Love You Still (ILY SERIES 17 TAGALOG)COMPLETED

CHAPTER EIGHT

TINITIGAN lamang ni Venice ang magiging reaksyon ni Kenjie sa mga sandaling iyon.

Katulad ng ginawa nitong panunurpresa sa kanya dati ay ganoon din ang naisip niyang ideya. Katulad ng atmospera sa Japan ay ramdam at parang nasilayan mo na rin ito.

Patuloy lamang ang pagtugtog ng mga musikero na siyang inarkila rin ng binata dati. Noong nakausap niya ang mga ito ay natuwa naman labis ang limang miyembro na iyon. Dahil silang dalawa pala ang huling tinugtugan ng mga ito dati.

Natuwa ang mga ito dahil muling nagkasama ang lima matapos ang labing-limang taon. Tila ba naging instant reunion sa mga nagreterong musikero ang araw na iyon.

Kasalukuyan tinutugtog ng mga ito ang "Unravel" naalala niya dati iyon ang isa sa paborito na theme song ng anime series sa Japan na "Tokyo Ghoul" ni Kenjie na laging pinapanuod nito noong highschool.

"Tama bang naririnig ko Unravel?"amaze na sabi ni Kenjie. Habang naupo na sila sa lamesang naroon.

"Yes, salamat naman at nagustuhan mo Ken."Ngiting-ngiti si Venice dahil kitang-kita niya ang malawak na ngiti sa labi ng binata na itinapik-tapik pa sa lamesa ang daliri. Sinasabay niyon ang tono ng kantang pumapailanlang.

"Let's dance Ven."Yakag ni Kenjie hindi pa siya nakasagot ay hinila na nito ang isang kamay niya at naglakad na sila papunta sa center stage.

"Hindi pa ako pumapayag pero agad-agad ka ng nanghihila."Naiiling naman na sabi ni Venice.

"Nah! Bakit pa ako maghihintay ng sagot mo. Nakakasiguro naman na akong papayag kang makipagsayaw sa akin,"pilyong panunukso ni Kenjie na iniikot-ikot pa siya.

Noon pa man ay mahilig ng sumayaw-sayaw at kumanta-kanta si Kenjie. Kaso, natigil lang iyon ng pumanaw ang Mommy nito.

Habang siya walang katalent-talent sa pagsasayaw at pagkanta. Tanging pagsunod lang sa utos sa iba siya magaling.

"Naks! ang laki naman ng bilib mo sa sarili mo Ken."

"Bakit hindi ba?"Kasabay niyon ang paghapit pang lalo ng binata sa beywang niya.

Biglang bumilis ang pagtibok ng puso ni Venice sa pagkakalapit nilang iyon ni Kenjie. Para siyang nalulunod sa swabeng amoy ng pabango nitong Calvin Klein.

Dahil sa pagkakahugpong ng mata nila ay tuluyan binalot ng kakaibang emosyon ang mga damdamin nila.

Para bang unti-unting lumiit ang distansiya ng mga mukha nila. Ilang dangkal na lang ay magkakadikit na ang labi nila. Nang kusang umiwas ng pansin si Kenjie.

"Better we eat."Saka siya nito inalalayan maupo.

Nakaramdam pa si Venice ng panghihinayang dahil sa naudlot na halik sa pagitan nila ng binata.

Sakto naman dumating na rin ang pagkain nila, as usual ay si Chief Menandro uli ang nagdala ng kakainin nila.

Katulad ng putaheng ise-nerved dati nito, ay iyon din ang ipinakiusap ni Venice na kainin nila.

"Wow! namiss ko 'tu!"natatakam na sabi bi Kenjie.

Nagtaka si Venice at maang lamang tinitigan ang binata na patuloy sa paghimay ng lobster sa plato nila.

Parang maiiyak si Venice sa nakikitang pag-aasikaso na ginagawa ng binata sa kanya.

Akmang isusubo ng binata gamit ang sariling kamay nito kay Venice ng matigilan ang binata.

"Ven..."tila may bikig sa lalamunan si Kenjie matapos masabi iyon.

