The Billionaire’s Baby

Today is a beautiful day, and it should be the happiest day of my life, it's my wedding day. Lahat ay handa na, lahat ng mga bisita ay naroroon na, and my parents have greeted everyone. I chose an outdoor ceremony, so we rented a large house in the province with a mansion kung saan kami nag stay nang ilang araw bago ang kasal. I am in the final stages of preparation, the makeup artist is finishing my face before the hairdresser completes my hairstyle. Lubhang emosyonal ako kaya nahihirapan akong manatiling tahimik para sa kanilang trabaho. "Love, it's better to stop swaying your legs, it's difficult to create a work of art when the canvas keeps moving!" He got my attention. “Pasensya na, sobrang excited ako, susubukan kong maging mas kalmado.” Makalipas ang halos isang oras ay handa na rin ako, ang aking kasuotan ay parang isang kwento ng prinsesa, I looked very beautiful. Ang kuwarto kung saan nag-aayos ang aking fiancé ay nasa harap ng kuwarto ko, kaya't nagpasiya akong lumabas ng aking kuwarto at hanapin ang aking kapatid. Sinasabi nilang malas na makita ang isa't isa bago ang kasal, kaya't nais kong iwasan ang kanyang kuwarto, ngunit talagang kailangan kong makipag-usap kay Sarah. My sister is my closest friend; I trust no one but her. When I'm confused, she's always the one to help me stay calm. We're complete opposites. She's always determined, a bit arrogant, at gagawin ang lahat ng kailangang gawin upang makuha ang kanyang nais, kahit ano pang paraan ang gamitin niya, pero mahal ko siya, kahit may mga kahinaan siya. I'm always kinder, simpler than the rest of my family, kahit na sinubukan nilang baguhin ang aking isipan at sabihing dapat kong ipagmalaki ang aking apelyido. Sa ibang tao, mukhang napakabobo ko siguro. Nilakad ko ang hallway habang hinahanap ang kuwarto kung saan siya naroroon, but I stopped at the door when I heard other voices inside the room, including one that I knew too well… Ano ang ginagawa ni Rafael sa kuwarto ng kapatid ko? The mansion was empty inside; everyone had gone to the garden where the ceremony would take place, ngunit ang mga bulong na tinig sa loob ng kuwartong ito ay hindi tunog ng simpleng usapan. Binuksan ko nang dahan-dahan ang pinto, upang hindi gumawa ng malalakas na ingay, ang puso ko ay kumakabog nang mabilis sa aking dibdib, sobrang bilis na akala ko ay naririnig ko ito. Naging mabigat ang paghinga ko, alam ko na ang nangyayari sa likod ng pinto na iyon, ngunit kailangan kong makita ito upang maniwala. When I opened a small part of the door, the sounds they made became louder, my ears hurt from such treachery. My sister lying with her legs open, receiving my future husband, ang eksena ay nabulok sa aking isipan, ang dobleng pagtatraydor na nagmula sa mga taong pinakatitiwalaan ko sa buhay. Ang luha ay bumagsak mula sa aking mga mata, I held my breath to not make any small noises. Gaano katagal na silang nagtataksil sa akin? Gaano katagal na nilang itinago ang ugnayan na ito, sa mismong harapan ko? I feel sick to my stomach, the makeup that took time to adjust is smeared on my face, but I let go of all my instincts to end this little embarrassment, I can still hear Rafael whispering to my sister in the middle of his grunts, that this was the last time, that they would not do it again. Nilunok ko lahat ng aking pride, malapit na ang oras para sa seremonya, kaya malamang na ‘yung dalawa ay malapit na rin matapos, tahimik na isinara ko ang pinto at lumakad patungo sa hardin, kung saan ang lahat ng mga panauhin ay nakaupo na at naghihintay para sa malaking sandali. Of course, due to the extreme embarrassment, my fiancé's family had called the media to cover the wedding, as well as members of high society, but I no longer cared about that. Nothing was more painful to me than what I had seen in the room a few seconds ago. I immediately opened the mirrored doors leading to the garden with the red carpet, and everyone turned to see who was coming. Ang kanilang mga mukha'y puno ng pagkamangha sa pagkakita sa bride na naglalakad sa aisle nang mag-isa, ang kanyang mukha'y may mga luha, yes, the scene was worthy of a movie. The reporters turned on their cameras and started taking many photos of me; ang aking mga magulang ay tumakbo palapit sa akin upang subukan akong pigilan, ngunit nagpatuloy ako sa aking paglalakd patungo sa altar, sasabihin ko sa lahat ng tao sa mundo kung bakit hindi matutuloy ang aking kasal. My in-laws looked at me with fear because of the situation, perhaps they didn't know their raised child, maybe I also didn't fully know my sibling, especially the person I was about to marry. “Anong ginagawa mo, Melissa? Pumasok ka na sa loob ngayon!” Sigaw ng aking ama, na pulang-pula tulad ng hipon. "Don't be foolish, my child." "My child, listen to your father, don't expose our family like this. We don't know what's happening, but let's go inside and handle things the way they should be." Pareho silang sumusunod sa mga hakbang ko pababa sa aisle, sinusubukan akong hadlangan at