"RELAX, BRO."
Nilingon ko si Kuya Rafael na mahinang tinapik ang likod ko.
Pero saglit lang. Muli ko ring ibinalik ang tingin ko sa napakaganda kong bride na marahang naglalakad sa aisle patungo sa altar, kung saan ako naghihintay.
Mula pa kanina ay para nang sasabog ang dibdib ko sa lakas ng kabog nito.
Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko.
Kung sino man ang nagsabi na nakakaiyak habang tinatanaw mo ang iyong bride habang papalapit sa iyo sa harap ng altar ay hindi nagsasabi ng katotohanan.
That was so understatement!
Sapagkat hindi lang iyon ang nararamdaman ko sa mga sandaling ito.
Pakiramdam ko, ano mang oras ay mauupos ako sa kinatatayuan ko na parang kandila. Tila ba ano mang oras ay pamamanawan ako ng ulirat sa labis na kaba.
Ang lakas-lakas ng kabog ng dibdib ko.
But
