Hindi ko rin ini-expect na nanakawan nya ako ng halik sa harap ng maraming tao kanina. Like what the heck! I almost faint on that moves. Tapos ngayon he took my hand and act like he own them gosh Lukas! Tsansing ka na.

"Hop in." utos nya sakin.

Nabalik lang tuloy ako sa reyalidad ng mapagtantong kanina pa pala kami nandidito sa tapat ng kotse nya. He withdraw his hand on me. Pingbuksan na ako ng pinto.

Agad narin naman akong pumasok at piping naupo sa loob. Mabilis ko naring ikinabit ang seatbelt ko dahil ayoko ng siya pa ang gumawa non.

I cleared my throat when he still don't leave infront.

Akala ko isasarado nya na ang pinto ngunit nag stay siya don. Nakadungaw ang kalahati ng katawan nya habang tahimik akong tinititigan.

Hindi ko alam kung saan ako titingin dahil pinapamulahan parin ako ng mukha sa kanya. The kiss we shared earlier is sustaining me kaya hindi na nagpa-function ng tama ang utak ko at hindi na ako makapag isip ng maayos.

"W-what?" I broke the silence.

He just moistened his lips, bahagya akong ini-examin.

After a couple of seconds of our staring contest. He eventually broke the silence as well.

"Nothing." sabi nya bago ibigay sa akin ang paper bag.

Kukunin ko na sana pero inilapag nya iyon sa hita ko at bigla ng sinarado ang pintuan ng kotse ng wala man lang pasabi.

He kinda look mad and I don't know why?

Umikot narin sya at dali daling pumasok sa loob para simulan na ang pagmamaneho.

"Uhm...about the payment send mo nalang sakin yung bank account mo—" hindi ko pa man tapos ang sasabihin ko inunahan nya na ako.

"It's okay. You don't need to pay me. Simple thank you will do. Besides 2 years from now or atleast any time in the future ikaw narin naman hahawak ng pera ko." makahulugan nyang sabi.

Napanganga ako doon. Teka ano? What does he mean?

He signal his car first dahil liliko kami and to be honest yung napili nyang route ay hindi pauwi sa amin. What the heck? Saan nya ako dadalhin?

Lito ko na siya ngayong binalingan.

"A..nong ibig mong sabihin?"

His focus is on the side mirror before he speak.

"You accept the deal. Ikakasal ka sa akin. That how it works babe."

Laglag na ang panga ko ngayon matapos ko iyong marinig sa kanya. Samantalang siya patuloy parin sa pagmamaneho na parang wala siyang nasabing masama.

"Are you nuts? I'm still a minor. I'm seventeen naririnig mo ba yang sinasabi mo?"

He just breathing heavily bago nya ako nilingunan saglit. Pero itunuon din nyang muli ang atensyon sa kalsada.

"Yeah, I know. That's why maybe after 2 years we get married? Or anytime year you like. Besides pumayag ka naman na wala ng atrasan. If you are worried about your party life, drinking, chillin' like a spoiled-bratty teenager you can still do that. Until you finished your college. No pressure Sienna."

Natahimik ako doon ng bahagya.

Oh...okay. But hell? What's with him? Bakit ba gustong gusto nyang makasal sa akin? Is it about his hobbies? Ganon ba iyon kaimportante at kaya nyang gawin ang lahat.

Huwag lang iyong matigil?

This is fvcking marriage! This is serious matter. Tapos yan lang maririnig ko sa bibig nya. Pano naman ako. I know I like him.

But that is before! Hindi nga namin gusto ang isa't isa ngayon.

"You talking marriage like it is some sort of your girls. This is serious Lukas. Sasaya ka ba sakin once na ikasal tayo? I bet not. Ganon din ako. Sasaya ba ako sayo? Ofcourse it didn't ni hindi nga natin gusto ang isa't isa." bulyaw ko sa kanya.

I just rolled my eyes on him. Kahit na hindi naman siya nakatingin sa akin. Bumaling nalang ako sa naglalakihang building sa labas kesa sa kanya bwisit.

I heard he is clenching his jaw dahil sa tunog ng nagbabanggaan nyang ngipin. Oh now you angry? Dude! Shame on you.