Kitang-kita niya kasi ang tila bumubukal ng luha sa magkabilang mata ni Venice.

"S-sorry ang O.A ko, n-naalala ko lang kasi iyong dati,"malungkot na ani ni Venice na agad pinunasan ang luhang nagmalabis sa pisngi niya.

Tahimik lang naman si Kenjie, ngunit kusa na siyang sinubuan nito.

"Sorry napaiyak pa kita, anyway pakiramdam ko mas kumportable akong kumakain sa ganito,"tuloy-tuloy na wika ni Kenjie. Idinaan na lang ng binata sa pagdaldal upang doon sumentro ang pansin ng babae.

Unti-unti ay na-divert na ang atensyon ng dalawa sa pag-uusap nila. Kahit paano ay wala ng ackwardness na namagitan sa kanila. Para bang bumalik na sila dati.

"Nice, I'm really full now. Ganito talaga ang gusto ko, thanks a lot Miss Santos. So what's next? Maaga pa naman. Saan pa ba ang balak mong puntahan?"Masiglang saad ni Kenjie habang naghuhugas na ng kamay.

"Tara puntahan natin si Mama,"ani ni Venice na nagpupunas na ng table napkin.

"Sure,"tugon naman ni Kenjie.

Inalalayan na siyang tumayo nito. Sa dumaan na sandali'y hindi binibitawan ng binata ang pagkakaholding hand sa kanya.

Kinikilig siya na ewan, kahit paano'y nawawaglit kay Venice na kasalukuyang hindi siya natatandaan ni Kenjie.

Hanggang sa kotse ay panay kwento ng binata. Nanatili lang naman nakikinig si Venice. Gustong-gusto niyang naririnig ang halakhak nito. Maya-maya'y bigla itong natahimik, kasalukuyan na itong nagda-drive.

"B-bakit natahimik ka na diyan?"tanong ni Kenjie na binalingan pa siya.

"W-wala... namiss ko lang tawa mo Ken. Hopefully ay ganyan ka lang lagi."

"Bakit Ven, palatawa ba ako dati kapag magkasama tayo?"tanong ni Kenjie.

"Ah... eh, slight,"sagot niya. Hindi niya masabi sa lalaki na parati niya itong pinapahirapan sa lantaran niyang pagre-reject sa binata.

"Ah, see... andito na pala tayo Ven."Kasabay niyon ang pagpark naman ni Kenjie sa labas ng sementeryo ng dala nitong sasakiyan.

Mabilis itong umibis at pinagbuksan siya ng pinto. Muli na naman nagdaop ang palad nila, sa sandaling iyon ay hindi na naman binitiwan ni Kenjie ang kamay ng babae.

Tahimik na lang na ninamnam ni Venice ang mga tagpong iyon. Dahil sa nakasentro ang pansin ni Venice sa pagkakaholding hands nila ni Kenjie ay hindi na niya napansin na lumagpas na sila sa puntod ng Mama niya.

"May problema ka Ven, may masakit ba sa iyo?"tanong ni Ken na sinapo pa ang palad nito sa pisngi ni Venice.

"W-wala! T-teka... ba't mo alam kung saan naroon ang puntod ni Mama?"takang-tanong ni Venice na nangunot pa ang noong titig na titig sa lalaki na napakurap-kurap pa sa harapan niya.

Ewan niya, but there's uncertain feeling inside her.

Sa isip niya'y baka nakakaalala na ito!

NAG-ALIS na muna ng bara sa lalamunan si Kenjie bago ito tuluyan nagsalita.

"Nakita ko lang ang pangalan na nakalagay sa puntod... Ven. Santos ang apelyido nito, so... naisip ko na baka siya. I-itong Vilma Santos ang Mom mo,"dire-diretsong eksplika ni Kenjie.

Napatango-tango naman si Venice na bahagiyang nalungkot. Umasa siyang nakakaalala na ito.

Tuluyan na ngang inilagay ni Venice ang bulaklak sa harapan ng puntod. Habang si Kenjie ay sinindihan na ang dalawang kandila na itinirik nito.