pabalikin, ngunit nakapagdesisyon na ako, malalaman ng lahat ang kahihiyan, hindi ko palalampasin ang aming mga pamilya dahil lamang sa kanilang apelyido, ipapahiya ko rin sila ng tulad ng pagpapahiya ni Rafael sa akin. I reached the altar with some difficulty because my parents were trying to stop me by all means. The microphone was raised, and all the guests were looking at me attentively. "Hello, everyone. First of all, I want to thank you for coming here. I'm sorry for the inconvenience, which really has no significance," I continued. Ang kasal ko ay hindi na matutuloy!” Umalingawngaw angg mga bulungan mula sa lahat ng panig, lahat ay nagulat sa balita. I saw accusing looks on my parents' faces, and at the same doors I entered, my ex-fiancé was there, looking bewildered, and my sister, somewhat in the background, was staring at me with a smile and mischief on her face. “Ang kasal na ito ay hindi na matutuloy, ladies and gentlemen because I witnessed a scene that disgusted me. My beloved fiancé, Rafael, was engaging in indecency with my sister, Sarah. I caught them in the room before coming here to end this charade and unmask them." "Enjoy your food and drinks, everything is here, no reason to waste it, good afternoon to all of you." I finished before I was pulled inside by my parents. Dinala nila ako sa kinaroroonan nina Rafael at Sarah, ang mga magulang niya ay naghihintay din sa akin, tila lahat sila'y nakakita ng multo. “Ano ito? I-dedeny niyo ba ang nakita ko? Sa kasamaang palad, walang paraan upang mag deny kayo dahil nakita ko kayo, walang ibang nagsabi sa akin. Sarili kong mga mata ang nakakita that you stabbed me in the back.” Nagsimula na akong mag-akusa sa kanila. "Melissa, please listen to me, I can explain, I am..." "I don't want to hear your lies. There's nothing to explain," I interrupted him before he could use it to his advantage. “Ang totoo ay nagmamahalan kami, ngunit natatakot siya na sabihin sa iyo, takot na iyong kamuhian kami, papakasalan ka niya kahit na mahal niya ako, upang hindi ka masaktan. He's my first love, and I tried to avoid him, but you can't choose who you'll love," my sibling agreed with the situation, ngunit kahit na nagpapanggap siyang mabait, nakikita ko sa kanyang mga mata na siya ay masaya sa sitwasyon at ang sakit na nararamdaman ko ay unti-unting lumalalim. My heart felt the impact of every word, they had probably been together for a long time. It was painful to realize that I had wasted three years of my life sacrificing for her, while both of them were betraying me. “Hindi dapat manatiling ganito, ito'y isang eskandalo.” Namula sa nerbiyos ang aking ama. "Your child has disgraced my child's honor and turned one into a mistress!" he said, pointing at Rafael's parents. "How do you intend to rectify this situation? Huh? What will we do to lift our name out of the mud again?" "I will marry him! Instead of my sibling. We both love each other and just want to be together, if my sibling agrees, we will live our love right," and there she was, the deceiver I knew all too well, hindi ko naisip na isang araw gagamitin niya ang kanyang mga panlilinlang laban sa akin. Isang karagdagang sakit sa aking nasasaktang puso, paano niya nagawang magkaroon ng lakas ng loob na humiling sa akin ng ganoong bagay? Paano niya naisip na agawin ang aking kasintahan, ang aking sariling kapatid pa? Inaasahan ko iyon mula sa sinuman, pero hindi mula sa kanya. “Sarah, hindi, hindi iyon...” "This is what will happen. You're getting married today! And don't pretend to be ashamed; what you've done is enough for all of you!" Ito ang sabi ng ama ni Rafael, na walang pagkakataon para sa sinuman na magtangkang kumontra. Ang aking kapatid ay nangingiti, naglalakad na masaya at yakap si Rafael at ang aking mga magulang, sumasayaw at naglalaro, habang ako ay umiiyak, nasasaktan sa kabuuan ng nakakatawang sitwasyon na ito. "Melissa, take off the clothes and give them to your sister, I will call a driver to take you home, hindi ka kailangang maging bahagi ng seremonya. You’ll exit from the back, nang sa gayon hindi tayo magdulot ng kahihiyan,” sabi ng aking ama nang walang pag-aalala sa kanyang konsensiya, walang bahid ng pagkaawa sa aking sakit. Lumapit sa akin ang aking ina, kinuha ang aking braso at inihatid ako sa silid kung saan ako nagbihis lamang ng sandaling panahon upang maglakad sa aisle, upang hubarin ang kasuotan na aking pinili nang may pagmamahal para sa aking malaking araw, only to give it to my sibling, who was marrying my fiancé. The pain and numbness overwhelmed me, rendering me limp and unresponsive to their actions. “Halika na, Melissa, hubarin mo ang kasuotan ngayon! Maaari mo sanang maiwasan ang lahat ng ito kung sana’y nakipag-usap ka sa amin bago ka gumawa ng isang palabas, ngayon lunukin mo ang iyong mga luha at harapin mo ang mga kahihinatnan!” Sabi ng aking ina habang tinatanggal ang butones sa aking likod. Paano siya nagkaroon ng kapal ng mukha na sisihin ako? Wala akong ginawang mali, sila ang may kasalanan! Sila ang may kasalanan!