"I'm willing to give up my wrong-doings once we got married. I'll take marriage seriously if that was your concern. Wala naman akong pake kung pinagkasundo lang tayo. We know each other for so long. Hindi ka naman mahirap mahalin."

Nasamid pa sya sa huli nyang sinabi bago binilisan ang pagpatakbo nya ng kotse.

Sinadya nya talaga iyon para may ingay na mamagitan sa amin. His sports car roaring wildly on our ears dahil sa biglaan nyang ginawa.

I feel fluttered all of the sudden. Tago akong napangiti bago siya tiningnan.

Nakadantay na ngayon ang kaliwang braso nya sa bintana ng kotse habang nakahawak ang kamay nya sa kanyang labi. His face is serious yet his ears is painfully red.

Napatikhim din tuloy ako ng wala sa oras at inayos nalang ang pagkakaupo. So that's mean may pag asa akong magustuhan nya ganon ba?

Natawa ako sa mga naiisip pero pinirmi kong seryoso ang mukha ko kahit na gusto ko ng magwala sa sobrang kilig.

Ang hirap palang magpigil ng nararamdaman sa totoo lang. I want to scream! Damn you Lukas. Parang nagugustuhan na tuloy kita ulit.

"We ate dinner first before I get back you home. Is it okay? Gutom ka na ba?" tanong nya na para bang walang tension na naganap samin kani-kanina lang.

Napanguso ako habang tumatango.

"I...want pasta for dinner." request ko.

Ikinatango nya naman iyon at mas nagfocus nalang sa pagmamaneho.

Minutes later he stop his car sa tapat ng isang Italian-European Restaurant along here in Ayala. He make sure first na nakapag park muna siya ng maayos sa parking space nila dito bago kami tuluyang bumaba.

He even help me to open his car door. Inaabangan na akong makalabas.

I scan the place after I get out on his car marami ding tao doon. Ang iba nga napapatingin pa sa direksiyon namin dahil kay Lukas. Some lady took a picture and giggle after that.

Bukod kase sa agaw pansin na ang kotse nya ganon di siya tapos ako ito mukhang patatas.

Napayuko ako bigla lalo ng maalalang he is a new brand ambassador. Mabilis pa naman kumalat ang mga balita kaya paniguradong nakikilala na nila kung sino ang kasama ko.

I bit my lips after I saw my outfit. Shocks! I'm still on my uniform. I look like his little sister that he just treating him in an Italian Restaurant. Nakakahiya.

He arched his brow ng hindi parin ako gumagalaw sa kinatatayuan ko. Nagawa ko pang tumalikod sa kanya dahil may isang grupo ng babae na pinipicturan siya sa malayo.

"Akala ko ba gutom ka na? What are you doing? Come on let's go inside." napipika nyang sabi.

I shoo him away and gesture my hand on him pinapaalam sa kanya na maglakad na siya at susunod nalang ako. But he didn't get it.

"Sienna Celestine. Let's go! Stop your drama at tsaka bakit ka ba nakatalikod? Kindly facing me atleast." He muttered.

I know to myself na galit na siya. Tinatawag na buong pangalan ko pero hindi ba siya marunong makiramdam? Maling mali ata na dito ko pa gustong kumain dapat umuwi nalang ako agad.

"Go away! Susunod nalang ako." I whispered.

Lito nya na ako ngayong kinunutan ng noo. Tila hindi nagustuhan ang mga inaakto ko ngayon.

He literally look at me in a minute tinatanya ako bago sya gumawa ng aksiyon.

Later on he held my waist at hinila na ako ng padarag papasok sa loob. What the frickin' fvck Lukas! Ayoko nga!

A lot of people are now looking at us. Lalo na ng mas humigpit ang pagkakakunyapit nya sa bewang ko tila ayaw akong pakawalan doon.

Malapit na kami sa entrace but I am still wriggling on his hold. Nagmamakaawa na bitawan nya na ako. Ayoko mabalita sa News!

Lukas ano ba!

"No...no...I mean Lukas busog na pala ako. Yeah that's right uuwi na ako okay. Uhmm...let me go please." pagdadahilan ko habang patuloy na iniiwas ang katawan ko sa kanya.

Nagtakip narin ako ng buong mukha dahil sa hiya.