Umusal muna ng dalangin si Venice para sa ina. Nanatili lang naman tahimik si Kenjie sa sandaling lumipas.

"Hello Ma, pasensya na po kayo kung ngayon lang po ako nakapasiyal sa inyo. M-may inasikaso lang po kasi ako,"pakikipag-usap ni Venice na napapabuntong-hininga pa.

Kapag ganitong kailangan na kailangan niya ng makakausap ay ang Mama niya dati ang unang-una na niyang nahihingan ng mga problema niya. Ngunit ngayon wala na ito sa tabi niya, sinasarili na lamang niya ang lahat ng iyon.

Si Cassy naman ay may sarili naman ng buhay na inaasikaso, kaya hindi sa lahat ng oras ay pwedi niya itong abalahin.

Since na maaga siyang nagkaanak sa edad na kinse ay tanging sa pag-aalaga at pagta-trabaho na lamang niya itinuon ang buong atensyon niya. Hindi na niya na-enjoy ang pagdadalaga. Kaya siguro maaga siyang nag-mature.

Magmula ng magkaisip ay wala na siyang nagisnan ama sa sarili nilang bahay. Dumadalaw naman si Arturo na kanyang ama sa kanilang mag-ina.

Ngunit ng mapag-alaman niyang ipinagpalit sila ng Mama niya ng Papa niya sa anak ng boss nitong mayaman ay tuluyan nawalan ng respeto sa ama niya si Venice.

Lalo siyang nagkaroon ng trust issue ng ipagpalit siya sa ibang babae at iwanan din siya ni Lucas na ama ni Casven. Magmula noon ay pinili na lang niyang maging matatag para sa sarili. Kahit sobrang hirap ng pinagdaanan niya ay nagpakatatag siya, wala kasi siyang ibang choice. Dahil iyon na rin ang hinihingi sa kanya ng nakalipas na sitwasyon.

"Here's the handkerchief Ven."Sabay nang pag-umang ni Kenjie sa kanya nito na agad naman kinuha ni Venice.

"Thank you, 'di ko lang maiwasan maiyak sa tuwing naalala kong wala na si Mama,"gumagaragal niyang sagot.

"I know, alam ko naman kung gaano mo kamahal si Mama Vilma,"tugon ni Kenjie.

Nangunot naman ang noo ni Venice, nagtaka siya sa nasabi ng binata.

"I mean, kitang-kita ko kung gaano mo siya inalagaan dati. Nai-kwe-kwento na rin kasi ni Casven sa akin noong nag-aaral pa lang kami ng highschool..."agad na eksplika ni Kenjie.

"Ah... ganoon ba,"mahinang usal ni Venice. Muli ay umasa siya na naaalala na siya ni Kenjie. Pinilit na lang niyang nginitian nito.

"Kung gusto mo ng makakausap Ven, pwedi mo naman akong malapitan,"ani ni Kenjie makaraan ang ilang sandaling katahimikan sa pagitan nila.

"Salamat... siya nga pala ibabalik ko na lamang itong panyo mo kapag nalabhan ko na,"tugon naman ni Venice matapos siyang makabawi. Kahit paano ay nahihiya siya sa inaasal niya sa harapan ng binata.

Ang tanda na niya, ngunit napakaiyakin pa rin niya.

"Huwag na, keep it, ayos lang. Siya nga pala saan na pala tayo pupunta after here?"tanong ni Kenjie makaraan ang ilang sandali.

"Gusto mo bang magpunta tayo sa Disco house na pinuntahan natin dati?"tanong ni Venice.

"Sure, maaga pa naman. So, ihatid na muna kita sa Cafe? or you want to go straight in your place Ven. Para makapagpahinga ka,"concern na ani ni Kenjie.

Hinagod-hagod pa ng binata ang likuran ni Venice, dahil sa ginawa nito ay lalo lamang namimiss ng babae ang pagiging thoughtful ni Kenjie sa kanya noon.

SUMAPIT ang gabi, saktong ika-alas siyete ng gabi ay dumating si Kenjie sa bahay ni Venice.

