"Larah, halika. Halika," palihim na hinila ako ni Mama Sandra papasok sa kusina ng araw na 'yun. After Nick and I reconciled, we visited my parents para naman alam nila ang estado namin ngayon ni Nick.
"Sigurado ka na ba diyan? Napag-isipan mo ba 'yan ng mabuti?" sunud-sunod niyang tanong habang hawak-hawak niya ang kamay ko.
"Sigurado na po ako, Ma. Isa pa, lahat naman tayo may pagkakataon para mabigyan ng chances, di ba?"
"Ang concern ko lang kasi...hindi pa natin alam kung sino talaga ang may pakana ng lahat. Paano kung mapapatunayan na may kinalaman pala talaga siya sa pagkawala ng anak niyo?"
"Ma, naniniwala akong hindi niya 'yun magagawa."
"Nak, natatakot lang kasi ako para sa'yo. Ayokong makita kang umiiyak na naman dahil nasasaktan ako."
"Ma, this time hindi niyo na makikit