I know someone is filming us. Alam ko iyon kahit na hindi ako tumingin sa direksyon nila I know they are recording our commotion.

But this man is so persistent! Nagawa nya pa akong hilaan papasok sa loob. Binabalewala ang reklamo ko.

"Stop being disobedient! I know your hungry and please...stop covering your face ano bang ginagawa mo?"

Tinulungan nya na akong tanggalin ang pagkakatakip ko sa mukha ko.

Now I'm glaring at him naiinis na rin. I tried to pinch his hips once. Napadaing siya sa sakit pero agad nya din iyong nahuli. At sa ginawa nyang iyon bigla akong kinabahan lalo pa ng may isang babaeng lumapit sa pwesto namin para kuhaan kami ng litrato o video.

Napapikit pa ako dahil nakabukas ang flash ng phone non. The heck!

I already heard them gossiping about my identity. Sino daw ba ako? Kaano ano ni Lukas. Damn! I need to think a plan.

I hate being talked to the crowds at lalong ayoko sa maraming tao. I don't like the attentions. It is giving me anxiety for no reason. As of now hindi pa naman ako inaatake but later on it will consume me ayoko ng umabot pa doon.

In a swift move I smile at Lukas and try to act friendly as possible before doing my plan.

Please...makiayon ka sa gagawin ko. This is my last resort.

"Kuya!" I giggle, "Ahm...yeah he is my kuya right? Diba?" I convince them and turn my gazed again to Lukas.

He chuckled on that part.

He immediately removed his hand on my pulse. Nakangisi na ngayong tumitig sa akin.

I thought that was effective.

Kita ko na sana ang ngiti sa mga taong nandidito pero bigla agad iyong nabawi.

The way he hold my waist is getting more sensual and erotic! Pabalik balik nya iyong hinahagod at yumuko ng kaunti mapantayan lang ang mukha ko.

What the! What he is doing!

He look at me and then to the bunch of people gathering on the side. Tinuro turo pa ako.

"I don't have a sister. This woman is my fiancè. Now stop filming. Nahihiya na yung girlfriend ko. Excused us." He said proudly.

Tuluyan na akong nanigas sa kinatatayuan ko at parang binuhusan ng yelo sa mga pinagsasabi ni Lukas. My mouth is literally open on his announcement.

Even the crowd look shocked on that news.

Didipensapahan ko pa sana ang sarili ko pero tuluyan nya na akong nahila sa loob.

All a long nakayuko lang ako hanggang sa makaupo kami sa pang dalawang table. I felt relieved a little dahil yung napili nyang pwesto ay yung sa pinakadulo kaya tago.

"You look so uncomfortble? Are you okay?" He asked.

Stop questioning me for now please. I am calming myself Lukas. You are no help.

May lumapit ng waiter sa amin binigyan na kami ng menu at dahil nga wala akong balak kunin yung sa akin. Si Lukas na ang nagdecide kung anong kakainin namin.

The waiter clarifies his order and to be honest that was a lot. Akala mo bibitayin na ako bukas sa dami ng inorder nya. Umalis naman na agad iyon matapos mailista ang lahat.

Lukas just tap his fingers on the table hinihintay akong magsalita pero ayoko. I am still trembling on his announcement. Tapos pinangalandakan ko pa kila Krytsal At Grace na boyfriend ko siya kanina sa botique. Heck Sienna ano ba sa tingin mo ang iniisip mo. Pano mo sila haharapin bukas sa school.

Wala pang isang minuto bigla ng nagring ang phone nya. Ayaw nya pa nga iyong sagutin nung una pero tinitigan ko na siya ng masama. Mamaya kase importante.

"Sagutin mo na." I said in weak voice.

He sighed a deep breathe before picking up his phone.

"Yes dad. I am with her," He muttered, pinaglalaruan na ang tinidor na hawak hawak nya.

Napaiwas nalang tuloy ako ng tingin matapos malamang tatay nya pala ang kausap nya see. It is important.

"The article? What it says?" He paused, mariin ng nakatitig sa akin, "Ah..it's true I make that announcement. Yep, you should dad sasabihan ko din si Sienna. Alright." He ended.

Napakunot ang noo ko ng marinig ang pangalan ko doon. Sakto namang dumating din ang mga pagkaing inorder nya kaya nabalot kami ng saglit na katahimikan.