Tumingin muna sa salamin ito, sinipat niya ang sarili. Kung dati ay sobrang daring ang sinuot niya ngayon ay isang simpleng casual dress na kulay pula na lang ang pinili niya.

Isang sedaktibong ngiti ang ipinaskil ni Venice matapos niyang mapagbuksan si Kenjie. Agad nitong iminuwestra ang kamay na buong-puso naman tinanggap ng binata.

"Your undeniably gorgeous tonight, Ven."Isang masuyong halik sa likod ng palad niya ang naramdaman ni Venice.

Labis-labis siyang kinikilig sa gesture na ganoon ng binata. Inalalayan na siya nitong makasakay sa asul na MG 5 na dalang sasakiyan nito ngayon gabi. Mahilig talaga ito sa asul na kulay.

Katulad ng dati ay naging maingat ito sa pagda-drive. Pero kapag mag-isa ito, natitiyak ni Venice na halos paliparin na naman nito ang kotseng minamaneho.

Nang makarating sila sa Disco house kung saan sila nagpunta noon ay para bang nanumbalik ang mga alaala nila roon ng binata. Kahit na hindi maganda ang nangyari dati ay isa iyon sa mga memorable na nakasama siya ni Kenjie.

Naglakad na sila papasok matapos na mai-park nito ang kotse. Muli na naman siyang inalalayan ni Kenjie, agad ang pagdaop ng palad nila. Panay lamang ang pagdadaldal ni Venice ng matigilan ito at napatitig sa harapan. Bumagal tuloy ang ginawang paglalakad niya, tuluyan ng natahimik si Venice hanggang sa sapitin nila ang table na nakareserba sa kanila.

"Hai! Venice I'm glad na pumayag kang sumama sa fiance ko. Once for all eh, gusto ko lang na magkaharap-harap tayo at we make have fun!"masiglang sabi ni Valeene na linakasan pa ang boses dahil na rin sa ingay ng lugar kung saan sila naroon.

"S-sure,"mapait na bigkas ni Venice matapos na pasimple siyang tinabig ni Valeene palayo sa kaniya. Kitang-kita niya ang pag-abrisiyete nito sa binata. Selos na selos siya sa kung paano magkalapitan ang dalawa.

Biglang iniiwas ni Venice ang pansin sa dalawa, dahil tila pinipiga ang puso niya.

"Have a seat Ven, you want something to eat. I'm gonna order now?"tanong ni Jonathan.

"Anything,"tanging naisagot ni Venice. Nasasaktan pa rin siya sa kasweetan nina Valeene.

"Okay, to make formal magpapakilala ako I'm Jonathan Silvano, baka hindi mo na naaalala pangalan ko..."pagpapakilala ni Jonathan sa sarili.

"Yes Ven, saka alam mo binata pa iyan. Naghahanap nga 'yan ng mapapangasawa. Kung type mo ang mas bata sa'yo, Jon is the perfect gentleman for you!"ayon pa ni Valeene na titig na titig kay Venice.

"H-hindi naman ako naghahanap,"wika ni Venice.

"Oh really? so bakit parang lumalabas na naghahabol ka sa-"ngunit hindi na natuloy pa ang sasabihin ni Valeene ng pisilin ni Kenjie ang palad niyang nasa ibabaw ng lamesa.

"C'mon babe, nagseselos ka ba sa nalaman mo kay Jonathan. Lumabas lang kami ni Miss Santos f-for old time sake,"explain ni Kenjie.

"Tama siya Val, masiyado kang nagger. Pinakaayaw pa naman nitong si Ken na nina-nag! Hindi pa kayo kasal ay grabe ng pambabakod ang ginagawa mo,"kantiyaw ni Jonathan.

"Naman! ngayon pa lang ay sinasabi ko na kung ano ang lugar ko sa buhay ni Kenjie. Mahirap na ngayon, uso na ang agawan ng asawa."Ngumisi pa si Valeene ng may pang-uuyam habang nakatingin sa direksyon ni Venice na tahimik lang sa mga sandaling iyon.

