NAPATITIG si Gabrielle kay Agila na nakangiti pa rin habang nakatunghay sa kanya. Sa palagay niya ay hindi lang siya ang nagkaroon ng short trip down memory lane. Nakasuot ito ng white coat at tila at ease dito ang mga taong naroon. It was safe to say that he was working there. He was a doctor. Inasahan na naman niyang iyon ang kahantungan nito. Mula raw pagkabata ay gusto na nitong maging doktor. Noong sila pa, palagi nitong sinasabi sa kanya ang pangarap nitong makapanggamot at makatulong sa kapwa.
He was still gorgeous. He was a man with a powerful aura of confidence. Maamo pa rin ang mga mata nito at masarap pa ring pagmasdan ang ngiti nito. Ang tagal nilang hindi nagkita. Noong huling beses na makita niya ito ay hindi man lang nito alam na nasa malapit lang siya.
Nanghihinang naipik