Matapos umalis ng waiter doon palang siya nagsalita.

"I don't know what food do you like that's why I ordered a lot." pagpapaliwanag nya.

Tumango lang ako at naghihintay ng mga sunod nyang sasabihin. I want to ask why my name drag earlier. Pero wala pa akong lakas magtanong. Napainom nalang tuloy ako ng tubig.

"And uh, about the kiss—"

I almost splattered some particles of water on his face ng bigla nya iyong sabihin. Mabuti nalang agad kong natakpan ang bibig ko.

The hell Lukas! That's not what I want to talked about.

Nasamid na ako lahat lahat pero sya tuwang tuwa pa bwisit. Mas gugustuhun ko nalang na magpalamon ako sa lupa matapos nyang i-open up yung tungkol doon.

He gives me some tissues at tinulungan pa akong punasan ang bibig ko. Agad ko namang iniwas ang mukha ko sa kamay nya.

"L...lukas! I don't w-want to talk about that." nahihiya na.

I managed to calm myself now. Gusto ko na ngang kalimutan iyon pinapaalala nya na naman.

It's not a big deal! Right?

"Sorry. It just that in some point baka magtanong ka kaya inunahan na kita. Anyway that kiss is nothing. I do that so it would be realistic tinulungan lang kita."

Napairap ako sa hangin matapos marinig ang paliwanag nya. Yeah ofcourse that kiss is nothing to you. But for me...

"And about the call dad said pupunta sila sa bahay nyo. I think mga weekends expect me to be there also." dagdag nya pa at sinumulan ng kumuha ng pagkain.

What about it? Bakit sila pupunta sa bahay?

"Uhm...but for what?"

He stop crunching his food. Napatingin din siya sa orasan nya bago ako sagutin sa tanong ko.

"It's definetely about our marriage for sure. And I know it os subtle to say this but yeah. Mamanhikan na rin."

Halos umawang ang bibig ko sa biglaan nyang sinabi? Wait what? Masyado naman atang mabilis ang lahat.

I dunno what my parents reaction about this. But me as a individual hindi ako natutuwa.

It so fast! Can they wait until we upgrade our relationship first. Nasa getting to know each other stage pa nga lang kami.

"Don't worry. They will just planning all that wedding stuff. Ikaw parin naman magdedesisyon kung kelan mo gustong ikasal. I can wait until you finished your college degree. Hindi naman ako nagmamadali and besides I will start knowing you day by day." He said like it was not a big matter.

He sipped his glass of wine.

"But how about your girlfriend." I asked shyly.

Natawa siya doon hindi ata inaasahan na tatanungin ko iyon sa kanya.

Pinagtaasan nya lang ako ng kilay. Natatawa na din ulit sa akin.

"I don't have a girlfriend. Asawa na agad eh." He chuckled.

Namula naman ako bigla sa kapilyuhan nya. Is it me right? But I thought they have something going on between Loren Smith? Wala ba?

I want to asked some random question pero inunahan nya na.

"Bukas hindi kita mahahatid o masusundo. I have important matters to do. Just text me or call me kung may problema. Aayusin ko din yung agreement natin so we could continue our life like before." pagtatapos nya.

Pipi na lang akong tumango ayaw na siyang dugtungan doon. Nadismaya din ng kaunti matapos yung marinig sa kanya.

Sabagay ano pa bang aasahan ko? Napapayag lang naman siya sa arrange marriage na to dahil kailangan.

Kaya hindi narin ako magtataka kung wala talaga akong pag asa sa kanya. It is evidently showing on his action na ginagawa nya lang lahat ng ito kase may kapalit. At iyon yung hayaan siya ng parents nya sa gusto nyang hobby. Habang ako pakiramdam ko ako yung naiipit.

I divert my gaze at kumuha nalang din ng ibang pagkain.

"It's okay may driver naman ako hindi ka naman obligado na ihatid sundo pa ako. I can manage without you." mapait kong sabi.

Ramdam ko na ang masamang titig nya sakin matapos ko iyong sabihin pero wala na akong pake.

We are the same.

Pareho lang namin ginagawa ang bagay na to dahil may kapalit.

Nothing special.