"Alright! mag-inom na lang tayo para sa nalalapit niyong kasal."Agaw-pansin ni Jonathan matapos na dumating ang mga order nila.

Itinuon na nga ng apat ang atensyon roon. Nakailang shot na rin ng whiskey si Jonathan kaya dumaldal na.

"Tara na Val! sayaw tayo,"lasing na lasing nitong aya sa babae.

Ayaw sanang pagbigyan ni Valeene ito ngunit hinila na siya ng binata sa gitna ng dance floor.

Naiwan naman sina Kenjie Ryu at Venice sa lamesa.

Inisang lagok ni Venice ang inorder na tequila sa kanya ni Jonathan ng marinig nito ang pagtawag ni Kenjie ng pangalan niya. Upang umangat ang pansin niya sa binata.

"Can I have this dance for you Ven?"namamaos ang tinig na tanong ni Kenjie.

"Sure."Hindi na nagpakipot si Venice. Dahil baka iyon na rin ang last chance na magkakasama sila nito.

Napatunayan niya kung gaano kabagay ang bestfriend nitong si Valeene rito. Parehas na galing sa isang masasabing pamilya ang dalawa. Parehas na nakatapos ng pag-aaral sa isang kilalang university sa States.

Habang siya, ano bang meron siya. Wala siyang maipagmamalaki, ni wala nga siyang kalingkinan ni Valeene para maging karapat-dapat na asawa ng isang Kenjie Ryu Buencamino.

"Sorry nga pala sa ginawa ni Valeene Ven,"hingi ng paumanhin ni Kenjie.

"Okay lang iyon Ken, m-may karapatan naman siya talagang sabihin iyon... d-dahil sa fiance mo siya,"sagot naman ni Venice. Mahihimigan sa huling salitang binanggit nito ang bitterness.

Nagulat pa si Venice ng hawakan at iangat ni Kenjie ang baba niya.

"Tinatanggap mo na bang ikakasal kami Ven? hmmmm,"ani ni Kenjie na titig na titig sa mata niya.

"O-oo naman,"mahinang nasabi ni Venice. Kahit ang totoo iba ang gusto niyang sabihin rito.

Panay lamang sila sa mabagal na pagsasayaw sa sweet music na iyon. Gustong kutusan ni Venice ang DJ kung bakit nagpapatugtog ito ng ganoon kanta gayong Disco house naman iyon.

Kita niya ang pagtango-tango ng binata, ewan niya kung dahil sa nahihilo na siya dahil sa paglalasing niya ay nahagip pa niya ang pag-igtingan ng panga nito.

Napasinghap si Venice ng hapitin pa siya ni Kenjie at ilapit pa nito ang katawan niya lalo. Kung titigan ay parang yakap-yakap na siya ng binata.

Gustuhin man masiyahan ni Venice ay hindi niya hinayaan na matangay. Kahit paano gusto niyang magtira para sa sarili, kahit pride lang niya ang maisalba niya.

"E-excuse me Ken, gusto ko ng maupo,"anas ni Venice matapos niyang makawala sa pagkakayakap nito.

Hindi na hinintay ni Venice na umimik si Kenjie, tuluyan na niyang tinalikuran ito at naglakad pabalik sa table nila. Kakaupo lang niya ng muli siyang nag-order ng maiinom.

Nakaisang-tungga na siya sa tequila ng maramdaman niya ang pag-upo ni Kenjie sa tabi niya.

"Hey! hinay-hinay lang Ven, baka malasing ka."Suway ni Kenjie. Ngunit hindi iyon pinakinggan ni Venice.

Tuluyan niya pa rin nilagok ang isang shot. Dahil masama ang loob ay hindi iniinda ni Venice ang mainit na pagragasa niyon sa lalamunan niya.

"P-pwedi ba, doon ka na nga lang sa f-fiance mo!"taboy ni Venice.

"Ven, pinapaalalahanan lang kita. Hindi ka naman kasi sanay uminom."

"So, pakialam mo. Sige na! uuwi na nga lang ako. Panira ka ng gabi!"Galit na hiyaw ni Venice.

