Our Fraternal Love

YUGTO 17

Ika Labing Pitong Yugto: Confess

Tapos na ang concert ni Jeydee pero walang Aika na dumating. Tuloy, ay siya na lang muna ang naging PA ng sarili niya. Kung tutuusin nga ay kaya naman niya kahit walang PA, ang agency niya lang talaga ang may gustong may PA siya.

"Ano bang nangyari sa batang yun. Hindi manlang nagtxt." Nag-aalalang ani ng manager niya habang nagpa pack-up na sila dahil tapos na ang concert niya. It's already 10 in the evening.

Napabuntong hininga si Jeydee at sa huling pagkakatao'y tinignan ang cellphone niya. Pero ganoon na lang ang gulat niya ng makita ang isang mensahe mula kay Aika !

He opened it and read the message.

From Aika :

Dee pwede ba tayong magkita ? Nandito ako sa park di kalayuan sa concert venue mo. I'll wait.

Pagkabasa niya nun ay dali dali siyang nagpaalam sa kanila at tumakbo papalabas ng concert venue niya. He put on his hoodie and a big nerdy glass para medyo di siya mapansin.

Malayo palang siya ay natanaw na niya si Aika na naka-upo sa swing habang nakatanaw sa langit. Ng makita siya nito ay agad itong kumaway sa kaniya. Hapo siyang lumapit dito at naupo sa kabilang swing.

"Yo Aiks. Ba't mo ko pinapunta dito ? And why you're not there in my concert ? I thought you're sick." He said.

Bahagyang natawa si Aika sa sinabi nito.

"Sorry Dee. May kailangan kasi akong pag-isipan ngayong araw.." she said.

"And what is that ?"

"Nong highschool, may naalala ka bang nerd na tinulungan mo sa mga bully ?" She asked

Bahagyang natigilan si Jeydee. Inalala ang pangyayari noong highschool siya.

"Ah ! That nerd. Yung binigyan ko ng bandaid. Why ? Do you know her ?" Inosente niyang tanong kay Aika.

Muling natawa si Aika dahil di nga siya nakilala ni Jeydee ng mga panahong nerd pa siya.

"Panong di ko makikilala eh ako yun ? Stupid." Ani ni Aika.

Nagulat si Jeydee sa sinabi nito. Di niya alam na si Aika pala yun ! Dahil ng nakilala niya si Aika noong college ay ibang iba na ito.

"W-what ?! Wow Aiks.." di makapaniwalang tugon niya, mas lalong natawa si Aika.

"I've wanted to change since that day na tinulungan mo ako Dee. It's all thanks to you."

"Me ? Why me ?" Gulo niyang tanong.

He saw how Aika closed her eyes at ng minulat niya ito ay tinignan siya nito sa halo halong emosyon. He was taken aback.

"I loved you since that day. I'm inlove with you Jeydee Valkrie."

****

Di mawaglit sa isip ni Yuna ang nakita at narinig niya kanina sa TV. Ayaw niyang mag-assume na siya nga ang minimean ni Jeydee sa sinabi neto kanina pero, pakiramdam niya talaga ay siya yun.

Nagpagulong gulong siya sa kama at iniiwasang tumili dahil baka magising niya ang roomate na si Hime. Di niya alam pero ang saya saya niya.

Alas dyes na ng gabi at hindi parin siya makatulog. Mag tatatlong oras na siyang pagulong gulong sa higaan niya habang paulit ulit niyang nakikita ang imahe ni Jeydee kanina at ang sinabi nito.

"I think I like you Yuna."

"Kya~" agad siyang napatakip ng bibig. "Umayos ka Yuna ! Hindi ka pwedeng magkagusto sa kaniya. Tandaan mo langit siya hampaslupa ka.." mahina niyang pangaral sa sarili.

Napabuntong hininga siya at natigilan ng masilayan ang kwintas na suot niya. Bigla ay nalungkot siya at nainis sa sarili.

Imbes kasi na atupagin niya ang nais ng ama na hanapin niya ang may-ari ng kwintas nato ay heto siya at kinikilig sa maliit na bagay. Pero sa sarili niya ay di niya alam kung saan siya mag-uumpisa at kung paano niya mahahanap ang may-ari ng kwintas na iyon.

'Buhay pa ba si nanay tay ? Asan siya ? Ba't di natin siya nakasama ? Ba't.. naglihim ka sakin tay?'

The questions on her mind brought her to sleep. As her eyes close, a tear escaped from it. Hindi niya alam kung ano ba ang kailangan niyang maramdaman ngayon. Saya o lungkot ?

****

Kinabahan si Aika ng wala manlang siyang nakitang expresyon sa mukha ni Jeydee matapos niyang sabihin yun. Pinaghandaan niya ang sarili sa kahit anumang resulta na mangyari ngayong gabi. At di na siya umaasang maganda ang kalalabasan nito.

"Simula pa ng araw nayun ?" Jeydee's question made her hands tremble.

Marahan siyang tumango and he heard a curse escaped on Jeydee's mouth. Nag-iwas siya ng tingin at yumuko.

"I'm.. I'm sorry Aiks." Jeydee's voice sounds so regretful.

She was prepared for it. Di na siya umasa. Pero ng marinig niya yun sobrang sakit parin pala. Nakayuko parin siya. Ayaw niyang makita ni Jeydee ang miserable niyang mukha.

'I knew it.'

"It's ok Dee. Alam ko na rin naman eh."

"I don't hate you Aiks. It's just that.. I don't feel the same way like you do."

Napapapikit siya ng mariin. Despite of her trembling body and shattered heart pinipigilan parin niya ang pagtulo ng luha.

"I never know. Ang manhid ko damn, Aiks please I really am sorry."

This time tumingin na siya sa kaniya and he saw Jeydee's eyes widened ng makita ang luhaan na niyang mata.

"Aiks.." he tried to reach her pero umiwas siya.

"I said it's ok. I'll be ok. I'm prepared for this Dee. Alam ko naman eh. Pero masakit parin kaya pwede bang iwan mo muna ako ?" She pleaded.

"But.."

"Dee please ? I just want to be alone for now. But I promise you I'll be ok. Just leave me for now."

Halatang nagdalawang isip pa si Jeydee pero dahan dahan din itong tumayo at iniwan siya doon. She want to run and hug his back. Pero kapag ginawa niya yun, mas masasaktan lang siya. She just stared at his back until he disappeared.

Kinuha niya ang bandaid na nasa bulsa niya kanina pa. Ito yung bandaid na nagmula pa kay Jeydee noong highschool pa sila. Tinanggal niya to kanina sa kwarto niya.

Nilamukos niya yun at tinapon as her cries embraced the cold night. It's a cry of a broken girl. And she knew, that bandaid can't never ever mend her shattered heart.

'This is it. Game over for me.'