Tumayo na si Venice, ngunit hindi aakalain nito na halos umiikot na ang buong paligid niya. Agad naman dumalo si Kenjie.

"See, your drunk, wait here ipapaalam ko lang kina Val at Jon Na ihahatid na kita pauwi."Naiiling na sabi ni Kenjie.

Hindi na tumugon si Venice dahil hinayaan nito ang sarili na sumandig sa leather sofa.

"Oh anong nangyari diyan Ken?"tanong ni Jonathan.

"Ihahatid ko na siya Jon."

"Paano si Val?"takang-tanong ni Jonathan. Nagpunta lamang kasi sa palikuran si Valeene.

"Ikaw ng bahalang maghatid sa kanya, okay lang ba 'yun?"Tuluyan na nitong binuhat si Venice na hindi na nakapalag.

"S-sure."

Habang si Jonathan naman ay napapakamot na lang sa ulo. Nagtataka ito, dahil kung hindi niya lang alam na may amnesia ito ay iisipin niyang wala.

Dahil kung kumilos ito ay parang ito pa rin naman ang dating Kenjie na patay na patay kay Venice.

TULUYAN ng binuhat ni Kenjie si Venice pasakay sa kotse nito. Dahil sa nahihilo na ay tuluyan ng isinandig ni Venice ang ulo sa dibdib ng binata.

"Saan mo 'ko dadalhin?"maya-maya'y nasabi ni Venice matapos siyang ipasok at ayusin sa pagkakaupo nito sa loob ng kotse.

"I'm taking you home Ven,"sagot ni Kenjie matapos nitong maisuot ang seatbelt ay agad na niyang ini-start ang kotse.

"A-ayaw ko pang umuwi Ken! Gusto ko pang mag-inom!"lasing nitong sabi.

"Venice, hindi mo na kaya. Kung pwedi sit still. Baka kung saan tayo pulutin."

"Anong sabi mo? Pinapatahimik mo ako? Hoy! lalaki! Sino ka ba para pagsabihan ako. Hindi mo nga ako kinikilala eh!"tungayaw ni Venice maya-maya'y nag-umpisa na itong mag-iiyak.

Halos magtiim-bagang si Kenjie sa sumunod na sinabi ni Venice.

"Pwedi ba, iwan mo na lang ako. Dahil sa tuwing nakikita kita... nasasaktan ako, alam mo ba iyon? Ngayon pa lang pinagsisihan ko na nagkita pa tayo!"Humihikbing anas ni Venice.

Agad na nagpreno si Kenjie.

"I-iyan ba ang gusto mo Ven? ang kalimutan kita? iwan kita?"seryusong tanong ni Kenjie.

Nanatili naman nakatitig si Venice sa binata. Sa lasing na huwisyo ay tumango ito.

Muli, ipinagpatuloy ni Kenjie ang pagda-drive. Hindi na namalayan ni Venice na tuluyan silang nakarating sa bahay niya.

Aalisin na sana nito ang seatbelt ng kusang si Kenjie na ang gumawa niyon. Dahil sa muling pagkakalapit ng mukha nila ay halos hindi na naman makahinga ng maayos ang babae.

Titig na titig siya sa gwapong mukha ni Kenjie. Pagkakataon na niyang pagmasdan iyon, dahil baka iyon na rin ang huling pagkakataon na magagawa pa niya iyon.

Natitiyak niyang hindi na siya nito pakikiharapan ng maayos matapos niya itong pagsalitaan ng kung ano-ano ngayon.

"Ihahatid na kita hanggang sa loob Ven,"bigkas ni Kenjie na hindi tumitingin sa mukha niya.

"No! Kaya ko, kaya let go of me! Bumalik ka na sa fiance mo!"pagmamatigas ni Venice.

Pinilit niyang bumaba sa kotse pagkatapos, kahit umiikot na ang buong kapaligiran niya.

"Ven, huwag ng matigas ang ulo..."habol ni Kenjie na sinusundan pa rin si Venice na dahan-dahan naman sa paglalakad. Halos gumewang-gewang na ito.

Isang tili ang kumawala sa labi ni Venice ng matapilok ito. Mabilis naman na sinalo siya ni Kenjie.

"I told you, ang tigas ng ulo mo Ven!"mataas na ang tinig ng binata. Ngunit hindi dahil sa galit ito, kun 'di dahil sa concern ito sa babae.

Naitikom na lang ni Venice ang bibig at hinayaan na lang din niya si Kenjie nang mag-umpisa na siyang buhatin mula sa lapag.

Agad ng kinuha ni Kenjie mula sa loob ng clotch bag niya ang susi ng bahay niya. Isinuksok nito iyon sa seradura ng pinto at binuksan iyon. Patuloy pa rin siya nitong inalalayan hanggang sa loob. Maging ng makapasok siya sa sariling silid at nanatili siyang nakaupo sa kama niya ay hindi pa rin umaalis si Kenjie.

"Hindi ka pa uuwi?"tanong ni Ven matapos siyang mahimasmasan.

"Baka may kailangan ka pa?"concern na tanong ni Kenjie na nanatiling nasa pinto at nakatingin sa kanya.

"Sige na, okay na ako..."pagtataboy ni Venice. Pinigilan niyang muling maiyak.

Unti-unti naman naglakad si Kenjie palapit, kasabay niyon ang pagluhod nito sa paanan niya.

"What's the matter Ven, alam mo... hirap na hirap na akong intindihin ka. Sinasabi mong iwan kita, itinataboy mo ako pero... look at yourself. Iba ang nakikita ko, please sweety what you want?"Nagsusumamo na ang tinig ni Kenjie. Kinuha pa nito ang kamay ni Venice na nasa kandungan nito.

"K-kung sasabihin ko bang dumito k-ka lang, n-na ako na lang piliin mo Ken... gagawin mo ba?"umiiyak niyang tanong.

Napapikit si Venice matapos na sapuin ni Kenjie ang pisngi niya at bigyan siya ng halik mula sa noo.

"Yes I stay,"anas ni Kenjie. Nang umangat ang mukha ni Venice ay hindi na nila namalayan na unti-unti ng naglapit ang mukha nila.

Hanggang sa tuluyan dumampi at inisang hakbang ng binata ang pagitan nila. Hindi na nagawang tumanggi ni Venice dahil tuluyan na siyang natangay sa mainit na halik at yakap ng binata.

Para kay Venice, kaytagal niyang hinintay na mangyari iyon sa pagitan nila.

"Ven... c-can I make love to you? Please..."pagsusumamo ng binata sa pagitan ng paghahalikan nila.

Nang tumango si Venice ay tuluyan ng tumabi si Kenjie rito. Mabibilis ang bawat galaw nila sa pag-alis ng kasuotan nila. Tila ba mawawalan sila ng pagkakataon kapag hindi sila nagmadali.

Nasa mukha nila ang pananabik at kasiyahan.

"Ready ka na ba Ven, hindi ka ba magsisisi sa gagawin natin ngayon? May oras ka pa para-"Ngunit hindi na pinatapos ni Venice sa pagsasalita Kenjie. Dahil tuluyan ng dumampi ang labi ni Venice sa kanya.

Sa bawat paggalaw at paglulumikot ng dila ng dalawa sa loob ng kanya-kanyang bibig ay lalo silang nadadarang sa bawat isa.

Tuluyan bumaba ang labi ni Kenjie sa leeg ni Venice. Tanging anas at ungol lamang ang lumalabas sa bibig nito. Sa pagkakataon na iyon ay magpapaubaya si Venice sa lahat ng gustong gawin sa kanyang katawan ni Kenjie. Ganito niya ito kamahal.

Ramdam ni Venice ang paglamas ng palad ng binata sa dalawang bundok niya. Lalo pang nag-ibayo ang mga ingay na ginagawa ni Venice ng dilaan at sipsipin na ng binata gamit ang dila at bibig nito ang u***g niyang naninigas na. Para bang isang sanggol na nanabik na makasuso.

Tanging paghawak lamang sa likuran ulo ni Kenjie ang ginawa ni Venice sa dumaan na sandali. Mas lalo siyang nanabik sa susunod pang gagawin ni Kenjie.

Ilang taon na rin ng huli siyang makaranas ng ganito, hindi na rin matandaan ni Venice. Dahil bago pa sila maghiwalay ni Lucas ay naging malamig na rin ang naging mga huling gabi nila ng dating kinakasama.

Muling napabalik ang pansin ni Venice ng dumako na ang labi ni Kenjie sa pusod niya. Nakikiliti at lalo siyang nag-init sa ginagawang paghalik at pagdila-dila pa roon ng binata.

"Your so beautiful Ven..."anas ni Kenjie matapos na iangat nito ang mukha. Hindi naman alam ni Venice kung paano niya sasagutin iyon.

Isang singhap ang namutawi sa labi ni Venice ng dumako na ang pansin ni Kenjie sa ibabang bahagi ng pagkabae niya. Nakagat ni Venice ang ibabang labi ng tuluyan bumaba at dampian ng dila ng binata iyon. Pataas at pababa.

Hindi rin maiwasan ni Venice na iangat ang pang-upo sa tuwing nasasagi nito ang k*nt*l niya. Para na siyang lalagnatin sa mga sandaling iyon, lalo ng dumapo na ang labi ng binata sa cl*t niya at sipsipin iyon ng walang pakundangan. Para bang sinilaban siya kaya wala ng nagawa si Venice kung 'di ang magpaubaya sa gusto pang gawin ni Kenjie.

Sa ilang segundo pa'y tuluyan narating ni Venice ang sukdulan. Dali-dali naman tinikman at sinaid ang lahat ng katas na inilabas ng babae.

"Your juice taste sweet..."bulong ni Kenjie na nakatitig ng buong pagsuyo sa mukha niya.

In an instant ay tuluyan ng nagpantay ang mga mukha nila. Muli na naman silang naghalikan,dinama ang bawat maseselan na parte ng kanilang katawan.

Hindi na pinatagal ni Kenjie ang lahat, unti-unti'y ibinaon na niya sa makipot at mainit-init na kuweba ni Venice ang sandata niya. Halos mapahiyaw sa sakit na naramdaman si Venice matapos na makapasok ang halos kalahating kargada ni Kenjie.

"I-I'm sorry Ven, d-did I hurt you?"hingal na hingal na sabi ni Kenjie habang pinapaliguan nito ng halik ang buong mukha ni Venice. Nagpipigil na siya sa mga sandaling iyon.

Agad naman tumango si Venice ng tuluyan niyang nahamig ang sarili. "No Ken, just keep moving hmmm,"ungot ni Ven na sinapo pa ang magkabilang pisngi ng binata.

Kasabay ng pagtugon sa halik ni Venice ay tuluyan na siyang gumalaw sa ibabaw nito.

Pakiramdam ni Venice ay inihehele siya, kaiga-igaya at kaysarap damhin ang kakaibang pakiramdam na iyon.

Hindi aakalain ni Venice na makakaramdam siya ng ganoon uli at hindi niya inaakala na sa katulad pa ni Kenjie na halos kaedad pa ng anak niya.

Sa muling pagbaon at paghugot pang lalo ni Kenjie sa pag-aari ay muli na naman niyang naramdaman ang tila sensasyon na naranasan niya kanina.

Pagkakaiba nga lang mas mangingibabaw ang kakaibang sarap na iyon sa kaibutoran niya.

"I'm gonna cumm Ven!"Hiyaw ni Kenjie.

Hindi na nakapagsalita si Venice dahil isang madiin at maalab na halik lang naman ang idinampi ni Kenjie sa labi nito. Matapos na sumambulat sa kaloob-looban ni Venice ang katas ng binata.

Sa magdamag na magkaulayaw sila ni Kenjie ay ilang ulit silang nagtampisaw sa rurok ng luwalhati.

Nagbibigay at nagpakasasa sa kaunting panahon.

Malalim na ang gabi ng tuluyan silang makatulog sa piling ng isa't isa. May matamis na ngiti sa mga labi...